I SA/Wa 2105/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Marciniak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. W. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi T. W. i I. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości postanawia: odmówić przywrócenia T. W. terminu do uiszczenia wpisu od skargi. T. W. i I. W. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2014 r., nr [...], którą organ uchylił decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] wydaną w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. Z uwagi na to, że skarga nie została należycie opłacona, wezwaniem z dnia 26 sierpnia 2014 r., (k- 30) Sąd zobowiązał skarżące do uiszczenia należnego wpisu sądowego, to jest kwoty 200 zł, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia złożonej skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwanie to zostało doręczone T. W. w dniu 25 września 2014 r., (por. zwrotne potwierdzenie odbioru k- 36) zatem termin do uiszczenia przez stronę należnego wpisu upłynął z dniem 2 października 2014 r. Natomiast I. W. odebrała wezwanie w dniu 1 października 2014 r., (k- 38) a zatem termin do uiszczenia przez nią wpisu upłynął w dniu 8 października 2014 r. W zakreślonym przez Sąd terminie należny od skargi wpis sądowy nie został uiszczony, natomiast w dniu 14 października 2014 r., T. W. uiściła wpis w wysokości 100 zł (k- 37). W związku z powyższym Sąd postanowieniem z dnia 23 października 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 2105/14 odrzucił skargę T. W. i I. W. z uwagi na nieuiszczenie przez skarżące w terminie i w stosownej wysokości wpisu od skargi. W dniu 24 listopada 2014 r., do Sądu wpłynął wniosek T. W. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W uzasadnieniu strona podniosła, że źle zrozumiała sformułowanie, które zostało zawarte w wezwaniu do uiszczenia wpisu to jest "uiszczenie solidarnie wpisu". Wydawało jej się, że oznacza to, że wystarczy opłacenie 100 zł. Wnioskodawczyni wyjaśniła, że kiedyś opłacała pismo wniesione do sądu administracyjnego i wówczas wpłaciła 100 zł. T. W. podkreśliła, że z racji wieku i stanu zdrowia ma problemy ze zrozumieniem pism sądowych. Podkreśliła, że była przekonana, iż dokonała uiszczenia wpisu w terminie i w stosownej wysokości. Dodała również, że sprawa objęta skargą jest dla niej niezwykle istotna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: W myśl art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej jako p.p.s.a. uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. W sytuacji, gdy którakolwiek z wymienionych wyżej przesłanek nie zostanie spełniona, zasadnym jest wydanie orzeczenia odmownego. W orzecznictwie sądów administracyjnych akcentuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 czerwca 2007 r., II OSK 479/07). Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy należy uznać, że T. W. nie wykazała, że spełnia przesłanki do uwzględnienia wniosku przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W niniejszej sprawie wnioskodawczyni uzasadniając słuszność wniosku o przywrócenie terminu wskazuje na niezrozumienie pouczenia zawartego w doręczonym jej wezwaniu z dnia 26 sierpnia 2014 r. do uiszczenia wpisu od skargi. W ocenie Sądu zarzut ten jest jednak chybiony. Wbrew twierdzeniom T. W. wezwanie do uiszczenia wpisu jest jasne i jego treść nie budzi wątpliwości. W wezwaniu tym jest wyraźnie wskazane, że skarżące są wezwane do "uiszczenia wpisu od skargi (...) w kwocie 200 zł (...) w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu". Znajduje się w nim również pouczenie, że uiszczenie wpisu przez któregokolwiek ze skarżących zwalnia pozostałe osoby z obowiązku jego uiszczenia. Wezwanie zawiera również pouczenie (por. k- 31) w którym zamieszczono informację, iż za datę uiszczenia wpłaty przyjmuje się datę dokonania tej wpłaty w kasie Sądu jak również na rachunek bankowy Sądu w banku lub urzędzie pocztowym. Zauważyć również należy, że w treści wezwania wskazany został numer telefonu Wydziału Informacji Sądowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, pod którym strona mogła dowiedzieć się o stanie sprawy, jak również wyjaśnić ewentualne wątpliwości co do treści doręczonego jej wezwania, czy też wątpliwości dotyczące wysokości wpisu od skargi i terminu jego uiszczenia. W tej sytuacji nie można uznać, że niewiedza i błędne przekonania co do wysokości uiszczenia wpisu przez skarżącą są usprawiedliwione. Nie może również stanowić przesłanki do uwzględnienia wniosku fakt, iż jak twierdzi skarżąca "kiedyś opłacała pismo wniesione do sądu administracyjnego i płaciła 100 zł". Skoro wnioskodawczyni zauważyła rozbieżność co do kwoty opłaty wynikającą z wezwania i jej dotychczasowych wpłat nie było przeszkód do tego, aby wyjaśnić je w sposób wskazany powyżej. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że T. W. nie wykazała, aby bez swej winy nie dokonała w terminie czynności polegającej na uiszczeniu w terminie i w stosownej wysokości wpisu od skargi. W związku z powyższym strona nie spełniła przesłanki, od której zależy możliwość przywrócenia uchybionego terminu. W świetle przedstawionych okoliczności sprawy na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.