I SA/Wa 1875/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Miernik po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. S. i A. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2008 r., nr [...] w sprawie ze skargi G. N., P. K, J. S., T. M., K. P., B. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2008 r., nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 6 marca 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 1875/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę B. S. i A. S. wniesioną na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2008 r., nr [...] wydaną w przedmiocie opłaty adiacenckiej. Powodem odrzucenia skargi było jej wniesienie po upływie 30 dniowego terminu o którym mowa w art. 53 § 1 w związku z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) W dniu 26 marca 2009 r. reprezentujący B. S. i A. S. adwokat A. K. skierował do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2008 r. W uzasadnieniu wniosku wskazane zostało, że zaskarżona decyzja nie zawierała prawidłowego pouczenia w przedmiocie jej zaskarżenia do Sądu, bowiem stwierdzone w niej zostało, że stronom przysługuje prawo wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego, bez wskazania czy skargę tę należy wnieść bezpośrednio do Sądu czy za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję. Adwokat wskazał, że jeden ze skarżących zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. o wyjaśnienie i ewentualne sprostowanie zamieszczonego pouczenia, jednak jak podkreślił, na wystąpienie to Kolegium do tej pory nie udzieliło odpowiedzi. Pełnomocnik wnioskodawców dodał również, że stosownie do treści art. 112 kpa wadliwe pouczenie w decyzji o prawie skargi do sądu nie może rodzić dla podmiotu skarżącego negatywnych skutków. Podkreślił, że z uwagi na to, że w zaskarżonej decyzji nie określono w sposób prawidłowy sposobu zobowiązania poszczególnych skarżących nakładając na nich obowiązek łącznego zapłacenia całej opłaty adiacenckiej, skarżący byli przekonani, że również w zakresie zaskarżania decyzji do sądu administracyjnego powinni działać razem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchybiony termin (w tym również do wniesienia skargi) należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin - w tym wypadku wniesie skargę do sądu, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Oceniając zasadność złożonego przez B. S. i A. S. wniosku stwierdzić należało, że brak jest podstaw do jego uwzględnienia. Zdaniem stron zasadniczym argumentem przemawiającym za przywróceniem terminu do wniesienia skargi miałoby być to, że w zaskarżonej do sądu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławcze w W. z dnia [...] października 2008 r., nr [...] organ zamieścił błędne pouczenie o sposobie jej zaskarżenia do sądu administracyjnego wskazując nie na Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, ale na Naczelny Sąd Administracyjny. Wnioskodawczynie powołały się przy tym na treść art. 112 kpa, zgodnie z którym błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Jakkolwiek zgodzić się należy z B. S. i A. S., że powołany przepis sam w sobie mógłby stanowić przesłankę wskazującą na brak winy w uchybieniu terminu, w sprawie niniejszej przesłanką taką nie jest. B. S. i A. S. mimo błędnego pouczenia wniosły skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a zatem z zachowaniem prawidłowego trybu. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że dla strony miarodajne winno być pouczenie zawarte w decyzji organu. Zgodnie z art. 112 k.p.a. błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. W innym przypadku ponosi ona skutki swego wadliwego działania. (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia z dnia 23 kwietnia 2008 r., sygn. akt II SA/Rz 881/07, Lex nr 479012). Ponieważ w sprawie niniejszej uchybienie terminu do wniesienia skargi nie wynika z zastosowania się przez wnioskodawczynie do błędnego pouczenia, brak jest podstaw do przywrócenia terminu. Wobec powyższego na postawie art. 86 § 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.