I SA/Wa 1812/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: - Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 4 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G. na działanie Burmistrza Miasta [...] w przedmiocie doręczenia korespondencji postanawia -odrzucić skargę- K. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewłaściwe doręczenie korespondencji przez Burmistrza Miasta [...] (Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w [...]) na adres domowy skarżącego, w sytuacji gdy skarżący przebywa w Zakładzie [...], o czym organ posiadał informację. Skarżący wskazał, że z powodu doręczenia korespondencji skierowanej na domowy adres z jej treścią zapoznała się była żona skarżącego. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Wskazał, że Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w [...] prowadził postępowanie z wniosku skarżącego z dnia 20 marca 2013 r. w sprawie umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego na rzecz K. i K. G. Postępowanie zakończyło się wydaniem decyzji z dnia [...] maja 2013 r., która omyłkowo została wysłana do uprzedniego miejsca zamieszkania skarżącego, zamiast do Zakładu [...], w którym skarżący przebywa. W toku ustaleń podjętych przez organ wydający decyzję wyjaśniono, że list polecony zawierający wskazaną decyzję został przez małżonkę skarżącego przekazany jego matce, a ta z kolei zwróciła go do organu, który następnie prawidłowo przesłał korespondencję na adres Zakładu [...] w [...]. W związku z powyższym skarżący wnioskiem z dnia 22 maja 2013 r. wezwał organ do złożenia wyjaśnień. W odpowiedzi organ wskazał na niezamierzoną omyłkę i przeprosił skarżącego. Skarżący wystąpił do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] ze skargą na działanie organu I instancji. Kolegium nie zajęło stanowiska w sprawie, co stało się przyczyną złożenia przez skarżącego skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Organ podniósł, że przedmiotowa skarga nie mieści się w katalogu spraw poddanych kognicji tego Sądu, co czyni skargę niedopuszczalną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej powoływana jako P.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które Sygn. akt I SA/Wa 1812/13 służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a. Z treści wniesionej skargi wynika, że nie dotyczy ona spraw wyszczególnionych w powołanym wyżej przepisie. Wniesiona skarga dotyczy nieprawidłowego dokonania czynności materialno-technicznej w postaci doręczenia korespondencji pod nieaktualny adres skarżącego. Przedmiotowa skarga stanowi w istocie skargę o jakiej mowa w przepisach działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267). Zgodnie z art. 227 tej ustawy przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Sprawy rozpatrywane w tym trybie nie kończą się wydaniem rozstrzygnięcia, które podlegałoby zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Organ administracji publicznej zobowiązany jest jedynie zawiadomić wnoszącego skargę o działaniach zmierzających do wyjaśnienia okoliczności leżących u podstaw skargi. Skarga taka jest zaś uważana za rodzaj społecznej kontroli działalności administracji publicznej zmierzającej do usprawnienia działania jej organów. Wskazane postępowanie nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej (v. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 11 lutego 2002 r. sygn. akt II SA/Wr 3121/01, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych orzeczenia.nsa.gov.pl; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 września 2001 r. sygn. I SA 2347/01, publ. LEX nr 55766). Z tego też względu również skarga na działanie organu w tego rodzaju sprawie nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 w związku z art. 3 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w postanowieniu.