I SA/Wa 2141/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego L.B. o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną z urzędu w sprawie ze skargi K.L. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] w przedmiocie zawarcia umowy najmu lokalu mieszkalnego postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego L.B. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 442,80 (czterysta czterdzieści dwa 80/100) złotych, w tym tytułem 23 % podatku od towarów i usług kwotę 82,80 (osiemdziesiąt dwa 80/100) złotych. W następstwie postanowienia wydanego przez referendarza sądowego z dnia 23 stycznia 2012 r., radca prawny L.B. został wyznaczony pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej K.L. Skutkiem powyższego wyznaczony pełnomocnik skierował do Sądu wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej informując, że koszty te nie zostały uiszczone przez skarżącą ani w całości ani w części. Postanowieniem z dnia 21 marca 2013 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego L.B. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 442,80 złotych, w tym tytułem 23 % podatku od towarów i usług kwotę 82,80 złotych. Od powyższego postanowienia radca prawny L.B. wniósł sprzeciw, w treści którego wskazał, iż wynagrodzenie za etap kasacyjny postępowania powinno wynosić nie 50 % ale 75 % stawki minimalnej, gdyż oprócz sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej reprezentował dodatkowo skarżącą na rozprawie kasacyjnej przed NSA. Wobec czego wniósł o przyznanie nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w łącznej wysokości 516,00 zł. Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do treści art. 250 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Sygn. akt I SA/Wa 2141/11 Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). W niniejszej sprawie pełnomocnik ustanowiony z urzędu reprezentował skarżącą w postępowaniu prowadzonym zarówno w pierwszej jak i w drugiej instancji. Na etapie pierwszoinstancyjnym koszty zostały co prawda zasądzone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 8 maja 2012 r., jednak wyrok ten został następnie uchylony postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2013 r., sygn. I OSK 2072/12 w którym sąd kasacyjny jednocześnie odrzucił skargę. Ze skargą kasacyjną wystąpił Zarząd Dzielnicy [...]. Przy czym z akt sprawy nie wynika żeby radca prawy L.B. sporządził i wniósł skargę kasacyjną od wskazanego wyroku Sądu I instancji. Powyższe uzasadnia zasądzenie radcy prawnemu L.B. kosztów za reprezentowanie skarżącej w pierwszej i w drugiej instancji w wysokości odpowiednio – 240 zł (§ 14 ust 2 pkt 1 c cytowanego rozporządzenia) i 120 zł (§ 14 ust 2 pkt 2 c cytowanego rozporządzenia) powiększonej o podatek VAT. Z tego względu, na podstawie na podstawie § 14 ust 2 pkt 1 c w związku z § 14 ust 2 pkt 2 c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz art. 260 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.