I SA/Wa 1935/15

WyrokWSA w Warszawie2016-01-28

Skład orzekający: Emilia Lewandowska, Agnieszka Jędrzejewska – Jaroszewicz, Bożena Marciniak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Prezydent m.st. Warszawy dopuścił się bezczynności w wykonaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 marca 2015 r. sygn. akt I SAB/Wa 556/14, zobowiązującego go do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość, i czy w związku z tym należy mu wymierzyć grzywnę?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że Prezydent m.st. Warszawy dopuścił się bezczynności w wykonaniu wyroku sądu, ponieważ po doręczeniu prawomocnego wyroku i akt sprawy, a następnie po pisemnym wezwaniu do wykonania, nie rozpoznał wniosku o ustalenie odszkodowania w zakreślonym terminie. W związku z tym, na podstawie art. 154 § 1 i § 6 P.p.s.a., sąd wymierzył Prezydentowi grzywnę w wysokości 500 złotych.
Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na niewykonanie przez Prezydenta m.st. Warszawy wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 25 marca 2015 r., który zobowiązał organ do rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość w terminie dwóch miesięcy. Pomimo upływu terminu i pisemnego wezwania do wykonania, organ nie wydał merytorycznego rozstrzygnięcia. Prezydent w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie, wskazując na zgromadzone materiały i zamiar zlecenia wykonania operatu szacunkowego.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 500 złotych oraz zasądził od Prezydenta [...] na rzecz skarżących solidarnie kwotę 440 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska Sędziowie: WSA Agnieszka Jędrzejewska – Jaroszewicz WSA Bożena Marciniak (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi A. M. J., A. N., A. S., A. N., B. L., G.K., J. M., K. N., M.K., M. M., P. S., S. K., U. K., W. G. i W.K. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 marca 2015 r. sygn. akt I SAB/Wa 556/14 1. wymierza Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych; 2. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz A. M. J., A. N., A. S., A. N., B. L., G. K., J. M., K. N., M. K., M. M., P.S., S. K., U.K., W. G. i W.K. solidarnie kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wyrokiem z dnia 25 marca 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 556/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość [...], pochodzącą z księgi hipotecznej [...], oznaczoną nr ewid. [...], w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, stwierdzając jednocześnie, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W dniu 8 lipca 2015 r. akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu z dnia 25 marca 2015 r. wpłynęły do organu. Pismem z dnia 10 września 2015 r. pełnomocnik skarżących wezwał Prezydenta [...] w trybie art. 154 § 1 P.p.s.a., do wykonania wyroku Sądu z dnia 25 marca 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 556/14. Pismem z [...] września 2015 r. skarżący A. M. J., A. N., A. S., A. N., B. L., G. K., J. M., K.N., M. K., M. M., P. S., S. K., U. K., W. G. i W. K., reprezentowani przez radcę prawnego M. A., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez organ ww. wyroku. W skardze wnieśli o wymierzenie organowi grzywy wskazując, iż pomimo upływu terminu zakreślonego wyrokiem Sądu do chwili obecnej Prezydent [...] nie wydał merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie. Jednocześnie wnieśli o zasądzenie kosztów postępowania sądowego. W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie, wskazując, że w toku postępowania zgromadzono szereg materiałów mających na celu określenie, czy nieruchomość spełnia przesłanki wskazane w art. 215 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Zaznaczył także, że w celu zakończenia postępowania i wydania decyzji merytorycznie rozstrzygającej sprawę zostanie zlecone wykonanie przez rzeczoznawcę majątkowego operatu szacunkowego, który stanowić będzie podstawę do określenia wysokości należnego odszkodowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów lub czynności organów administracji publicznej. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd administracyjny ocenia zatem wydany akt zarówno pod względem jego zgodności z prawem materialnym, jak i zgodności z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. W przypadku skargi o wymierzenie organowi grzywny z powodu jego bezczynności Sąd dokonuje oceny jej zasadności według stanu faktycznego istniejącego w dniu wydania orzeczenia sądowego. Stosownie do art. 154 § 1 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o po-stępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z 2012 r. Dz. U. poz. 270, ze zm.), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Grzywnę, o której mowa, sąd wymierza do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Z treści przywołanego przepisu wynikają dwie przesłanki, które łącznie muszą być spełnione, aby sąd mógł organowi administracji wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ ten nie wykonuje wyroku sądu uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Po drugie, wymierzenie grzywny jest możliwe po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania prawomocnego wyroku. Jak wynika z akt sprawy, wyrokiem z dnia 25 marca 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 556/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Prezydenta m.st. Warszawy do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość [...], pochodzącą z księgi hipotecznej [...], oznaczoną nr ewid. [...], w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Odpis prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy został organowi doręczony w dniu 8 lipca 2015 r., zatem wyznaczony przez Sąd dwumiesięczny termin minął w dniu 8 września 2015 r. Ponadto, pismem z 10 września 2015 r. (data wpływu do organu 11 września 2015 r.) skarżący wezwali organ do wykonania powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wezwanie pozostało bezskuteczne, a organ do dnia dzisiejszego nie wykonał wyroku Sądu i nie rozpoznał wniosku o ustalenie odszkodowania. Wobec powyższych okoliczności sprawy, Sąd uznał, że obie ustawowe przesłanki, o których była mowa powyżej, w rozpatrywanej sprawie zostały spełnione. Zatem, skarga na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku sądu jest zasadna. Podkreślić należy, że niewykonywanie wyroków sądów - niezależnie od tego, czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych - w demokratycznym państwie prawnym nie może być w żadnym razie tolerowane lub akceptowane. W szczególności nie można zaakceptować czy też usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania. Zważywszy zatem na zasadność skargi, jak też skalę przekroczenia terminu w wykonaniu wyroku, skład orzekający ocenił, że dla realizacji represyjnej i dyscyplinującej funkcji adekwatna w okolicznościach faktycznych rozpoznawanej sprawy będzie grzywna w wysokości 500 złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonym w art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 w związku z art. 154 § 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku. W przedmiocie kosztów sądowych (pkt 2 sentencji) orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 2 powołanej ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło