I SA/Wa 207/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Marciniak po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy wniosku J. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. własności nieruchomości postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. J. S. wniosła skargę na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...] wydaną w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. własności nieruchomości W złożonej skardze wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z dnia [...] listopada 2013 r. uzasadniając, że jej wykonanie grozi nieodwracalną utratą przez skarżącego przedmiotowego gruntu oraz praw z nim związanych, mimo że w przedmiotowej sprawie przepis art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną nie ma zastosowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest zatem wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd, rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania aktu, powinien uwzględniać wszystkie okoliczności, nawet te niepodniesione we wniosku, o ile są możliwe do wyinterpretowania na podstawie akt sprawy. Przesłanki wstrzymania aktu zachodzą wówczas, gdy istnieje ryzyko, że wykonanie aktu w przypadku stwierdzenia w toku sądowej kontroli, iż narusza on obowiązujący stan prawny spowoduje szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego, bądź powrót do stanu poprzedniego będzie wymagał znacznego nakładu sił i środków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 155/05, OwSS 2005/3/72; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, Lex nr 192964). Wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie, gdyż wykazała, iż zostały spełnione przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. Podniesione przez stronę skarżącą okoliczności są zasadne. Decyzja stwierdzająca nabycie z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. własności nieruchomości, co prawda stanowi decyzję deklaratoryjną, to jest jedynie potwierdzająca istniejący już na gruncie stan prawny. Jednym jednak z następstw jej wydania jest to, iż może ona stanowić dla Sądu wieczysto-księgowego podstawę do dokonania wpisu właściciela wskazanego w przedmiotowym orzeczeniu (tj. jednostki samorządu terytorialnego). Należy zatem uznać, że zaskarżone orzeczenie może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub wystąpienie trudnych do odwrócenia skutków, w przypadku ewentualnego obrotu prawnego sporną nieruchomością przez nowego właściciela. W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.