I SA/Wa 2320/14

Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba (spr.) po rozpoznaniu w dniu 9 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. S. i M. K. na Prezydenta W. w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 listopada 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 435/13 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości [...] ([...]) złotych - płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 2. stwierdza, że prowadzenie postępowania przez Prezydenta W. po wydaniu wyroku z dnia 18 listopada 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 435/13 nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta W. na rzecz K. S. i M. K. solidarnie kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wyrokiem z dnia 18 listopada 2013 r. sygn., akt I SAB/Wa 435/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z dnia 15 listopada 2012 r. w przedmiocie przyznania odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy dawnej ul. Z. [...], ozn. hip. [...] G - w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem oraz stwierdził, że bezczynność Prezydenta W. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Skargą z dnia [...] marca 2014 r. K. S. i M. K. wniosły skargę na niewykonanie przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 listopada 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 435/13, nakazującego wydanie decyzji w sprawie ustalenia na podstawie art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami odszkodowania za nieruchomość położoną w W., przy dawnej ul. Z. [...]. W uzasadnieniu skargi wskazały, iż Sąd nakazał wydanie decyzji w terminie dwóch miesięcy od zwrotu akt, co nastąpiło w połowie stycznia 2014 r. Termin ten nie został dotrzymany, mimo że skarżące wezwały organ pismem z dnia 25 marca 2014 r. do wykonania wyroku. Ponadto wniosły o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. Prezydent W, odpowiadając na skargę, wyjaśnił, że strona została poinformowana o przyczynach niezałatwienia sprawy, tj. konieczności zabezpieczenia środków pieniężnych przeznaczonych na realizację decyzji odszkodowawczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest zasadna. Na wstępie rozważyć należy kwestię dopuszczalności przedmiotowej skargi, stanowiącej, zgodnie z jej treścią, skargę na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 listopada 2013 r. Tryb postępowania w tym zakresie uregulowany jest w art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej ppsa), zgodnie z którym, w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Powyższe oznacza, iż warunkiem złożenia skargi w trybie art. 154 § 1 ppsa jest pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Jak wynika z akt sprawy pismem z dnia 24 marca 2014 r. strona skarżąca wezwała organ do wykonania przedmiotowego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Tym samym stwierdzić należy, iż dochowany został warunek konieczny do złożenia skargi na niewykonanie wyroku Sądu. Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na zasadzie art. 119 pkt 2 ppsa, zgodnie z którym Sąd rozpoznaje sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym jeżeli jedna ze stron złoży taki wniosek, a pozostałe strony nie wniosą sprzeciwu w terminie 14 dni. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, bowiem organ w odpowiedzi na skargę nie sprzeciwił się rozpoznaniu sprawy w ww. trybie. Zasadniczą kwestią w przedmiotowej sprawie jest ocena, czy Prezydentowi W. można zarzucić niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 listopada 2014 r., w którym Sąd zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość w., w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem oraz stwierdził, że bezczynność Prezydenta W.nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Z akt sądowych sprawy I SAB/Wa 435/13 wynika, że akta administracyjne zostały zwrócone do organu w dniu 21 stycznia 2014 r. (k. 40). Powołując się na piśmiennictwo wskazać należy, iż niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność występuje w przypadku bezskutecznego upływu terminu wyznaczonego przez sąd na wydanie aktu lub czynności. Przy czym podkreślić należy, że tak ustalony termin wyznaczony przez sąd administracyjny jest terminem dodatkowym w stosunku do ustawowego terminu, w jakim sprawa powinna być załatwiona i z tego względu nie może ulec przedłużeniu w trybie art. 37 § 2 kpa (zob. J.P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydanie 4. Warszawa 2010r. s. 366). Uwzględniając więc zasadę obliczania terminu wyznaczonego przez sąd do załatwienia sprawy przez organ administracyjny stwierdzić należy, iż organowi w dniu 21 marca 2014 r. upłynął termin do załatwienia sprawy. Dalsze prowadzenie po tym terminie postępowania w sprawie przyznania odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy dawnej ul. Z[...] oznacza, że żądanie skarżących znajduje materialno-prawną podstawę w art. 154 § 1 ppsa. Przepis ten umożliwia wniesienie skargi wraz z żądaniem wymierzenia grzywny organowi, który nie wykonuje wyroku sądu, a więc pozostaje w bezczynności po wyroku sądu uwzględniającym skargę na bezczynność lub po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności. Omawiany przepis ma charakter nie tylko dyscyplinujący, ale i restrykcyjny. Ustawodawca wskazał bowiem wyraźnie, że wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy, ale już po wniesieniu skargi, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi (art. 154 § 3 ppsa). Zgodnie z art. 154 § 6 ppsa sąd administracyjny wymierza grzywnę do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 11 lutego 2014 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2013 r. (M. P. z 2014 r. poz. 146) przeciętne miesięczne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2012 r. wyniosło 3.650,06 zł. Górną granicą grzywny wymierzonej na podstawie art. 154 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi była w tej sprawie kwota [...] zł. Możliwość wymierzenia grzywny w określonym wyżej przedziale pozwala Sądowi na miarkowanie jej wysokości w szczególności w zależności od stopnia winy organu w niewykonaniu wyroku albo nie wydaniu aktu lub nie dokonaniu czynności. Ta zaś po części zależy także od skomplikowania nie tylko stanu faktycznego, ale także prawnego sprawy oraz innych okoliczności faktycznych. W przedmiotowej sprawie, dotyczącej ustalenia odszkodowania za nieruchomość faktem znanym z urzędu jest okoliczność dotycząca znacznej ilości tego typu spraw rozpoznawanych przed Prezydentem W, a także trudności budżetowe miasta i konieczność pozyskania dodatkowych źródeł finansowania odszkodowań za utracone grunty w., co między innymi wymagało podjęcia przez prawodawcę stosowanych działań legislacyjnych, które to działania obejmowały zmianę z dniem 1 stycznia 2014 r. ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. – o komercjalizacji i prywatyzacji (Dz.U. z 2013 r., poz. 216), w efekcie której W. uzyskało możliwość pozyskania z Funduszu Reprywatyzacji dotacji celowej na ww. odszkodowania (vide art. 69 f ww. ustawy). Przy czym okoliczności te nie mogą stanowić usprawiedliwienia dla braku rozstrzygnięcia sprawy. Z tego też względu, ustalając wysokość grzywny, Sąd wziął pod rozwagę tę właśnie okoliczność. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że wystarczającą grzywną - stanowiącą skutek niewykonania wyroku - będzie grzywna w wysokości [...] zł. Sąd uznał jednocześnie, że prowadzenie postępowania przez Prezydenta W., po wydaniu wyroku z dnia 18 listopada 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 435/13 nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Stanowisko to wynika, ze wskazanej powyżej okoliczności braku środków wystarczających na wypłatę odszkodowań za grunty warszawskie oraz informacji, której Prezydent udzielił skarżącym po wniesieniu skargi - w dniu 11 lipca 2014 r. o przyczynach nierozpoznania sprawy. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 154 § 1 w związku z art. 154 § 6 oraz art. 119 pkt 2 i 120 ppsa orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ppsa.