I SA/Wa 2238/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy wniosku [...] S.A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi [...] S.A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: wstrzymać wykonanie decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] września 2013 r., nr [...]. [...] S.A. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2014 r., nr [...], wydaną w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] września 2013 r., ustalającej na rzecz Z. P. na 99 lat prawo użytkowania wieczystego do zabudowanego gruntu o pow. [...] m2, ozn. jako działka ewidencyjna nr [...], w obrębie [...], położonego w [...] przy ul. [...]. W złożonej skardze spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia uzasadniając, że wskutek jego wydania złożone odwołanie uznane zostało za niedopuszczalne. Skutkuje to brakiem możliwości nadania mu biegu i jego merytorycznego rozpoznania. W przypadku braku złożenia odwołania przez inną ze stron decyzja Prezydenta [...] uzyska walor ostateczności i będzie stanowiła podstawę do zawarcia w formie aktu notarialnego umowy ustanowienia prawa użytkowania wieczystego. To trwale i skutecznie pozbawi skarżącą możliwości realizacji jej roszczeń o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego, które przysługują jej na podstawie umowy z dnia [...] sierpnia 1996 r. o oddanie mienia do odpłatnego korzystania, pomimo uiszczenia przez nią umówionego wynagrodzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania aktu jest zatem wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd, rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania aktu, powinien uwzględniać wszystkie okoliczności, nawet te niepodniesione we wniosku, o ile są możliwe do wyinterpretowania na podstawie akt sprawy. Przesłanki wstrzymania aktu zachodzą wówczas, gdy istnieje ryzyko, że wykonanie aktu w przypadku stwierdzenia w toku sądowej kontroli, iż narusza on obowiązujący stan prawny spowoduje szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego, bądź powrót do stanu poprzedniego będzie wymagał znacznego nakładu sił i środków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 155/05, OwSS 2005/3/72; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, Lex nr 192964). Odnosząc się do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia stwierdzić należy, iż akt ten w swej istocie jest niewykonalny. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć bowiem spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem w nim zawartym. W wyniku wydania przedmiotowego aktu żadna ze stron nie nabyła praw, ani nie zostały nałożone na nią żadne obowiązki (vide: postanowienie NSA z dnia 5 maja 2005 r., sygn. akt I OZ 371/2005, LexPolonica nr 402363). Jednakże Sąd w realiach niniejszej sprawy uznał, że wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania, mimo że dotyczy postanowienia o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania, zasługuje jednak na uwzględnienie. W ocenie Sądu bowiem w swej istocie odnosi się on do wskazanej uprzednio decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r., którą ustanowiono prawo użytkowania wieczystego. Sąd uznał, że w odniesieniu do tego aktu strona skarżąca wykazała, iż zostały spełnione przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. Powyższe wynika także z akt administracyjnych sprawy. W przypadku uchylenia zaskarżonego postanowienia - po uprzednim wykonaniu decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] września 2013 r. - a następnie uchyleniu kwestionowanej decyzji, w wyniku merytorycznego rozpoznania odwołania skarżącej, mogłoby dojść do sytuacji, w której skutki wywołane przez wykonanie decyzji będą trudne do odwrócenia. Nowy użytkownik wieczysty może przysługujące mu prawo przenieść na inny podmiot. Jeśli zatem zadysponowałby tym prawem, a ewentualny nabywca tego prawa działałby w dobrej wierze, to wykonanie wskazanego uprzednio aktu z 2013 r. wywoła skutki o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.