I SA/Wa 1974/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z zażalenia A. O. – kuratora spadku nieobjętego po A. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 czerwca 2017 r., sygn. akt I SA/Wa 1974/16 w sprawie ze skargi Gminy Miejskiej [...] na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] października 2016 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w części oraz stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa postanawia: 1. uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 5 czerwca 2017 r., sygn. akt I SA/Wa 1974/16; 2. odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 5 czerwca 2017 r., sygn. akt I SA/Wa 1974/16 w pkt 1 wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji, w części dotyczącej działki o nr ewid [...], z obrębu [...], położonej w jednostce ewidencyjnej [...], objętej księgą wieczystą nr [...] i w pkt 2 odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w pozostałej części. Pismem z dnia 27 czerwca 2017 r. A. O. – kurator spadku po A. K. wniósł zażalenie na ww. postanowienia wskazując, iż sprawa własności działki o nr ewid. [...], obręb [...] jest już rozstrzygnięta i na dzień sporządzenia zażalenia jej właścicielami są spadkobiercy byłych właścicieli. Nie zachodzi zatem niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykonanie decyzji objętej niniejszą skargą nie spowoduje zmiany w sferze stosunków własnościowych. Następnie w dniu 2 lipca 2017 r., uzupełniając zażalenie, A. O. nadesłał do Sądu wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 maja 2017 r., sygn. akt I OSK 1847/15 w sprawie ze skargi Gminy Miejskiej [...] na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...]. Jak wynika z treści ww. wyroku zaskarżoną wówczas do Sądu decyzją Komisja utrzymała w mocy orzeczenie Wojewody [...] z dnia [...] października 2013 r., który (po wznowieniu postępowania) uchylił swoją decyzję z dnia [...] grudnia 2011 r. i odmówił stwierdzenia nabycia z mocy prawa przez Gminę [...] prawa własności nieruchomości, położonych w K., w jednostce ewidencyjnej [...], w obrębie nr [...], oznaczonych w ewidencji gruntów jako działka nr [...], o pow. [...] ha i [...] o pow. [...] ha. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Stosownie do treści art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postanowieniu lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. W ocenie Sądu, zażalenie A. O. kuratora spadku po A. K. jest oczywiście uzasadnione. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż wskazanym wyrokiem Naczelnego Sądu Admiracyjnego z dnia 10 maja 2017 r., sygn. akt I OSK 1847/15 oddalono skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lutego 2015 r., sygn. akt I SA/Wa 1392/14 oddalającego skargę na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...], która utrzymała w mocy orzeczenie Wojewody [...] z dnia [...] października 2013 r., wydane po wznowieniu postępowania, uchylające swoją decyzję z dnia [...] grudnia 2011 r. i odmawiające stwierdzenia nabycia z mocy prawa przez Gminę [...] prawa własności nieruchomości położonych w K. w jednostce ewidencyjnej [...], w obrębie nr [...], oznaczonych w ewidencji gruntów jako działka nr [...], o pow. [...] ha i [...] o pow. [...] ha. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyjął, że decyzja Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. znajduje się w obrocie prawnym i potwierdza fakt przejścia z mocy prawa na rzecz Gminy [...] prawa własności nieruchomości z dniem 27 maja 1990 r. Z tego też względu uznał, że wykonanie obecnie zaskarżonej do sądu decyzji z dnia [...] czerwca 2016 r. w części stwierdzającej nieważność decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. (tj. w części dotyczącej działki nr [...], z obrębu [...], w jednostce ewidencyjnej [...]) może spowodować zmiany właścicielskie, których organ w ramach swoich kompetencji nie będzie mógł odwrócić. Jednak, jak wynika z nadesłanego w uzupełnieniu wniesionego zażalenia wyroku sądu decyzja z 2011 r. została wyeliminowana z obrotu prawnego, a Wojewoda [...] orzeczeniem z dnia [...] października 2013 r. odmówił komunalizacji objętych niniejszym postępowaniem sądowym nieruchomości. W tym stanie rzeczy skutek w postaci możliwości zadysponowania nieruchomością przez jej właściciela nie wynika bezpośrednio z orzeczenia stwierdzającego nieważność decyzji z dnia [...] grudnia 2011 r. (obecnie zaskarżonego do Sądu), lecz z decyzji z [...] października 2013 r. Z tego względu wniesione zażalenie uznać należy za całkowicie uzasadnione. Decyzja z dnia [...] grudnia 2011 r. została wyeliminowana z obrotu prawnego jeszcze przed wydaniem przez Ministra zaskarżonej obecnie do Sądu decyzji, w związku z czym nie mogła ona wywołać skutków, które zostały rozważone przez Sąd w postanowieniu z czerwca 2017 r. Z tych przyczyn należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 195 § 2 i art. 61 § 3 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.