I SA/Wa 1932/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Gdesz po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. T. i H. B. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2010 r. sygn. akt I SA/Wa 1932/09 oddalającego skargę S. T. i H. B. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] stycznia 2008 r. [...] w przedmiocie odmowy ujawnienia w rejestrze prawa do rekompensaty postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Postanowieniem z dnia 2 marca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącym sporządzenia uzasadnienia wyroku z dnia 25 stycznia 2010 r. sygn. akt I SA/Wa 1932/09 oddalającego skargę S. T. i H. B. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] stycznia 2008 r. [...] w przedmiocie odmowy ujawnienia w rejestrze prawa do rekompensaty. Zażalenie na powyższe postanowienie zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 21 maja 2010 r. sygn. akt I OZ 367/10. Wraz z pismem zawierającym zażalenie na postanowienie z dnia 2 marca 2010 r. S. T. działający w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik H. B. , złożył wniosek o przewrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia ww. wyroku. W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca wskazała, że została wprowadzona w błąd przez pracownika Sądu, co do terminu złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, który poinformował ich, że termin na złożenie wniosku upływa w dniu 2 lutego 2010 r. O przekroczeniu terminu skarżący dowiedzieli się w dniu 9 i 11 marca 2010 r. odebrawszy postanowienie Sądu z dnia 2 marca 2010 r. Jednocześnie skarżący wskazali, że są osobami w podeszłym wieku. Nie posiadają też wykształcenia prawniczego, w związku z czym zawierzyli informacji telefonicznej udzielonej im przez pracownika sekretariatu tutejszego Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W świetle postanowień zawartych w art. 86 i 87 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. zwana dalej ppsa) uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: 1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; 2) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; 3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin 4) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu; 5) powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2). Zgodnie z powołanym wcześniej art. 87 § 1 ustawy ppsa, wniosek o przywrócenie terminu wnosi się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodabniając okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Fakt spóźnienia musi wyraźnie wynikać z treści wniosku. Sąd nie ma prawa domniemywać, że strona uchybiła terminowi w tej, a nie innej dacie. Jeżeli z okoliczności faktycznych sprawy nie da się w sposób jednoznaczny ustalić, czy termin określony w art. 87 § 1, został zachowany, sąd wydaje rozstrzygnięcie merytoryczne. Zgodnie z orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2004 r., OZ 809/2004 r. kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony (pełnomocnika strony) do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. Chodziło więc o wskazanie takich okoliczności, których wystąpienie nie leżało po stronie skarżącego (pełnomocnika skarżącego), a uniemożliwiło mu dopełnienie czynności procesowej w terminie. Skarżący, jako powód niedochowania terminu wskazali wprowadzenie strony w błąd przez pracownika sekretariatu tutejszego Sądu, co do terminu złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Okoliczność ta jednak nie została udowodniona. Wskazać wypada, że z akt niniejszej sprawy wynika, że skarżący w zarządzeniu o wezwaniu na rozprawę, zostali prawidłowo poinformowani o sposobie i terminie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, w przypadku oddalenia skargi. Oznacza te, że strona była pouczona o terminie określonym w art. 141 § 2 ppsa i z własnej winy nie zachowania dostatecznej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. W ocenie Sądu, uzasadnieniem przywrócenia terminu nie może być też nieznajomość prawa, oraz podeszły wiek skarżących, co wielokrotnie było podkreślane w orzecznictwie sądów administracyjnych. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.