I SA/Wa 2176/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba Sędziowie: WSA Iwona Maciejuk WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Artur Dobrowolski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 listopada 2013 r. sprawy ze skargi J. B. w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 września 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 384/12 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości (...) (pięćset) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 2. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżącego J. B. kwotę (...) ((...)) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. J. B. reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego K. W., skargą z 26 lutego 2013 r. wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Prezydentowi W. w związku z niewykonaniem przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 września 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 384/12, którym Sąd zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z dnia 29 września 2010 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], ozn. nr hip "[...]– w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżących wskazał, że akta sprawy zostały przekazane Prezydentowi W. w dniu 31 stycznia 2013 r. Pomimo zobowiązania przez Sąd organu Prezydent nie zakończył jednak postępowania i nie wydała żadnego rozstrzygnięcia w sprawie. Wskazał poza tym, że pismem z dnia 28 czerwca 2013 r. Biuro Gospodarki Nieruchomościami udzieliło stronie informacji, że w sprawie został zgromadzony materiał dowodowy pozwalający na ocenę, czy grunt objęty wnioskiem spełnia przesłanki konieczne do przyznania odszkodowania, natomiast do wydania decyzji niezbędne jest jeszcze wykonanie operatu szacunkowego określającego wysokość odszkodowania. Pełnomocnik skarżących powołał przepis art. 154 § 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskazując, że w sprawie zaistniały przesłanki do wniesienia skargi na niewykonanie wyroku przez Prezydenta W.. Odpowiadając na skarg Prezydent W. wyjaśnił, że w toku prowadzonego postępowania Wydział Spraw Dekretowych i Związków Wyznaniowych podjął szereg czynności mających na celu skompletowanie całości materiału dowodowego niezbędnego do oceny czy teren objęty roszczeniem spełnia przesłanki art. 215 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Organ wyjaśnił ponadto, że zlecono rzeczoznawcy majątkowemu wykonanie operatu szacunkowego określającego wysokość odszkodowania. Wskazał również że pismami z dnia 28 czerwca 2013 r. oraz z dnia 31 lipca 2013 r. strony postępowania zostały poinformowane o przyczynach niewydania decyzji kończącej przedmiotowe postępowanie w terminie wskazanym w wyroku WSA w Warszawie. W związku z powyższym Prezydent W. wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Przede wszystkim wskazać należy, że skarga w niniejszej sprawie złożona została w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - powoływana dalej jako "ppsa". Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Przy czym wymierzenie organowi administracji publicznej grzywny, o której mowa w tym przepisie, ma miejsce zarówno wówczas, gdy organ ten w ogóle nie wykonał orzeczenia sądowego, jak również wówczas, gdy wprawdzie orzeczenie to wykonał, ale uczynił to z przekroczeniem wyznaczonego terminu i po wniesieniu skargi - jak miało to miejsce w rozpoznawanej sprawie. Zgodnie bowiem z art. 154 § 3 ppsa wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 26 września 2012 r. zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], ozn. nr hip. "[...]" w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Jak wynika z przekazanych wraz z odpowiedzią na skargę akt administracyjnych sprawy, akta te wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do Urzędu [...] w dniu [...] lutego 2013 r. (prezentata organu). Niekwestionowaną okolicznością jest również to, że do dnia wniesienia skargi z 16 sierpnia 2013 r., mimo uprzedniego wezwania organu przez pełnomocnika skarżącego do wykonania prawomocnego wyroku, Prezydent W. nie wykonał nałożonego wyrokiem Sądu zobowiązania do zakończenia sprawy objętej wnioskiem z dnia [...] września 2010 r. Ponadto w aktach niniejszej sprawy brak jest również informacji, żeby organ wydał rozstrzygnięcie w sprawie do dnia orzekania przez Sąd. W tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny, jest uzasadniony. Podkreślić w ty miejscu należy, że niewykonywanie wyroków sądów niezależnie od tego czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych - w demokratycznym państwie prawnym nie może być w tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja wszak prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania. Załatwienie natomiast przez organ administracji publicznej sprawy, w której pozostawał on w zwłoce, po wniesieniu skargi ma jedynie wpływ na wysokość na zasądzanej przez Sąd grzywny. W realiach niniejszej sprawy, biorąc pod uwagę charakter oraz stopień skomplikowania sprawy, a także termin jaki upłynął od dnia zwrotu akt do organu oraz etap na jakim obecnie znajduję się ta sprawa przed organem, Sąd doszedł do przekonania, że grzywna w wysokości 500 złotych w sposób wystarczający spełni funkcję represyjną, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 ppsa. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 w zw. z art. 154 § 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. W przedmiocie kosztów sądowych orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy.