I SA/Wa 2037/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Dargas (spr.) po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. R. i A. R. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi sprawy ze skargi S. R. i A. R. na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] października 2015 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa decyzją z dnia [...] października 2015 r. nr [...] umorzyła postępowanie odwoławcze, zainicjowane przez S. R. i A. R., od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] stwierdzającej nabycie z mocy prawa, nieodpłatnie przez Gminę [...] prawa własności nieruchomości, położonej w jed. ewid. [...], obręb [...], oznaczonej w ewidencji gruntów, jako działka nr [...] o pow. [...] ha. Jak wynika z akt administracyjnych organ doręczył A. R. i S. R. zakwestionowaną decyzję wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie i terminie jej zaskarżenia w dniu 14 października 2015 r. Pismem z dnia 30 października 2015 r., nadanym w dniu 10 listopada 2015 r. (data stempla pocztowego), S. R. i A. R. wnieśli bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na w/w decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] października 2015 r. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przy piśmie z dnia 17 listopada 2015 r. przekazał do Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej skargę S. R. i A. R. z dnia 30 października 2015 r. Następnie postanowieniem z dnia 7 grudnia 2015 r., sygn. akt I SA/Wa 2037/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, odrzucił przedmiotową skargę S. R. i A. R., gdyż została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu. W dniu 19 stycznia 2016 r. do Sądu wpłynął wniosek S. R. i A. R. o przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowej skargi, złożony za pośrednictwem organu Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej. W uzasadnieniu wniosku skarżący stwierdzili, że skargę złożyli przez pomyłkę bezpośrednio do Sądu, a wynikała ona z błędnego pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji. Podnieśli, że pouczenie zawierało dwa adresy: Sądu i Komisji, co było mylące i spowodowało błędne zaadresowanie koperty. Stwierdzili, że o nieprawidłowym złożeniu skargi dowiedzieli się dopiero z doręczonego postanowienia Sądu z dnia 7 grudnia 2015 r. o odrzuceniu przedmiotowej skargi. Jednocześnie podnieśli, że gdyby Sąd przekazał skargę organowi niezwłocznie to, termin w przedmiotowej sprawie zostałby dochowany. W związku z tym, ich zdaniem, nie ponoszą winy za niedochowanie terminu, gdyż działanie Sądu było od nich niezależne. Wskazali także, że mając na względzie jak ważne są terminy procesowe, wnieśli skargę odpowiednio wcześnie, tj. 10 listopada, chociaż termin upływał dopiero 13 listopada. Stwierdzili zatem, że wykazali się należytą starannością nie składając skargi w ostatnim dniu terminu, przyjmując odpowiedni zapas dla wniesienia skargi i takiego starannego działania oczekują również od Sądu, który mógł przekazać skargę do organu właściwego bezzwłocznie, czego nie uczynił. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W świetle postanowień zawartych w art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Zgodnie z powyższym jeżeli strona uchybiła terminowi, jego przywrócenie możliwe jest jedynie wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. W orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Mając powyższe na uwadze zdaniem Sądu skarżący nie uprawdopodobnili w przekonujący sposób okoliczności wskazujących na brak ich winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, jak tego wymaga art. 87 § 2 p.p.s.a., bowiem w sprawie nie nastąpiły zdarzenia tego typu, których strona nie byłaby w stanie przezwyciężyć, nawet przy zachowaniu maksymalnej staranności, a które miały wpływ na uchybienie przez stronę terminowi do wniesienia skargi. Jak wskazano wyżej, zaskarżona przez S. R. i A. R. decyzja Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i trybie zaskarżenia tej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W szczególności pouczono skarżących, że skargę wnosi się "za pośrednictwem Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej". Zatem to skarżący błędnie odczytali prawidłowe i jednoznacznie sformułowane pouczenie i skierowali swoją skargę bezpośrednio do WSA w Warszawie, co skutkowało tym, że musiała ona zostać przekazana przez Sąd do Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej. Podkreślić trzeba, że to skarżący poprzez błędne odczytanie pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji spowodowali konieczność wdrożenia procedury przekazywania skargi, która doprowadziła do uchybienia terminu do wniesienia skargi. Niewątpliwie więc można skarżącym przypisać winę w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. (por. post. Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 stycznia 2015 r., sygn. akt I OZ 1226/14). Mając powyższe na uwadze wskazać należy, że w niniejszej sprawie skarżący nie uprawdopodobnili dostatecznie, iż nie uchybili swoim obowiązkom procesowym, zwłaszcza, że nie powołali się we wniosku o przywrócenie terminu na żadne okoliczności, czy zdarzenia, które uniemożliwiły im prawidłowe i terminowe wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W świetle powyższych okoliczności Sąd uznał, że podniesione przez skarżących okoliczności kwestionujące termin przekazania skargi przez Sąd do organu nie mogły stanowić podstawy do uznania braku winy skarżącego w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.