I SA/Wa 1984/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dorota Apostolidis po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. F. i B. F. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. F. i B. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. A. F. i B. F., pismem z dnia 10 września 2012 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...], mocą której organ odwoławczy uchylił w całości decyzję Burmistrza Miasta S. z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...] ustalającą opłatę adiacencką i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Skarżący wystąpili jednocześnie z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że wykonanie przez organ pierwszej instancji wskazań zawartych w uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego, które - w ich ocenie - są niepełne i pomijają istotne dla sprawy okoliczności, nie uczyni zadość zasadzie prawdy obiektywnej i doprowadzi do wydania ponownie wadliwego rozstrzygnięcia. Skoro bowiem organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie zawarł żadnych wytycznych odnośnie konieczności przeprowadzenia nowego dowodu o wartości nieruchomości, to wydanie przez organ pierwszej instancji w ponownie prowadzonym postępowaniu decyzji w oparciu o wadliwy operat szacunkowy, narazi strony na nieuzasadnione konsekwencje finansowe poprzez konieczność zapłaty rażąco zawyżonej opłaty adiacenckiej. Tym samym – zdaniem skarżących – wykonanie zaskarżonej decyzji z dnia [...] sierpnia 2012 r. przed rozpoznaniem sprawy przez sąd administracyjny łączyłoby się z niebezpieczeństwem powstania trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie przez sąd administracyjny wykonania aktu lub czynności określony został w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ) i ma on charakter zamknięty. Stosownie do treści tego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że z powołanego przepisu wynika, iż podstawową przesłanką wstrzymania wykonania danego aktu jest istniejące realnie niebezpieczeństwo zaistnienia takiej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Celem omawianej instytucji jest zatem ochrona strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem przez sąd administracyjny legalności zaskarżonego aktu lub czynności. Z konstrukcji wskazanej normy prawnej wynika także, że to na stronie spoczywa obowiązek wykazania przesłanek uzasadniających uwzględnienie wniosku, tj. przedstawienia takich okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego rozstrzygnięcia faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Zauważyć również trzeba, że zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, iż co do zasady, przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być tylko takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez wykonanie aktu lub czynności należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy stanu zgodnego z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie administracyjnym (postanowienie NSA z dnia 18 sierpnia 2009 r., sygn. akt II OZ 665/09). Zatem wykonaniu podlegają tylko takie akty, które wywołują skutek materialnoprawny. W rozpoznawanej sprawie wniosek zawarty w skardze dotyczy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r., mocą której, po rozpoznaniu odwołania A. F. i B. F., organ odwoławczy uchylił w całości decyzję Burmistrza Miasta S. z dnia [...] czerwca 2012 r. ustalającą opłatę adiacencką i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Rozpoznając przedmiotowy wniosek w ramach przesłanek z art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stwierdzić należy, że nie zasługuje on na uwzględnienie. W szczególności zauważyć należy, że decyzja, której wstrzymania domagają się skarżący, ma charakter kasacyjny i ze swej istoty nie nadaje się do wykonania. Decyzja ta ma charakter ściele procesowy i nie rozstrzyga sprawy merytorycznie. Przedmiotowa decyzja nie nakłada na skarżących żadnych obowiązków i nie przyznaje im żadnych uprawnień, jej wykonanie nie powoduje wobec skarżących żadnych negatywnych, czy też nieodwracalnych skutków. Jak wskazano na mocy tej decyzji uchylono decyzję organu pierwszej instancji ustalającą opłatę adiacencką i obecnie skarżący nie mają obowiązku uiszczenia tej opłaty. Jedynym skutkiem decyzji z dnia [...] sierpnia 2012 r. jest wyłącznie konieczność dalszego prowadzenia przez organ pierwszej instancji postępowania administracyjnego w sprawie. Konsekwencją wykonania tej decyzji z całą pewnością nie będzie więc wywołanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. W świetle powyższego Sąd uznał, że brak jest podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku i wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.