I SA/Wa 2063/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Kosińska po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] października 2007 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji komunalizacyjnej postanawia przyznać A. W. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w W. M. W. złożyła do tutejszego Sądu wniosek z dnia 25 kwietnia 2008 r. w imieniu swojej mocodawczyni A. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata wskazując na zamiar wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2008 r. oddalającego skargę A. W. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] października 2007 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji komunalizacyjnej. Pismem z dnia 28 kwietnia 2008 r. tutejszy Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych złożonego przez nią wniosku, poprzez wypełnienie przez skarżącą urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy i jego odesłania, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W dniu 29 maja 2008 r. do Sądu wpłynął w/w formularz wypełniony i podpisany przez M. W. Wobec nie uzupełnienia braków wniosku przez stronę skarżącą, czyli A. W. (wniosek wypełnił i podpisał pełnomocnik strony a nie strona), zarządzeniem z dnia 30 maja 2008 r. – wydanym przez referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – pozostawiono powyższy wniosek bez rozpoznania. W dniu 10 lipca 2008 r. do tutejszego Sądu wpłynął sprzeciw na powyższe zarządzenie. Postanowieniem z dnia 23 lipca 2008 r. sygn. akt I SA/Wa 2063/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił bez rozpoznanie wniosek o przyznanie prawa pomocy, wobec nieuzupełnienia jego braków formalnych, tzn. niepodpisania wniosku przez skarżącą A. W. W dniu 8 sierpnia 2008 r. na w/w postanowienie Sądu wpłynęło zażalenie A. W. Postanowieniem z dnia 25 września 2008 r. sygn. akt I OZ 710/08 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 lipca 2008 r., w uzasadnieniu wskazując, iż skarżąca uzupełniła brak formalny wniosku – do którego była wezwania pismem z dnia 28 kwietnia 2008 r. - polegający na niezłożeniu przedmiotowego wniosku na wymaganym formularzu. Usunięcie kolejnego braku formalnego w/w wniosku, polegającego na osobistym podpisaniu go przez skarżącą, a nie przez jej pełnomocnika powinno stanowić przedmiot kolejnego wezwania Sądu. Zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przedwcześnie pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Wobec powyższego tutejszy Sąd wezwał skarżącą do osobistego podpisania nadesłanego wypełnionego wniosku o przyznanie prawa pomocy. W dniu 13 marca 2009 r. wpłynął do Sądu wypełniony i podpisany przez skarżącą wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Z uzasadnienia wniosku wynika, iż dochód skarżącej z tytułu pracy w 2007 r. wyniósł [...] brutto, natomiast w 2008 r. wyniósł [...] brutto. W rubryce majątek skarżąca wskazała [...]. Dodała, iż oszczędności pieniężnych i przedmiotów wartościowych nie posiada. Z akt sprawy wynika, iż skarżąca przebywa w [...], gdzie [...]. Pismem Sądu z dnia 26 marca 2009 r. – skierowanym do pełnomocnika – zwrócono się do skarżącej o nadesłanie wyciągów i wykazów z posiadanych przez wnioskodawczynię rachunków bankowych, w tym kont l lokat dewizowych z okresu ostatnich 3 miesięcy, dokumentów potwierdzających wysokość wydatków ponoszonych przez wnioskodawczynię w związku z pobytem w [...] oraz dokumentów świadczących o tym skąd skarżąca posiada fundusze na pokrycie tych wydatków i pokrycie kosztów pobytu w [...]. Pismem z dnia 20 kwietnia 2009 r. pełnomocnik skarżącej poinformował Sąd, że nic jej nie wiadomo o kontach i lokatach skarżącej, gdyż wysokość jej dochodów w latach 2007 i 2008 nie pozwalała na poczynienie oszczędności. Pobyt w [...] został sfinansowany w wysokości [...] przez [...]. Koszty mieszkania i pobytu w [...] zobowiązały się pokryć osoby zapraszające. [...]. Mając powyższe na uwadze stwierdzono co następuje. Prawo pomocy zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) może być przyznane osobie fizycznej na jej wniosek. Stosownie do art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 powołanej ustawy). Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, natomiast w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych i wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 §1, §2 i § 3 ustawy). Mając na uwadze ustalony stan faktyczny, co do sytuacji materialnej A. W. należy stwierdzić, iż wnioskodawczyni znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej ją do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, w tym przypadku – stosownie do złożonego wniosku - adwokata. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.