I SA/Wa 1997/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. B. o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...] w sprawie ze skargi G. B. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...] w przedmiocie nakazu przeprowadzenia robót budowlanych zabezpieczających przed zniszczeniem zabytku postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...] uchylającej decyzję [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] w tej części, która określa termin wykonania prac zabezpieczających przez zniszczeniem pałacu zabytkowego w miejscowości R. oraz orzekającej o wyznaczeniu nowego terminu przeprowadzenia prac do [...] r. – skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania skargi przez Sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z konstrukcji cytowanego wyżej artykułu wynika, że obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na wnioskodawcy. Zgodnie z poglądem reprezentowanym w orzecznictwie, zgłaszając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanki wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Argumentacja powinna być spójna, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie (por. postanowienie NSA z 9 września 2010 r., sygn. I OZ 671/10). W niniejszej sprawie skarżąca wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie wskazała żadnych przesłanek uzasadniających jego wstrzymanie jak również w żaden sposób nie uprawdopodobniła, że przesłanki te faktycznie występują. Nie można przyjąć, że w sytuacji, gdy skarżący nie wskazuje we wniosku ani na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ani tych przesłanek w ogóle nie uzasadnia, to obowiązkiem sądu jest poszukiwanie tych okoliczności (por. postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2009 r. sygn. akt II FZ 39/09). Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzekł jak w sentencji.