I SA/Wa 1907/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Iwona Kosińska po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Prezydenta Miasta G. wykonującego zadania starosty z zakresu administracji rządowej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] kwietnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o wywłaszczeniu nieruchomości postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Pismem z dnia 23 maja 2007 r. Prezydent Miasta G. wykonujący zadania starosty z zakresu administracji rządowej wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] kwietnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o wywłaszczeniu nieruchomości. W ocenie wnioskodawcy zaskarżona decyzja Ministra Budownictwa została nieprawidłowo doręczona, gdyż zgodnie z rozdzielnikiem na w/w decyzji została ona skierowana w jednym egzemplarzu do "Prezydenta Miasta G." i wpłynęła do Kancelarii Ogólnej Urzędu Miasta G. w dniu 17 kwietnia 2007 r. Wnioskodawca podniósł, iż w tej sytuacji zachodzi wątpliwość, jakiemu podmiotowi decyzja została doręczona – czy jest to Prezydent Miasta G. działający jako organ, czy jest to Prezydent Miasta G. reprezentujący Gminę Miasta G. – właściciela nieruchomości, czy też może jest to Prezydent Miasta G. wykonujący zadania starosty z zakresu administracji rządowej. W związku z powyższym zachodzi również wątpliwość, jaki podmiot miał prawo do złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a której ze stron decyzja nie została w ogóle doręczona. Wnioskodawca podniósł, iż termin do wniesienia skargi do Sądu upłynął 17 maja 2007 r. i ze względu na fakt, że do tego dnia nie wpłynęły do Kancelarii Ogólnej Urzędu Miasta żadne dodatkowe egzemplarze decyzji dla stron postępowania, należy domniemywać, że decyzja ta została skierowana tylko do "Prezydenta Miasta G." bez wyszczególnienia roli, w jakiej Prezydent występuje. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Stosownie do art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwaną dalej "P.p.s.a.") wniosek o przywrócenie terminu musi być złożony w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu łącznie ze skargą; we wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy strony oraz powstanie ujemnych dla niej skutków w zakresie postępowania sądowego. Powyższe oznacza, iż w sytuacji, gdy którakolwiek z opisanych wyżej przesłanek nie zostanie spełniona, sąd odmownie rozstrzygnie sprawę. Oceniając brak winy wnioskującego, należy przyjąć "obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy" (M. Jędrzejewska (w:) "Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego", Warszawa 1999, s. 322). Wynika z tego, a także z utrwalonego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, iż strona obowiązana jest do zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. post. NSA, sygn. I SA/Gd 560/00; wyrok NSA, sygn. I SA/Gd 794/99; wyrok NSA, sygn. III SA 7432/98). Należy wskazać, iż przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić wyłącznie w przypadku gdy strona w sposób przekonywujący uprawdopodobni brak swojej winy. W ocenie Sądu przedstawione przez wnioskującego w niniejszej sprawie okoliczności faktyczne nie uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu do wniesienia skargi. Należy podkreślić, iż zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 6 listopada 2007 r., sygn. akt I OZ 813/07, niezasadnym jest pogląd, iż doręczenie decyzji winno nastąpić z dokładnym określeniem funkcji, jaką sprawował w postępowaniu administracyjnym Prezydent Miasta G. Organowi temu - mimo, iż rzeczywiście brał udział w postępowaniu zarówno w roli organu reprezentującego Gminę, jak i wykonującego zadania starosty z zakresu administracji rządowej – prawidłowo doręczono decyzję Ministra Budownictwa w jednym egzemplarzu, jako adresata przesyłki określając Prezydenta będącego stroną postępowania administracyjnego. W tej sytuacji Prezydent był uprawnionym do wystąpienia ze skargą niezależnie od pełnionej przez niego funkcji, zaś fakt niewskazania przy doręczaniu przesyłki Prezydentowi Miasta o jaką konkretnie jego funkcję chodziło organowi wydającemu decyzję powodował jedynie to, że Prezydent otrzymał możliwość wyboru, czy wnosi środek zaskarżenia jako reprezentujący Gminę, czy też jako organ wykonujący zadania starosty. Zatem niedookreślenie funkcji Prezydenta nie stanowi uchybienia Ministra Budownictwa i nie może stanowić o braku winy Prezydenta Miasta G. wykonującego zadania starosty z zakresu administracji rządowej. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.