I SA/Wa 2141/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Emilia Lewandowska po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.B. na uchwałę Zarządu [...] W. z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] w przedmiocie zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu postanawia odrzucić skargę. Zarząd [...] W. w dniu [...] kwietnia 2010 r. podjął uchwałę nr [...] o niezakwalifikowaniu i nieumieszczeniu T.B. na liście osób oczekujących na najem lokalu mieszkalnego z mieszkaniowego zasobu W.. Prezydent W. zarządzeniem z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] stwierdził nieważność uchwały z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...]. W tej sytuacji Zarząd [...] W. w dniu [...] maja 2010 r. podjął uchwałę nr [...] o niezakwalifikowaniu i nieumieszczeniu T.B. na liście osób oczekujących na najem lokalu mieszkalnego z mieszkaniowego zasobu W.. O powyższym poinformowano T.B. pismem z dnia 9 czerwca 2010 r., doręczonym jej w dniu 17 czerwca 2010 r. Pismem z dnia 21 lipca 2010 r. T.B. wezwała Zarząd [...] W. do "usunięcia naruszeń prawa poczynionych w uchwale Zarządu [...] W. z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...] zmienionej uchwałą z dnia [...] maja 2010 r., nr [...]". W uzasadnieniu pisma skarżąca podkreśliła, że spełnia wszystkie kryteria przewidziane dla osób ubiegających się o udzielenie pomocy mieszkaniowej z zasobów lokalowych miasta. W odpowiedzi na powyższe Zarząd [...] W. pismem z dnia 2 sierpnia 2010 r. poinformował skarżącą, że Prezydent W. zarządzeniem z dnia [...] maja 2010 r. w ramach nadzoru nad działalnością dzielnic, stwierdził nieważność uchwały z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...]. W przedmiotowym piśmie wskazano jednocześnie, że w dniu [...] maja 2010 r. podjęta została uchwała nr [...], która jest jedyną obecnie funkcjonującą w obrocie prawnym oraz że decyzja dotycząca niezakwalifikowania i nieumieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu nie uległa zmianie. Pismo to zostało doręczone stronie w dniu 13 sierpnia 2010 r. W tej sytuacji T.B. pismem z dnia 21 września 2010 r., sprecyzowanym w dniu 3 listopada 2010 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Zarządu [...] W. z dnia [...] maja 2010 r., nr [...]. Skarga złożona została osobiście przez skarżącą w Wydziale Obsługi Mieszkańców Urzędu W. w dniu 21 września 2010 r. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W myśl natomiast art. 52 § 3 i § 4 powołanej ustawy, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. W przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Termin, o którym mowa w § 3, nie ma zastosowania. Zgodnie z kolei z art. 53 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 2 ustawy, Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Wskazać jednocześnie należy, że podstawę do zaskarżenia uchwały rady gminy stanowi art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.), zgodnie z którym, każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Przy czym zaznaczyć trzeba, że do oceny zachowania terminu do złożenia skargi na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym ma zastosowanie art. 53 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie siedmiu sędziów z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07). Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że pismem z dnia 21 lipca 2010 r. T.B. wystąpiła do Zarządu [...] W. z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego uchwałą z dnia [...] maja 2010 r. Odpowiedź na powyższe wezwanie doręczona została skarżącej w dniu 13 sierpnia 2010 r. Termin do wniesienia skargi określony w art. 53 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi upływał zatem w dniu 13 września 2010 r. Skarga złożona zaś została dopiero w dniu 21 września 2010 r., a zatem z przekroczeniem terminu określonego w art. 53 § 2 powołanej ustawy. Przedmiotowa skarga, jako spóźniona, podlega więc odrzuceniu. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.