I SA/Wa 1892/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Chaciński po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na decyzję Prezydenta Miasta W. z dnia [...] lipca 2002 r. nr [...] w przedmiocie ustanowienia prawa użytkowania wieczystego postanawia: odrzucić skargę. A. B. wnioskiem z dnia [...] września 2011 r. – zaadresowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – wystąpił o stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta W. z dnia [...] lipca 2002 r. nr [...] orzekającej o ustanowieniu na rzecz K. P. prawa użytkowania wieczystego do gruntu o pow. [...] m2, oznaczonego jako działka ewidencyjna nr [...] w obrębie [...], uregulowanego w księdze wieczystej KW nr [...], położonego w Warszawie przy ul. [...] – który to wniosek został uznany przez Sąd jako skarga na powyższą decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia takich jak: zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie, jeżeli służyły one stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W niniejszej sprawie od decyzji Prezydenta Miasta W. z dnia [...] lipca 2002 r. nr [...] stronom postępowania przysługiwało, zgodnie z zawartym w niej pouczeniem, odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Tymczasem A. B. wnioskiem z dnia [...] września 2011 r., skierowanym do Sądu, wystąpił o stwierdzenie nieważności powyższej decyzji – która w trybie postępowania administracyjnego stała się ostateczna w dacie [...] lipca 2002 r. – podczas gdy w świetle treści art. 157 § 1 kpa właściwym do stwierdzenia nieważności decyzji w omawianej sprawie jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]. Nadto z akt administracyjnych sprawy nie wynika, czy skarżącemu A. B. przysługiwał w postępowaniu administracyjnym przymiot strony postępowania, również nie potwierdza tego rozdzielnik kwestionowanej decyzji, bowiem wynika z niego, że decyzja ta nie została skierowana do skarżącego A. B. Powyższe czyni skargę niedopuszczalną i stanowi podstawę do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.