I SA/Wa 2134/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daniela Kozłowska Sędziowie WSA Elżbieta Lenart WSA Emilia Lewandowska (spr.) Protokolant Iwona Kosińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi J. T., M. B. i T. B. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego oddala skargę I SA/Wa 2134/04 UZASADNIENIE Minister Infrastruktury, decyzją z dnia [...] listopada 2004 r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] września 2004 r., odmawiającą wznowienia postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] września 1996 r., dotyczącą uwłaszczenia Instytucji [...] "[...]" w W. działką nr [...] położoną w W. przy al. [...]. Z ustaleń organu odwoławczego wynika, że Wojewoda [...], działając na podstawie art. 2 ust 1-3 ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. Nr 79, poz. 464 ze zm.), decyzją nr [...] z dnia [...] września 1996 r. stwierdził nabycie z mocy prawa z dniem 5 grudnia 1990 r. przez Instytucję Film [...] "[...]" w W. prawa użytkowania wieczystego gruntu Skarbu Państwa położonego w W. przy al. [...] i oznaczonego jako działka nr [...] o pow. [...] m2 w obrębie [...] oraz nabycia własności budynku położonego na tym gruncie. Pismem z dnia [...] kwietnia 2003 r. J. T., T. B. i M. B. (następcy prawni byłego właściciela nieruchomości [...]), wniosły o stwierdzenie nieważności decyzji uwłaszczeniowej. W wyniku przeprowadzonego postępowania administracyjnego w tej sprawie, Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r., utrzymaną w mocy przez Ministra Infrastruktury decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2004 r., odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] września 1996 r. W decyzji odmownej wskazano, że brak było podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji uwłaszczeniowej, natomiast zaistniała przesłanka do wznowienia postępowania uwłaszczeniowego na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 kpa. Pismem z dnia [...] marca 2004 r. J. T., T. B. i M. B., wniosły o wznowienie postępowania uwłaszczeniowego zakończonego decyzją organu wojewódzkiego, a następnie zawieszenie postępowania. Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...] września 2004 r. odmówił wznowienia, wskazując na przekroczenie terminu z art. 148 § 1 kpa. Od tej decyzji J. T., T. B. i M. B. złożyły odwołanie. Organ odwoławczy stwierdził, że stosownie do art. 148 § 1 kpa podanie o wznowienie postępowania wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. W decyzji Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. jednoznacznie wskazano, że "Jeżeli przyjąć założenie, że wnioskowane orzeczenie ulegnie kasacji, w przedmiotowym zakresie, zmieniłby się stan prawny istniejący uprzednio w dniu 5 grudnia 1990 r. i w dniu wydania decyzji uwłaszczeniowej. Ewentualna zmiana stanu prawnego w tym zakresie oznaczałaby, że w sprawie wzruszenia decyzji uwłaszczeniowej z zaistniałej przyczyny, miałby zastosowanie art. 145 § 1 pkt 8 kpa dotyczący sprawy wznowienia postępowania, a nie art. 156 § 1 pkt 2 kpa dotyczący sprawy stwierdzenia nieważności decyzji". Powyższą decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast pełnomocnik stron otrzymał w dniu 10 grudnia 2003 r., jak na to wskazuje zwrotne potwierdzenie odbioru. W tym też dniu strony dowiedziały się zatem o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia postępowania uwłaszczeniowego. Wniosek o wznowienie został złożony jednak dopiero pismem z dnia 31 marca 2004 r., co wskazuje na uchybienie terminu wynikającego z art. 148 § 1 kpa. Strona nie złożyła tez wniosku o przywrócenie tego terminu. Na uchybienie terminu wskazał organ wojewódzki w zaskarżonej decyzji, a więc w świetle dokonanych wyżej ustaleń brak jest podstaw do uwzględnienia odwołania. Uzupełniająco organ odwoławczy wskazał, że organ wojewódzki powołał się na inna decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] grudnia 2003 r. zamiast na powyższą decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] grudnia 2003 r., co jest omyłką nie mającą jednak wpływu na dokonane rozstrzygnięcie. W skardze na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] listopada 2004 r. J. T., T. B. i M. B. wniosły o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucając naruszenie art. 145 § 1 pkt 8 w związku z art. 148 § 1 i 2, oraz art. 97 § 1 pkt 4 kpa. W uzasadnieniu skargi skarżące powołały się na to, że złożyły wniosek o zawieszenie postępowania o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] nr [...] z [...] września 1996 r. do czasy rozpoznania przez Sąd skargi złożonej na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2004 r. i nie uwzględnienie tego wniosku stanowi naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 kpa, gdyż uwzględnienie przez Sąd skargi w sprawie I SA/Wa 515/04 czyniłoby zbędnym wznowienie postępowania wobec braku przesłanek w tym zakresie. W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Skarga jest bezzasadna. Odmowa wznowienia postępowania administracyjnego przez Wojewodę [...] nastąpiła z powołaniem art. 148 § 1 kpa, który stanowi, że podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Przy czym organ uznał, że dniem, w którym skarżące dowiedziały się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania jest dzień doręczenia ich pełnomocnikowi adw. J. R. decyzji Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] grudnia 2003 r., nr [...], którym bezspornie jest 10 grudnia 2003 r. W uzasadnieniu tej decyzji bowiem organ wprost wskazał na możliwość wznowienia postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 8 kpa. Pełnomocnik skarżących złożył wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z [...] września 1996 r., nr [...] w sprawie uwłaszczenia Instytucji [...] "[...]" działką nr [...] położoną w W. przy al. [...] pismem z dnia [...] marca 2004 r. z powołaniem się na podstawę wznowienia tego postępowania określoną w art. 145 § 1 pkt 8 kpa. Sąd podziela stanowisko organów obu instancji co do tego, że o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania skarżące dowiedziały się z decyzji Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] grudnia 2003 r., a więc termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, określony w art. 148 § 1 kpa należy liczyć od daty doręczenia tej decyzji skarżącym, co miało miejsce w dniu 10 grudnia 2003 r., a zatem miesięczny termin upłynął z dniem 9 stycznia 2004 r. Złożenie zaś wniosku o wznowienie postępowania pismem z dnia 31 marca 2004 r. niewątpliwie nastąpiło z przekroczeniem miesięcznego terminu z art. 148 § 1 kpa. Wobec tego, że nie została spełniona przesłanka formalna podania o wznowienie postępowania jaką jest wniesienie takiego podania w terminie określonym w art. 148 § 1 kpa zasadnie organ pierwszej instancji odmówił wznowienia postępowania administracyjnego. Minister Infrastruktury utrzymując w mocy prawidłową decyzję organu pierwszej instancji wydał decyzję zgodną z prawem. Tak więc zaskarżoną decyzją organ nie naruszył art. 148 § 1 kpa ze względów wyżej omówionych. Nie mogło też dojść do naruszenia art. 148 § 2 kpa, gdyż z uwagi na powołaną podstawę wznowienia przepis ten nie ma w ogóle zastosowania w niniejszej sprawie. Bezzasadnie skarżące zarzucają też naruszenie art. 145 1 pkt 8 kpa, gdyż z uwagi na odmowę wznowienia postępowania organ nie badał zasadności tej przesłanki wznowienia postępowania, a więc nie mogło dojść do naruszenia tego przepisu. Również bezzasadny jest zarzut naruszenia art. 97 § 1 pkt 4 kpa przez to, że organ nie rozpoznał wniosku o zawieszenie postępowania zawartego w podaniu o wznowienie postępowania. Ponieważ organ odmówił wznowienia postępowania to tym samym brak jest postępowania administracyjnego, do którego odnosiłby się wniosek o zawieszenie. Organ obowiązany był rozpatrzeć wniosek o zawieszenie postępowania w sytuacji gdyby wydał postanowienie o wznowieniu postępowania. Z powyższych względów Sąd na zasadzie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.