I SA/Wa 2036/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Owsińska - Gwiazda (spr.) Sędziowie WSA Iwona Kosińska WSA Bogdan Wolski Protokolant Zbigniew Dzierzęcki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lipca 2010 r. sprawy ze skargi J.S. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] m. W. z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie zakwalifikowania na liście osób oczekujących na najem lokalu komunalnego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata I.J., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) złotych, w tym: tytułem opłaty kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych, tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę 52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/100) złotych. Zarząd W., działając na podstawie § 12 ust. 1 pkt 3 Statutu W. , stanowiącego załącznik Nr [...] do uchwały Nr [...] Rady Gminy W. zmienionej uchwałą Nr [...] Rady Gminy W. z [...] kwietnia 2002 r. w związku z art. 19 ustawy z 15 marca 2002 r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy ( Dz. U. nr 41, poz. 361 ze zm.) oraz § 6 pkt 8 Uchwały Nr [...] Rady W. z [...] grudnia 2008 roku w sprawie przekazania dzielnicom W. do wykonywania niektórych zadań i kompetencji W. i § 21 ust. 1 uchwały [...] Rada W. z dnia [...] grudnia 2004 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta W. w dniu [...] lipca 2009 r. podjął uchwałę nr [...] w sprawie zatwierdzenia sposobu zadysponowania mieszkaniowym zasobem Miasta W. i w § 1 nie wyraził zgody na zakwalifikowanie J. S. – dalej skarżącej - do umieszczenia na liście osób zakwalifikowanych do najmu lokalu. W piśmie z dnia 20 lipca 2009 r. powiadomiono skarżącą o podjętej uchwale. W dniu 30 lipca 2009 r. skarżąca wezwała Zarząd W. do usunięcia naruszenia prawa wnosząc o zmianę ww. uchwały i wyrażenie zgody na umieszczenie jej na liście osób zakwalifikowanych do najmu lokalu. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, Zarząd W. poinformował skarżącą pismem z dnia 22 września 2009 r., iż Zarząd Dzielnicy nie znalazł podstaw do zmiany dotychczas zaprezentowanego stanowiska i w dniu 8 września 2009 r podjął uchwałę Nr [...], w której nie wyraził zgody na zakwalifikowanie J. S. do umieszczenia na liście osób zakwalifikowanych do najmu lokalu. Pismo to zostało doręczone stronie w dniu [...] października 2009 r. W dniu 15 października 2009r r. skarżąca wniosła za pośrednictwem poczty bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę na uchwałę Zarządu W. z dnia [...] lipca 2009r nr [...]. Pismem z dnia 26 października 2009r. Sąd przekazał powyższą skargę organowi. W odpowiedzi na skargę Zarząd W. wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). W myśl natomiast art. 52 § 3 i 4 powołanej ustawy, jeżeli nie przewiduje ona środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. W przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Termin, o którym mowa w § 3, nie ma zastosowania. Zgodnie zaś z art. 53 § 2 powołanej ustawy, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W oparciu natomiast o art. 58 § 1 pkt 2 ustawy, sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Podstawę do zaskarżenia uchwały rady gminy stanowi art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j.: Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Stosownie do § 1 tego przepisu, każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W ocenie Sądu przedmiotowa skarga spełnia dwie przesłanki z art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, a mianowicie dotyczy uchwały w sprawie z zakresu administracji publicznej oraz spełnia wymóg bezskutecznego wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Nie spełnia natomiast pozytywnej przesłanki zachowania terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego wynikającej z art. 53 § 1 i 2 p.p.s.a. Ustawa o samorządzie gminnym w żaden sposób nie wiąże wniesienia skargi z terminem załatwienia wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Jedynym warunkiem wniesienia skargi na uchwałę organu gminy jest uprzednie bezskuteczne wezwanie do usunięcia takiego naruszenia, co można rozumieć w ten sposób, że przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego skarżący ma obowiązek wezwać organ do usunięcia naruszenia i to wezwanie ma być bezskuteczne, przy czym w sprawie wezwania stosuje się przepisy o terminach załatwienia spraw w postępowaniu administracyjnym – art. 35 kpa. Organ winien załatwić wezwanie bezzwłocznie, ewentualnie nie później niż w terminie określonym w art. 35 kpa. Po bezskutecznym upływie tego terminu skarżący może złożyć skargę do sądu, przy czym ostatnim dniem terminu do wniesienia skargi jest upływ ostatniego z sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania. Skarżący nie musi oczekiwać na odpowiedz organu , ma prawo wnieść skargę przed uzyskaniem odpowiedzi, a skarga taka nie będzie uznana za przedwczesną. Przesłanka bezskuteczności wezwania jest zachowana zarówno wówczas, gdy organ nie uwzględni wezwania i to stanowisko przedstawi w odpowiedzi na wezwanie, jak i wtedy, gdy właściwy organ gminy nie zajmie stanowiska w sprawie wezwania i nie udzieli odpowiedzi. Jednocześnie należy podkreślić, że do oceny zachowania terminu do złożenia skargi na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym ma zastosowanie art. 53 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie siedmiu sędziów z dnia 2 kwietnia 2007 r. o sygn. II OPS 2/07). Z akt niniejszej sprawy wynika, że w dniu 30 lipca 2009 r. J. S. wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego w jej ocenie, uchwałą Zarządu W. z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...]. Stosowna odpowiedź organu na powyższe wezwanie została doręczona skarżącej w dniu 2 października 2009 r., a więc po upływie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania. W takim zatem przypadku, zgodnie z treścią art. 53 § 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wezwanie to należy uznać za bezskuteczne, zaś strona powinna złożyć skargę do Sądu w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Ostatnim dniem terminu do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w rozpoznawanej sprawie był zatem dzień 28 września 2009 r., zaś skarga na przedmiotową uchwałę została złożona przez skarżącą dopiero w dniu 26 października 2009 r. (z uwagi na fakt, iż wniesiono ją bezpośrednio do Sądu, a nie do organu, który wydał zaskarżony akt, dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi należy przyjąć datę przekazania jej przez Sąd do organu, za pośrednictwem którego, w myśl art. 54 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, powinna zostać złożona). Zestawienie więc wskazanych wyżej dat jednoznacznie wskazuje, iż nastąpiło przekroczenie, przewidzianego w art. 53 § 2 powołanej ustawy, sześćdziesięciodniowego terminu do jej wniesienia. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia. Orzeczenie o kosztach wydano w oparciu o przepis art. 205 p.p.s.a.