I SA/Wa 219/14

Referendarz sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M. S. o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną z urzędu w sprawie ze skargi W. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego i zaliczki alimentacyjnej p o s t a n a w i a przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz rady prawnego M. S. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym tytułem opłat kwoty 240 (dwieście czterdzieści), a tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych. W. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...]. Na skutek wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy i pozytywnego rozpoznania tego wniosku przez referendarza sądowego w postanowieniu z dnia 4 lutego 2014 r. sygn. akt I SA/Wa 219/14, radca prawny M. S. została wyznaczona pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego W. R. W następstwie powyższego wyznaczona pełnomocnik w piśmie procesowym z dnia 20 lipca 2012 r., zwróciła się m. in. o zasądzenie kosztów zastępstwa radcowskiego z urzędu ze środków Skarbu Państwa z uwagi na ich nie uiszczenie przez skarżącego w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 24 sierpnia 2012 r., sygn. akt I SA/Wa 2302/11 oddalił skargę W. R. i przyznał ze środków budżetowych WSA w Warszawie na rzecz pełnomocnika ustanowionego z urzędu tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 zł. Na skutek skargi kasacyjnej skarżącego Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 27 listopada 2013 r., sygn. akt I OSK 3037/12 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Niezależnie od powyższego postanowieniem z dnia 4 lutego 2014 r., referendarz sądowy przyznał ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz pełnomocnika z urzędu kwotę 221,40 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wnioskiem z dnia 7 kwietnia 2014 r., pełnomocnik skarżącego zwróciła się o sprostowanie protokołu rozprawy z dnia 28 marca 2014 r., poprzez jego uzupełnienie poprzez wpisanie po słowach "wnoszę o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w pełnym zakresie" słów "od Skarbu Państwa WSA w Warszawie na rzecz radcy prawnego M. S. pełnomocnika skarżącego z urzędu kosztów zastępstwa procesowego w niniejszym postępowaniu oraz o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 2302/11 uprzednio rozpoznanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, które to zostały przez skarżącego pokryte ani w części ani w całości". Postanowieniem z dnia 30 lipca 2014 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił uzupełnienia protokołu rozprawy z dnia 28 marca 2014 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że dostrzegł, iż na skutek uchylenia wyroku przez NSA w pierwszej ze spraw przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie radcy prawnemu M. S. nie została wypłacona kwota wynagrodzenia zasądzona w wyroku sądu pierwszej instancji z dnia 24 sierpnia 2014 r., jednakże zaznaczył, że kwestia rozliczeń z tytułu pomocy prawnej świadczonej z urzędu stanowi odrębną sprawę i brak jest przeciwskazań do tego, aby została rozpoznana w trybie przepisu art. 258 § 1 pkt 8 P.p.s.a. przez referendarza sądowego. W związku z powyższym konieczne stało się rozpoznanie wniosku pełnomocnika skarżącego co do tej części kosztów o której mowa wyżej. Rozpoznając zatem wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu należy stwierdzić, że bezspornym jest, że po wyznaczeniu przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w [...] pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego radca prawny M. S. skierowała do Sądu pismo procesowe z dnia 20 lipca 2012 r., (k- 26) zawierające sprecyzowanie skargi oraz m. in. zasądzenie kosztów zastępstwa radcowskiego z urzędu ze środków Skarbu Państwa. Bezspornym jest również, że wyznaczona pełnomocnik reprezentowała skarżącego na rozprawie, które poprzedziła wydanie wyroku z dnia 24 sierpnia 2012 r. Nie ulega zatem wątpliwości, że radca prawny M. S. podejmowała czynności w imieniu skarżącego w postępowaniu w pierwszej instancji. Wskazać należy, że stosowanie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, a także stawki minimalne opłat za czynności adwokackie określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b. powołanego rozporządzenia stawki minimalne wynoszą za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu wypadkach nie mniej niż 120 zł. W myśl zaś § 2 ust. 3 tego rozporządzenia opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Stosownie ponadto do § 20 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. W tej sytuacji uznać należy, że w sprawie zaistniały przesłanki uzasadniające uwzględnienie złożonego wniosku i zasądzenie na rzecz radcy prawnego M. S. kosztów w wysokości 240 zł powiększonej o stawkę podatku VAT (por. § 14 ust. 2 pkt c u.p.p.s.a.). W świetle powyższego w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.