I SA/Wa 2113/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. O., Z. W., P. T. i B. W. w przedmiocie wymierzenia Prezydentowi W. grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 maja 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 486/11 postanawia: odrzucić skargę B. W. W dniu 29 października 2012 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga A. O., Z. W., P. T. i B. W. w przedmiocie wymierzenia Prezydentowi W. grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 maja 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 486/11 Wezwaniem uznanym za skutecznie doręczone z dniem 19 listopada 2012 r. (K-12) Sąd zobowiązał pełnomocnika skarżącej B. W. – A. O. do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi – poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej B. W. przed sądami administracyjnymi oraz do podpisania skargi. Termin do uzupełnienia braków skargi upłynął z dniem 26 listopada 2012 r. Pomimo upływu zakreślonego przez Sąd terminu pełnomocnik skarżącej – B. W. do dnia wydania postanowienia nie uzupełnił braków formalnych skargi – nie nadesłał pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej B. W. przed sądami administracyjnymi ani nie podpisał skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Skoro pełnomocnik skarżącej B. W. prawidłowo wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, pod rygorem jej odrzucenia, nie podpisał skargi, ani nie nadesłał dokumentów potwierdzających upoważnienie dla A. O. do wniesienia skargi w imieniu B. W. w wyznaczonym przez Sąd terminie, to skargę B. W. należało odrzucić. Mając powyższe na uwadze, Sąd w oparciu o wyżej powołany art. 58 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.