I SA/Wa 2021/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.) Sędziowie: WSA Gabriela Nowak WSA Dariusz Chaciński Protokolant starszy sekretarz sądowy Artur Dobrowolski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2013 r. sprawy ze skargi J. W. i J. W. na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania oddala skargę. Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...] utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] maja 2004 r. nr [..] o odmawiającą stwierdzenia, że decyzja Wojewody [...] z dnia [...] marca 1992 r. nr [...], w części stwierdzającej uwłaszczenie Zakładów [...] w likwidacji działkami nr [...], położonymi w [...] przy ul. [...], oraz decyzja Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia [...] września 1994 r. nr [...], odmawiająca stwierdzenia nieważności w/w decyzji z dnia [...] marca 1992 r., zostały wydane z naruszeniem prawa. J. i J. W. pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r. wystąpili o wznowienie postępowania w sprawie rozstrzygniętej decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [..] lipca 2004 r. nr [...]. Jako podstawę prawną wznowienia wskazali art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. w związku z naruszeniem w sprawie art. 10 § 1 k.p.a. Podali, że w przypadku odmowy wznowienia postępowania z urzędu, wniosek należy traktować jako żądanie podjęcia działania na wniosek stron, które zachowały termin do jego złożenia. Wyjaśnili, że o uprawnieniu określonym w art. 10 § 1 k.p.a. dowiedzieli się z pisma [...] z dnia [...] lipca 2010 r., zaś w dniu [....] sierpnia 2010 r. doręczono im monografię dotyczącą tego przepisu, którą załączają do wniosku. Następnie J. i J. W. w piśmie z dnia [...] sierpnia 2010 r., stanowiącym uzupełnienie pisma z dnia [...] sierpnia 2010 r., podali, że żądanie wszczęcia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. może być skuteczne tylko w przypadku jego złożenia w terminie jednego miesiąca od momentu doręczenia decyzji, co w istniejącym stanie faktycznym wykluczałoby możliwość wznowienia. Podkreślili, iż zostali pouczeni, że do wniosku o wznowienie postępowania należy złożyć, w terminie 7 dni, wniosek o przywrócenie terminu do złożenia żądania wznowienia postępowania ze względu na naruszenie art. 10 § 1 k.p.a., co też, powołując się na art. 58 § 1 K.p.a., niniejszym czynią. Zaznaczyli, że uchybienie terminu do złożenia wniosku nastąpiło bez ich winy, gdyż uprawnienia wynikające z treści art. 10 § 1 K.p.a. nie były im wcześniej znane. Minister Infrastruktury postanowieniem z dnia [...] października 2010 r. nr [..] odmówił J. i J. W. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. W uzasadnieniu podał, iż z akt sprawy wynika, że pismo [...] z dnia [...] lipca 2010 r. zostało doręczone wyżej wymienionym w dniu [...] sierpnia 2010 r. Od tej daty należy liczyć upływ siedmiodniowego terminu na złożenie wniosku o przywrócenie terminu, określonego w art. 58 § 2 K.p.a. W tej sprawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania został nadany w urzędzie pocztowym w dniu [...] sierpnia 2010 r., a więc z uchybieniem terminu. Ponadto wskazał, że zgodnie z art. 58 § 3 k.p.a., przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne. J. i J. W. we wniosku z dnia [...] listopada 2010 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy podali, że nie składali wniosku o przywrócenie terminu do złożenia prośby o przywrócenie terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania określonego we wniosku z dnia [..] sierpnia 2010 r. Ich zdaniem wskazanie przez Ministra Infrastruktury jako podstawy prawnej odmowy przywrócenia terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania przepisu art. 58 § 3 k.p.a. należy traktować jako rażące naruszenie prawa, gdyż przepis ten nie ma w tej sprawie zastosowania. Stwierdzili, że skutki naruszenia art. 10 § 1 k.p.a., które są jednoznaczne z naruszeniem art. 6 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka oraz Europejskiego Kodeksu Dobrej Administracji, poznali dopiero z monografii [...], doręczonej im w dniu [...] sierpnia 2010 r., a zatem termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania, określony w art. 58 § 2 K.p.a., upłynął dopiero w dniu [...] sierpnia 2010 r. W związku z tym ich wnioski o wznowienie postępowań oraz o przywrócenie terminu do ich wniesienia złożone przed dniem [...] sierpnia 2010 r. spełniają wymagania określone w art. 58 § 2 K.p.a. Minister Infrastruktury postanowieniem z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 k.p.a., zaskarżone postanowienie utrzymał w mocy. W uzasadnieniu podał, że J. i J. W. pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r., uzupełnionym pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r., wystąpili o przywrócenie terminu do złożenia prośby o przywrócenie terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...], wskazując na art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. w związku z naruszeniem art. 10 § 1 k.p.a. Wyjaśnili, że o treści art. 10 § 1 k.p.a. dowiedzieli się z pisma [....] z dnia [...] lipca 2010 r., które zostało im doręczone w dniu [...] sierpnia 2010 r. Termin do wniesienia prośby o przywrócenie terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania upłynął zatem w dniu [...] sierpnia 2010 r., natomiast wniosek o przywrócenie terminu został złożony dopiero w dniu [...] sierpnia 2010 r. Organ stwierdził, że nie można zgodzić się ze stanowiskiem J. i J. W., że termin do wniesienia prośby o przywrócenie terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania powinien być liczony od dnia [....] sierpnia 2010 r., czyli od dnia w którym została im doręczona monografia dotycząca art. 10 § 1 k.p.a., gdyż o treści tego przepisu dowiedzieli się już z pisma [...] z dnia [...] lipca 2010 r. W piśmie tym wskazano, że działając na podstawie Kodeksu postępowania administracyjnego zawiadomiono strony postępowania o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym oraz zgłoszenia żądań w sprawie przed jej ostatecznym rozstrzygnięciem. Minister Infrastruktury za niezasadny uznał również zarzut dotyczący wskazania jako podstawy prawnej postanowienia z dnia [...] października 2010 r. przepisu art. 58 § 3 k.p.a., gdyż przepis ten podano jedynie informacyjnie i nie stanowił on podstawy prawnej postanowienia, które zostało wydane w oparciu o art. 59 § 1 k.p.a. Powyższe postanowienie stało się przedmiotem skargi J. i J. W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący zarzucili naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. i wnieśli o jego uchylenie. W obszernym uzasadnieniu skargi podali, że wbrew stanowisku Ministra Infrastruktury datą, od której należy liczyć termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania jest dzień [...] sierpnia 2010 r., gdyż dopiero w tym dniu doręczono im monografię [...] i wówczas uświadomili sobie, że zostali pozbawieni prawa określonego w art. 10 § 1 K.p.a., które stanowi podstawę domagania się przez nich weryfikacji decyzji ostatecznej. Skarżący wskazali, iż po ustaleniu, że Minister Infrastruktury pozbawił ich tego prawa, następnego dnia, tj. [...] sierpnia 2010 r. złożyli wniosek o wznowienie postępowania z urzędu na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Spodziewając się odmowy wszczęcia postępowania, pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r. uzupełnili wniosek z dnia [...] sierpnia 2010 r. w ten sposób, że jako podstawę wznowienia z urzędu wskazali dodatkowo przepis art. 145 § 1 pkt 2 k.p.a., a ponadto wnieśli, aby w przypadku odmowy wszczęcia z urzędu postępowania o wznowienie postępowania w sprawie rozstrzygniętej decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...], wszcząć to postępowanie na ich wniosek. Minister Infrastruktury w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 10 listopada 2011 r. sygn. akt I SA/Wa 166/11 uchylił zaskarżone postanowienie i stwierdził, że nie podlega ono wykonaniu. Sąd wskazał, że dla niniejszej sprawy istotne jest to, kiedy skarżący dowiedzieli się o wskazanej wyżej decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2004 r. Obowiązkiem organu badającego zachowanie terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania było wyjaśnienie, kiedy rozpoczął i zakończył się bieg terminu jednego miesiąca oraz czy termin ten został przez wnioskodawców uchybiony. Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie organ powyższych okoliczności nie ustalił, gdyż nie jest wiadome, kiedy skarżący dowiedzieli się o decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2004 r. oraz czy wniosek o wznowienie postępowania z dnia [...] sierpnia 2010 r. został wniesiony do organu po upływie jednego miesiąca od momentu dowiedzenia się przez nich o powyższej decyzji. Dopiero ustalenie w niniejszej sprawie tych okoliczności pozwoli na ocenę, czy doszło do uchybienia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Ponadto, organ nie wyjaśnił, jaka konkretnie okoliczność jest wskazywanym przez skarżących powodem uchybienia terminu. We wniosku o wznowienie i we wniosku o przywrócenie terminu z dnia [...] sierpnia 2010 r. podali oni bowiem dwie okoliczności – zawiadomienie ich w piśmie Wojewody [..] z dnia [...] lipca 2010 r. o kodeksowej zasadzie wynikającej z art. 10 § 1 k.p.a. oraz otrzymanie w dniu [...] sierpnia 2010 r. monografii [...], dotyczącej problematyki udziału stron w postępowaniu administracyjnym. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 30 lipca 2013 r. sygn. akt I OSK 432/12 uchylił wyrok Sądu I instancji z dnia 10 listopada 2011 r. sygn. akt I SA/Wa 166/11 i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W uzasadnieniu Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że w sprawie jest niesporne, że J. i J. W. w piśmie z dnia [...] sierpnia 2010 r., uzupełnionym pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r., wnieśli o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2004 r. nr [..], w oparciu o art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Wniosek o wznowienie tego postępowania należało zatem złożyć w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedzieli się oni o tej decyzji. W ocenie Sądu pierwszej instancji w tej sprawie organ powyższej okoliczności nie ustalił, gdyż dokładnie nie wiadomo, kiedy J. i J. W. dowiedzieli się o decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2004 r. W konsekwencji stwierdził, że nie można określić, czy w ogóle doszło do uchybienia przez skarżących terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowisko to jest błędne. Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku na str. 8 przyznał, że jest mu znany z urzędu fakt, iż decyzja Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [..] maja 2004 r. nr [...] o odmowie stwierdzenia, że decyzja Wojewody [...] z dnia [...] marca 1992 r. nr [...], w części stwierdzającej uwłaszczenie Zakładów [..] w likwidacji działkami nr [...] położonymi w [...] przy ul. [....], oraz decyzja Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia [..] września 1994 r. nr [...], odmawiająca stwierdzenia nieważności w/w decyzji z dnia [...] marca 1992 r., zostały wydane z naruszeniem prawa, była poddana kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na skutek skargi m.in. J. i J. W., który prawomocnym wyrokiem z dnia 3 kwietnia 2006 r. sygn. akt I SA/Wa 1072/04 skargę oddalił. Skarga ta wpłynęła do Sądu w dniu 20 lipca 2004 r. Fakt zaskarżenia przez wyżej wymienionych powyższej decyzji w lipcu 2004 r. niewątpliwie świadczy o tym, że o niej wiedzieli. Z kolei rozpoznanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie tej skargi oznacza, że była ona wniesiona w terminie, a zatem zaskarżona decyzja została doręczona J. i J. W. w sposób prawidłowy. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skoro zarówno organowi, jak i Sądowi pierwszej instancji oraz J. i J. W. znana była okoliczność, kiedy dowiedzieli się oni o decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2004 r., to brak było podstaw do stwierdzenia, iż w tej sprawie organ naruszył art.7, art. 77 § 1 i art. 80 § 1 K.p.a., albowiem nie ustalił daty dowiedzenia się przez wyżej wymienionych o tej decyzji. Ponadto, z faktu zaskarżenia decyzji w 2004 r. niewątpliwie wynika, że w 2010 r. termin określony w art. 148 § 1 K.p.a. już upłynął. NSA wskazał również, że Sąd błędnie stwierdził, iż Minister Infrastruktury nie wyjaśnił, jaka konkretnie okoliczność jest wskazywanym przez wnioskodawców powodem uchybienia terminu. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika bowiem, że organ w sposób wyczerpujący ocenił i odniósł się do obu okoliczności wskazanych przez J. i J. W., tj. kwestii doręczenia im pisma Wojewody [...], jak i otrzymania monografii. Minister Infrastruktury, analizując wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania uznał, że dniem ustania przyczyny uchybienia terminu przez wnioskodawców nie był dzień otrzymania przez nich monografii [...], tj. [..] sierpnia 2010 r., lecz był nim dzień [...] sierpnia 2010 r., tj. dzień otrzymania przez nich pisma Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2010 r. W związku z tym stwierdził, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania został złożony z uchybieniem siedmiodniowego terminu. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w takim przypadku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie powinien ocenić, czy stanowisko organu odnośnie każdej ze wskazywanych wyżej przyczyn uchybienia terminu jest prawidłowe, a następnie dokonać merytorycznej oceny zaskarżonego postanowienia. Skarżący w piśmie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 września 2013 r. wnieśli o stwierdzenie nieważności zaskarżonego i poprzedzającego go postanowienia, nakazanie organowi wznowienie postępowania oraz nakazanie organowi uwzględnienie we wznowionym postępowaniu dowodów z dokumentów. W uzasadnieniu podnieśli m.in., że nie chodzi w sprawie o to, że nie uczestniczyli w postępowaniu zakończonym decyzją, ale, że nie uczestniczyli jedynie w końcowej fazie postępowania. Podnieśli, iż nieopatrznie złożyli wniosek o przywrócenie terminu, który jest bezprzedmiotowy, gdyż termin do złożenia wniosku o wznowienie biegnie od dnia, w którym skarżący dowiedzieli się o tym, że pozbawienie strony uczestnictwa w końcowej fazie postępowania jest traktowane jako pozbawienie udziału w postępowaniu. Argumenty przedstawione w tym piśmie skarżący podtrzymali w piśmie z dnia 7 września 2013 r., podnosząc, że w dniu [...] sierpnia 2010 r. dowiedzieli się, iż naruszenie art. 10 k.p.a. traktowane jest w doktrynie i orzecznictwie jako przesłanka wznowienia. W piśmie z dnia 24 września 2013 r. skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości lub w części dotyczącej uzasadnienia lub stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia w części dotyczącej uzasadnienia. W piśmie z dnia 28 września 2013 r. skarżący zarzucili naruszenie art. 6, 7, 8, 9, 75 § 1, 76 § 1 i 2, 77 § 1 i 4, 78 § 1, 107 § 1 i 3 k.p.a. oraz art. 6 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. W ocenie Sądu zarówno zaskarżone postanowienie Ministra Infrastruktury, jak i poprzedzające je postanowienie tego organu z dnia [...] października 2010 r. odpowiadają prawu. Zgodnie z przepisem art. 148 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej k.p.a., podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Stosownie zaś do art. 148 § 2 k.p.a., termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. W sprawie tej, jako podstawa żądania wznowienia postępowania wskazana została przesłanka określona w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., a zatem termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania należy liczyć od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 § 2 k.p.a.). W sprawie jest bezsporne, że termin jednego miesiąca, o którym mowa w tym przepisie upłynął, albowiem decyzja Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...] doręczona została stronom w 2004 r. Powyższe stwierdzone zostało wprost w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wskazał, że skarga na wymienioną decyzję do sądu administracyjnego wpłynęła do Sądu w dniu 20 lipca 2004 r. Fakt zaskarżenia przez wyżej wymienionych powyższej decyzji w lipcu 2004 r. niewątpliwie świadczy o tym, że o niej wiedzieli. Rozpoznanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie tej skargi oznacza, że była ona wniesiona w terminie, a zatem zaskarżona decyzja została doręczona J. i J. W. w sposób prawidłowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazuje nadto, że sami skarżący w piśmie do Sądu z dnia 7 września 2013 r. podali, że decyzja z dnia [...] lipca 2004 r. została im doręczona w dniu [...] lipca 2004 r. Niewątpliwie zatem wniosek o wznowienie postępowania złożony został po upływie terminu określonego w art. 148 § 2 k.p.a. Zgodnie z art. 58 § 1 k.p.a., w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Stosownie zaś do art. 58 § 2 k.p.a., prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne (art. 58 § 3 k.p.a.). Powyższa regulacja winna być rozumiana w ten sposób, że aby można było uwzględnić prośbę o przywrócenie terminu dla dokonania danej czynności procesowej, muszą być spełnione kumulatywnie wszystkie wymienione wyżej przesłanki. Brak zaś spełnienia choćby jednej z nich, wyklucza możliwość pozytywnego rozpoznania wniosku. W ocenie Sądu, Minister Infrastruktury prawidłowo stwierdził, że w sprawie niniejszej brak jest możliwości przywrócenia uchybionego terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2004 r. Zasadnie organ przyjął, na gruncie treści wniosku o wznowienie postępowania, że prośba o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania wniesiona została w tej sprawie z uchybieniem 7-dniowego terminu, określonego w art. 58 § 2 k.p.a. Zasadnie organ przyjął w obu postanowieniach, że przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu [...] sierpnia 2010 r., kiedy to skarżącym doręczone zostało pismo [...] z dnia [...] lipca 2010 r. informujące o uprawnieniach wynikających z art. 10 k.p.a. (możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym oraz zgłoszenia żądań w sprawie przed wydaniem decyzji). Zatem, od tego dnia, tj. [...] sierpnia 2010 r. należało liczyć termin do złożenia podania o przywrócenie uchybionego terminu wraz z wnioskiem o wznowienie postępowania. Termin ten upłynął w dniu [...] sierpnia 2010 r., jak trafnie przyjął organ. Minister zasadnie stwierdził, że brak jest podstaw, aby przyjąć, że ustanie przyczyny uchybienia terminu nastąpiło dopiero w dniu [...] sierpnia 2010 r., kiedy to skarżącym doręczona została monografia [...], z której – jak wskazują wnioskodawcy – dowiedzieli się dopiero jakie są skutki naruszenia przez organ przepisu art. 10 k.p.a. Ustanie przyczyny uchybienia terminu ma miejsce wówczas, gdy strona mogła danej czynności dokonać. Nie następuje to zatem wówczas, gdy strona uzyskała dodatkową wiedzę o przepisach prawa. Termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu rozpoczął więc bieg – według oświadczenia samych wnioskodawców zawartego we wniosku o wznowienie postępowania – w dniu [..] sierpnia 2010 r. Prawidłowo w świetle powyższego organ odmówił przywrócenie terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania. Dodatkowo jedynie wskazania wymaga, że zgodnie z orzecznictwem sądowoadministracyjnym nieznajomość prawa nie jest okolicznością uprawdopodabniającą brak winy (v. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 sierpnia 1997 r. sygn. akt II SA 101/96 niepubl.). Powołanie przez organ w podstawie prawnej postanowienia przepisu art. 59 § 1 k.p.a. nie stanowi uchybienia. Przepis ten stanowi, że o przywróceniu terminu postanawia właściwy w sprawie organ administracji publicznej. Od postanowienia o odmowie przywrócenia terminu służy zażalenie. Organ prawidłowo zastosował w niniejszej sprawie przepis art. 58 § 2 k.p.a. i powołał ten przepis w uzasadnieniu postanowienia. Nie zachodzi więc wątpliwość, co do zastosowania właściwego przepisu prawa obowiązującego w dniu wydania postanowienia. W sprawie tej organ nie naruszył przepisów art. 6, 7, 8, 9, 75 § 1, 76 § 1 i 2, 77 § 1 i 4, 78 § 1, czy art. 107 § 1 i 3 k.p.a. Niezrozumiały jest natomiast zarzut naruszenia w tej sprawie przez organ art. 6 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka, który to przepis statuuje zasadę prawa do rzetelnego procesu sądowego i prawa odwołania. Organ zastosował właściwe przepisy prawa, przy rozpatrywaniu wniosku o przywrócenie terminu wziął pod uwagę okoliczności powoływane przez wnioskodawców i ustosunkował się do nich na gruncie tej sprawy. Zaskarżone i poprzedzające je postanowienie zostały uzasadnione zgodnie z wymogami art. 107 § 3 k.p.a. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w wyroku.