I SA/Wa 1966/16

WyrokWSA w Warszawie2017-02-14

Skład orzekający: Agnieszka Miernik, Magdalena Durzyńska, Dariusz Pirogowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Prezydent Miasta powinien zostać ukarany grzywną za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który zobowiązywał go do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość?
Ratio decidendi
Skarga skarżących jest zasadna, ponieważ Prezydent Miasta pozostawał w bezczynności w wykonaniu prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, co uzasadnia wymierzenie grzywny. Sąd wymierzył grzywnę w wysokości 3000 zł, uznając ją za adekwatną sankcję za ponad półtoraroczną zwłokę w wykonaniu wyroku, jednocześnie nie stwierdzając potrzeby zasądzenia dodatkowej sumy pieniężnej na rzecz skarżących.
Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na Prezydenta Miasta za niewykonanie wyroku WSA z 2015 r., który zobowiązywał go do rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość w terminie 2 miesięcy. Pomimo upływu terminu i wcześniejszego wymierzenia grzywny w 2016 r., organ nadal nie rozpoznał wniosku. Skarżący domagali się wymierzenia kolejnej grzywny i zwrotu kosztów postępowania. Prezydent Miasta wniósł o oddalenie skargi, tłumacząc opóźnienie dużą ilością spraw i ich złożonością.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył Prezydentowi Miasta grzywnę w wysokości 3000 zł, stwierdził, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, oraz zasądził od Prezydenta Miasta na rzecz skarżących solidarnie kwotę 680 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Miernik Sędziowie WSA Magdalena Durzyńska WSA Dariusz Pirogowicz (spr.) Protokolant referent stażysta Joanna Berbecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lutego 2017 r. sprawy ze skargi M. C., J. C., J. C., H. C., A. N., T. B. i A. B. na niewykonanie przez Prezydenta Miasta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lutego 2015 r. sygn. akt I SAB/Wa 705/14 1. wymierza Prezydentowi Miasta [...] grzywnę w wysokości 3 000 (trzy tysiące) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta Miasta [...]w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta Miasta [...] na rzecz M. C., J. C., J.C., H.C., A.N., T. B. i A. B. solidarnie kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. M. C., J. C., J. C., H. C., A. N., T. B. i A. B. pismem z [...] października 2016 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, w której domagali się wymierzenia Prezydentowi [...] grzywny w związku z niewykonaniem przez ten organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lutego 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 705/14. Powyższym wyrokiem Sąd, w następstwie uwzględnienia skargi wyżej wymienionych zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku M. C., J. C., J. C. i H. C. z [...] lutego 2014 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość [...] położoną przy ul. [...] nr inw. [...] hip. "[...] nr [...],[...],[...],[...]" - w terminie 2 miesięcy od daty zwrotu akt wraz z prawomocnym wyrokiem. Akta te wraz z odpisem prawomocnego wyroku doręczone zostały zaś organowi [...] maja 2015 r. Wyrokiem z dnia 27 stycznia 2016 r. sygn. akt I SA/Wa 2197/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wobec niewykonywania wyroku z dnia 2 lutego 2015 r., wymierzył Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 500 złotych. W związku z dalszym niepodejmowaniem przez organ rozstrzygnięcia w sprawie, skarżący pismem z [...] września 2016 r. ponownie wezwali Prezydenta [...] do wykonanie prawomocnego wyroku z 2 lutego 2015 r., a następnie wnieśli opisaną na wstępie skargę, w której domagali wymierzenia Prezydentowi [...] grzywny w wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, a także zasądzenia na ich rzecz zwrotu kosztów postępowania sądowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podnosząc że ze względu na bardzo dużą ilość spraw z zakresu odszkodowań i ich złożony charakter nie było możliwe zakończenie postepowania w terminie wyznaczonym wyrokiem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga, w zakresie w jakim zarzuca Prezydentowi [...] bezczynność w wykonaniu prawomocnego wyroku tut. sądu jest zasadna, co skutkować musi wymierzeniem organowi określonej w sentencji grzywny, jak też oceny charakteru zaistniałej zwłoki. Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a." Przepis ten w § 1 stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Grzywnę, o której mowa w tym przepisie, stosownie do § 6 art. 154 p.p.s.a., wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, na podstawie odrębnych przepisów. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 2 art. 154). Uwzględniając skargę sąd, w myśl § 7 art. 154 p.p.s.a., może przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie poza sporem jest, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z dnia 2 lutego 2015 r. sygn. akt I SAB/Wa 705/14 zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku z [...] lutego 2014 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...] - w terminie dwóch miesięcy od zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły zaś do organu w dniu [...] maja 205 r. Od tej daty, zgodnie z art. 286 § 2 p.p.s.a., rozpoczął zatem swój bieg wyznaczony wyrokiem termin w jakim sprawa, w której organ pozostawał bezczyny, winna być rozpoznana. W konsekwencji upłynął on [...] lipca 2015 r. Niekwestionowaną okolicznością jest przy tym, że do dnia podjęcia niniejszego orzeczenia, mimo uprzedniego wezwania przez strony do wykonania powyższego wyroku, jak też wymierzenia Prezydentowi [...] z tytułu zaistniałej zwłoki w jego wykonaniu grzywny (vide wyrok z 27 stycznia 2016 r. sygn. akt I SA/Wa 2197/15), organ ów zawisłej przed nim sprawy administracyjnej nie rozstrzygnął. Oznacza to, że od przeszło półtora roku pozostaje przy wykonywaniu powyższego wyroku w stanie bezczynności, która w tych okolicznościach przybiera postać kwalifikowaną, a więc rażąco narusza prawo. Taką jej ocenę uzasadnia fakt, że z przekazanych wraz ze skargą akt administracyjnych nie wynika by w okresie tym organ podjął choćby jedną czynność dowodową ukierunkowaną na merytoryczne załatwienie sprawy. To z kolei czyni żądanie wymierzenia mu z tego tytułu kolejnej grzywny uzasadnione. Stan niewykonywanie wyroków sądów godzi wszak w samą istotę zasady praworządności, którą organy administracji publicznej są bezwzględnie związane (art. 7 Konstytucji RP, art. 6 k.p.a.) i w demokratycznym państwie prawnym nie może być tolerowany, na co zwracał już uwagę Sąd w uprzednio wydanym wyroku. Zważywszy jednak na skalę przekroczenia wyznaczonego wyrokiem terminu zakończenia postępowania, jak też uwzględniając wymiar uprzednio z tego tytułu orzeczonej grzywny (500 złotych), skład orzekający ocenił, że adekwatną w tych okolicznościach faktycznych sankcją będzie grzywna w wymiarze 3000,00 złotych, a nie jak domagali się tego skarżący w jej maksymalnej wysokości przewidzianej art. 154 § 6 p.p.s.a. Tym bardziej, że na tle innych tego rodzaju spraw, gdzie niekiedy dochodzi do wieloletniej bezczynności organu, dziewiętnastomiesięczna zwłoka w wykonaniu wyroku, aczkolwiek naganna, nie jest na tyle drastyczna, by uzasadniała konieczność wymierzenia z tego tytułu grzywny w jej górnej granicy. Sąd nie dostrzega jednocześnie obecnie potrzeby wymierzania Prezydentowi [...] z urzędu dodatkowej sankcji w postaci zasądzenia na rzecz skarżących sumy pieniężnej, o której mowa w art. 154 § 7 p.p.s.a., a skarżący o zastosowanie tego środka nie wnosili. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 w zw. z art. 154 § 6 oraz art. 154 § 2 zd. drugie p.p.s.a. orzekł jak w punktach 1 i 2 sentencji wyroku. W przedmiocie kosztów postępowania sądowego (pkt 3 sentencji) orzeczono na podstawie art. 200 w zw. art. 202 § 2 i art. 205 § 2 powołanej ustawy oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1800)

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło