I SA/Wa 1856/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. L. i J. D. na Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi o wymierzenie organowi grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 października 2007 r., sygn. akt IV SA/Wa 1364/07 postanawia: odrzucić skargę. D. L. i J. D. pismem z dnia [...] lipca 2012 r. wnieśli skargę, którą sprecyzowali w swoich pismach z dnia [...] września 2012 r., na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...] utrzymującą w mocy własną decyzję z dnia [...] lutego 2009 r., nr [...] oraz o wymierzenie Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 października 2007 r., sygn. akt IV SA/Wa 1364/07, który uprzednio zapadł w sprawie. Zarządzeniem z dnia 4 października 2012 r. Sąd wystąpił do skarżących o udzielenie informacji w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, czy wyczerpali tryb określony w art. 154 § 1 ppsa, tj. wezwali pisemnie właściwy organ do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Ponadto Sąd wezwał o ewentualne nadesłanie odpisu lub kopii ww. wezwania złożonego przed wniesieniem skargi na niewykonanie wyroku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 października 2007 r., sygn. akt I SA/Wa 1364/07. W odpowiedzi na powyższe pismo skarżący poinformowali, że nie wzywali Ministerstwa do wykonania wyroku o sygn. IV SA/Wa 1364/07, lecz było ono wielokrotnie wzywane do wydania decyzji, a w aktach sprawy znajdują się skargi i wezwania do wykonania wyroków IV SA 709/09 i IV SAB/Wa 171/06, czyli do spraw pod którymi toczyło się postępowanie w sprawie. W tym stanie rzeczy Minister miał zatem świadomość, iż niewykonanie wyroku naraża go na stosowne kary. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na podstawie art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 1270 ze zm.) skargę (w tym skargę o wymierzenie grzywny w związku z niewykonaniem wyroku) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z uwagi na fakt, iż przedmiotowa skarga dotyczy wymierzenia organowi grzywny w związku z niewykonaniem wyroku sądu skuteczne wniesienie skargi w tym przedmiocie jest możliwe po wyczerpaniu warunku formalnego o którym mowa w art. 154 § 1 ww. ustawy, tj. po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Jest to równoznaczne z zachowaniem środka odwoławczego - w rozumieniu art. 52 § 1 powołanej ustawy. Oceniając dokumentację znajdującą się w aktach sprawy oraz wyjaśnienia strony skarżącej Sąd uznał, że D. L. i J. D. nie wyczerpali trybu, o którym mowa w art. 154 § 1 ww. ustawy. W aktach administracyjnych sprawy nie znajduje się żadne pismo skierowane do organu wzywające do wykonania wyroku. Ponadto skarżący w swoich pismach, opatrzonych datami [...] października 2012 r. i [...] października 2012 r. wskazali, że nie wzywali do wykonania ww. wyroku. Wobec powyższego, Sąd uznając, iż zaistniały podstawy do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.