I SA/Wa 2065/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba Sędziowie: WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska (spr.) WSA Elżbieta Sobielarska Protokolant starszy referent Agnieszka Żurawska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi D.C., E.M., A.P., A.P., C.K., Z.N., J.K., T.K. i S.T. na uchwałę Rady Miasta Z. z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zasad sprzedaży komunalnych lokali mieszkalnych postanawia: odrzucić skargę. Rada Miasta Z. podjęła w dniu [...] kwietnia 2010 r. uchwałę nr [...] w sprawie ustalenia zasad sprzedaży komunalnych lokali mieszkalnych. W podstawie prawnej uchwały Rada wskazała art. 18 ust. 2 pkt 9 lit a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) oraz art. 34 ust. 1, 5, art. 37 ust. 2 pkt 1, art. 67 ust. 1, 1a, 3a, art. 68 ust.1, 1a, 1b, art. 70 ust. 2 i 3, art. 71 ust. 2 i art. 75 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603; dalej u.g.n.). Pismem z 29 czerwca 2011 r. D.C., E.M., A.P., A.P., S.T., Z.N., C.K., J.K. i T.K. wezwali Radę Miasta Z. do usunięcia naruszenia prawa. Organ uchwałą z [...] sierpnia 2011 r., nr [...] uznał przedmiotowe wezwanie za bezzasadne i przy piśmie z 2 września 2011 r. przesłał uchwałę wraz z uzasadnieniem skarżącym. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru niniejsza uchwała została doręczona D.C. 9 września 2011 r. Pismem z 8 sierpnia 2011 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (złożoną osobiście 15 września 2011 r. w Urzędzie Miasta Z.) wnieśli D.C., E.M., A.P., A.P., S.T., Z.N., C.K., J.K. i T.K., żądając stwierdzenia nieważności § 4 i § 13 ust. 1 uchwały. Skarga wniesiona została w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Skarżący zarzucili uchwale z [...] kwietnia 2010 r. naruszenie art. 18 pkt 9 lit. a ustawy o samorządzie gminnym poprzez ustalenie w niej zasad zbywania lokali nieznajdujących oparcia w przepisach prawa, a także naruszenie art. 68 ust. 1 pkt 1b u.g.n. poprzez przyjęcie, że dopuszcza ona dowolność Rady w stanowieniu warunków udzielania bonifikat oraz, że w miejsce ustalania konkretnych stawek bonifikaty dopuszcza wskazanie sposobu ustalania ich wysokości innemu organowi (Prezydentowi Miasta Z.). Ponadto, zdaniem skarżących, uchwała narusza art. 67 ust. 1 u.g.n. poprzez przyjęcie jako zasady ustalania ceny lokalu powyżej jego wartości – na skutek dodatkowego obciążania nabywcy obowiązkiem zwrotu za okres 5 lat poprzedzających zawarcie umowy wydatków miasta poniesionych na część wspólną, o czym stanowi § 13 ust. 1 uchwały. Swój interes prawny w zaskarżeniu uchwały skarżący wywodzili z faktu wykupu lokali mieszkalnych na zasadach określonych przepisami zakwestionowanego aktu prawa miejscowego. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta Z. wniosła o jej oddalenie jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga na uchwałę Rady Miasta Z. z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...] w sprawie ustalenia zasad sprzedaży komunalnych lokali mieszkalnych (Dz. Urz. Woj. [...]. z 2010 r. Nr [...], poz. [...]), została wniesiona w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.). W myśl tego przepisu, każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W związku z treścią w/w przepisu przed merytorycznym rozpoznaniem skargi Sąd zobowiązany jest w pierwszej kolejności do weryfikacji przesłanek jej dopuszczalności, a wiec zbadania, czy skargę wniesiono w sprawie podlegającej kognicji sądów administracyjnych, czy przed jej wniesieniem skarżący wezwali organ do usunięcia naruszenia prawa, czy zachowany został termin do jej wniesienia oraz czy legitymują się interesem prawnym w zaskarżeniu uchwały. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie, skarga z 8 sierpnia 2011 r. została wniesiona po terminie, o jakim mowa w art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). Uchwała Rady Miasta Z. z [...] kwietnia 2010 r., ze względu na swój przedmiot, jakim jest uregulowanie zasad zbywania nieruchomości komunalnych, jest aktem prawa miejscowego. Tego rodzaju akty normatywne, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 5 p.p.s.a., podlegają kognicji sądów administracyjnych. Skarga poprzedzona musi być jednak wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie to skarżący wystosowali do Rady Miasta Z. pismem z 29 czerwca 2011 r., które zgodnie z prezentatą Urzędu Miasta Z. oraz oświadczeniem E.M. złożonym na rozprawie, wniesione zostało osobiście do organu 4 lipca 2011 r. W związku z powyższym, mając na uwadze przepis art. 53 § 2 p.p.s.a., skargę na uchwałę z [...] kwietnia 2010 r. należało wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Z akt sprawy wynika, że Rada Miasta Z. odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa udzieliła podejmując uchwałę z [...] sierpnia 2011 r., nr [...]. Akt ten został przesłany skarżącym przy piśmie z 2 września 2011 r. Biorąc pod uwagę datę wezwania do usunięcia naruszenia prawa, tj. 4 lipca 2011 r., stwierdzić należy, że 60-dniowy termin zakreślony dla złożenia skargi do sądu administracyjnego upłynął w dniu 2 września 2011 r. Jako, że skarga na uchwałę z [...] kwietnia 2010 r. została złożona osobiście do organu 15 września 2011 r. Sąd stwierdził, że nie został zachowany termin z art. 53 § 2 p.p.s.a. Wyjaśnić bowiem należy, że z przepisu art. 53 § 2 p.p.s.a. wynika, że już z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni do wniesienia skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie, rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni na złożenie skargi do Sądu. Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa (por. uchwała NSA z 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07, cbois.nsa.gov.pl). W przedmiotowej sprawie Rada Miasta Z. do dnia 2 września 2011 r. nie doręczyła żadnemu ze skarżących odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Powyższe oznacza, że termin 2 września 2011 r. był ostatnim dniem na wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Jako, że skarga została wniesiona po terminie to nie mogła być merytorycznie rozpoznana, a tym samym również nie mogły być przedmiotem rozważań Sądu sformułowane w niej zarzuty odnoszące się do ustanowionych tym aktem przepisów. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.