I SA/Wa 2204/05

WyrokWSA w Warszawie2006-07-05

Skład orzekający: Emilia Lewandowska, Monika Nowicka, Mirosław Gdesz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności w rozumieniu przepisów PPSA, jeśli postępowanie zostało zawieszone z powodu konieczności ustalenia następców prawnych zmarłych stron, a organ podejmował aktywne działania w celu ustalenia tych następców?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej nie pozostaje w bezczynności, jeśli postępowanie zostało zawieszone na podstawie art. 97 § 1 pkt 1 Kpa z powodu śmierci strony i konieczności ustalenia następców prawnych. Okres zawieszenia postępowania nie wlicza się do terminu załatwienia sprawy, a podejmowanie przez organ wszelkich dostępnych środków w celu ustalenia stron postępowania, nawet jeśli prowadzi to do przedłużenia terminu, nie stanowi o bezczynności. W sytuacji, gdy ustalenie następców prawnych jest niezależną od organu przyczyną uniemożliwiającą wydanie decyzji, organ nie może być uznany za pozostający w bezczynności.
Stan faktyczny
Skarżący G. S. wniósł skargę na niewykonanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wyroku WSA w Warszawie z dnia 22 września 2004 r., który zobowiązywał organ do załatwienia sprawy stwierdzenia nieważności decyzji z 1975 r. w terminie 30 dni. Skarżący zarzucił organowi bezczynność, wskazując, że od doręczenia wyroku minął termin, a organ zawiesił postępowanie z powodu śmierci strony. Skarżący domagał się wymierzenia organowi grzywny. Organ administracji wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, że zawieszenie postępowania było uzasadnione koniecznością ustalenia następców prawnych zmarłych stron.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Emilia Lewandowska Sędziowie WSA Monika Nowicka asesor WSA Mirosław Gdesz (spr.) Protokolant Joanna Grzyb po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lipca 2006 r. sprawy ze skargi G. S. na Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny oddala skargę. G. S. w dniu 16 listopada 2005 r. wniósł skargę na niewykonanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławczego w W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 września 2004 r. sygn. akt I SAB/Wa 20/04 zobowiązującego ten organ do załatwienia w terminie 30 dni od daty otrzymania odpisu wyroku sprawy stwierdzenia nieważności decyzji [...] z [...] grudnia 1975 r. wydanej przez Wiceprezydenta Miasta Z. w przedmiocie przejęcia w przymusowy zarząd nieruchomości położonej w Z przy ul. [...] [...]. W skardze G. S. zawarł również wniosek o wymierzenie grzywny organowi. W uzasadnieniu skargi wskazał, że odpis wyroku został doręczony Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w dniu 6 stycznia 2005 r. Sprawa nie została załatwiona w terminie, a Kolegium postanowieniem z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] zawiesiło postępowanie na podstawie art. 97 § 1 pkt 1 Kpa z uwagi na śmierć strony postępowania – D. S. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem z dnia [...] października 2005 r. nr [...]. Przy czym na podstawie art. 100 § 1 Kpa Kolegium wezwało strony postępowania do podjęcia postępowania zmierzającego do ustalenia następców prawnych A. S., J. G. oraz W. S. Zdaniem skarżącego podważanie prawomocnego wyroku sądu administracyjnego poprzez wydanie postanowienia o zawieszeniu postępowania spełnia przesłankę określoną w art. 156 § 1 pkt 3 Kpa. Skarżący wskazał, że dwukrotnie wezwał organ do wykonania wyroku. Jednak Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie wydało rozstrzygnięcia, co stanowi rażący przykład niedopełnienia obowiązków przez funkcjonariuszy państwowych i wypełnia znamiona przestępstwa określonego w art. 231 § 1 Kk. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o odrzucenie skargi (wniosku). Organ wskazał, że w niniejszej sprawie przeszkodą do wydania merytorycznej decyzji jest konieczność sądowego ustalenia następstwa prawnego zmarłych stron postępowania, co stosownie do treści art. 97 § 1 pkt 1 I 4 Kpa obligowało organ do zawieszenia postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona i podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, iż przedmiotem sprawy sądowoadministracyjnej jest ocena przez sąd prawidłowości prowadzenia przez organ administracji publicznej postępowania administracyjnego oraz zapadłego w tym postępowaniu rozstrzygnięcia. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 lipca 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z niewykonaniem wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność mamy do czynienia wówczas, gdy pomimo upływu ustalonego przez Sąd terminu organ pozostaje w bezczynności, ponieważ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Jednak należy, zauważyć że stosownie do treści art. 35 § 4 Kpa termin załatwienia sprawy, również w odniesieniu do terminu wyznaczonego przez Sąd w wyroku uwzględniającym skargę na bezczynność – to termin efektywny, czyli taki którym dysponuje organ administracji publicznej na jej rozpatrzenie i podjęcie decyzji. Do terminu załatwienia sprawy nie wlicza się m.in. okresów zawieszenia postępowania, ponieważ zawieszenie postępowania wstrzymuje bieg terminów przewidzianych w Kpa. Ponadto okresy opóźnień powstałych niezależnie od organu nie są wliczane do terminów bezczynności. Oceniając czy doszło do niewykonania wyroku, w pierwszej kolejności należy stwierdzić, że wydanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowienia o zawieszeniu postępowania w dniu [...] lipca 2005 r. i utrzymującego je w mocy postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2005 r. - ze względu na brak ustalenia stron postępowania tj. spadkobierców kilku z adresatów decyzji z dnia [...] grudnia 1975 r. powoduje, że od tej daty organ nie pozostawał w bezczynności. Natomiast w okresie od dnia doręczenia prawomocnego orzeczenia wraz z aktami sprawy, tj. 6 stycznia 2005 r. do dnia zawieszenia postępowania organ podejmował działania mające na celu ustalenie stron postępowania. W dniu 13 stycznia 2005 r. organ skierował do stron zawiadomienie o wszczęciu postępowania, oraz wystąpił do Prezydenta Z. o podanie adresów zamieszkania adresatów powołanej decyzji z dnia [...] grudnia 1975 r. W dalszej kolejności w dniu [...] lutego 2005 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. zwróciło się do Centralnego Biura Adresowego z prośbą o udzielnie informacji o adresie zameldowania J. S., H. Ś., A. S., B. S., I. W. Natomiast w dniu 1 kwietnia 2005 r. wystąpiono do Centralnego Biura Adresowego o ustalenia adresów W. S., J. G. oraz Z. S. W celu ustalenia osób będących uprawnionymi do występowania w dniu 14 lipca 2005 r. organ przeprowadził rozprawę administracyjną, W trakcie tej rozprawy G. S. poinformował, że jedna z adresatek powołanej decyzji z dnia [...] grudnia 1975 r. D. S. zmarła w dniu [...] czerwca 2005 r. Oceniając te działania, stwierdzić należy że w tym okresie organ podejmował wszelkie dostępne środki celem ustalenia stron postępowania, których udział w postępowaniu organ jest zobowiązany zapewnić. W tym stanie sprawy – ze względu na nieustalenie stron postępowania organ nie mógł wydać decyzji rozstrzygającej sprawę. Okoliczność braku ustalenia następców prawnych stron postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] grudnia 1975 r. stanowi zdaniem Sądu, właśnie taką niezależną od organu przyczynę uniemożliwiającą wydanie decyzji w sprawie. Ponadto o przyczynach bezczynności strony były za każdym razem informowane, wprawdzie organ nie był uprawniony do wyznaczania nowych terminów załatwiania sprawy, bo wiąże go termin ustalony przez Sąd, ale okoliczność ta nie miała wpływu na samą kwestię wystąpienia czy też nie bezczynności. W świetle przedstawionego wyżej toku postępowania prowadzonego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. zarzut niewykonania wyroku uznać należało za nieuzasadniony. Skoro zatem nie doszło do niewykonania wyroku, Sąd na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło