I SA/Wa 2353/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Dorota Apostolidis, Sędziowie sędzia WSA Magdalena Durzyńska, sędzia WSA Jolanta Dargas (spr.), Protokolant referent Jolanta Replin, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 sierpnia 2020 r. sprawy ze skargi J. R., E. P. i H. P. na decyzję Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. prawa własności nieruchomości oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] Minister Inwestycji i Rozwoju utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] stwierdzającą nabycie z mocy prawa własności nieruchomości. W sprawie ustalono następujący stan faktyczny i prawny: Wojewoda [...] , działając w trybie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.), decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...] , stwierdził nabycie z mocy prawa z dniem [...] stycznia 1999 r. przez Gminę Miasto [...] , udziału we współwłasności nieruchomości położonej w jednostce ewidencyjnej [...] , obręb [...], k.m. [...], zajętej pod ul. [...] (poprzednio ul. [...] ), oznaczonej jako działka nr [...] o powierzchni [...] ha. Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej decyzją z dnia [...] października 2012 r., nr [...], uchylił powyższą decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu decyzji wskazano m. in., że organ wojewódzki winien ustalić wszystkie strony postępowania oraz określić wielkość udziału jaki jest przedmiotem nabycia przez gminę. Decyzją z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] , Wojewoda [...] stwierdził nabycie z mocy prawa z dniem [...] stycznia 1999 r. przez Gminę Miasto [...] , udziału wynoszącego [...] części we współwłasności nieruchomości położonej w jednostce ewidencyjnej [...] , obręb [...],, k.m. [...], zajętej pod ul. [...] (poprzednio ul. [...] ), oznaczonej jako działka nr [...] o powierzchni [...] ha. Minister Infrastruktury i Rozwoju decyzją z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] , uchylił powyższą decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] , stwierdził nabycie z mocy prawa z dniem [...] stycznia 1999 r. przez Gminę Miasto [...] , udziału wynoszącego [...] części we współwłasności nieruchomości położonej w jednostce ewidencyjnej [...] , [...] , k.m. [...], zajętej pod ul. [...] (poprzednio ul. [...] ), oznaczonej jako działka nr [...] o powierzchni [...] ha. Odwołania od ww. decyzji wnieśli E. P. , H. P. oraz J. R. . Minister Inwestycji i Rozwoju rozpatrując sprawę wskazał, że zgodnie z art. 73 ust. 1 ww. ustawy z dnia 13 października 1998 r. nieruchomości pozostające w dniu 31 grudnia 1998 r. we władaniu Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego, nie stanowiące ich własności, a zajęte pod drogi publiczne, z dniem 1 stycznia 1999 r. stają się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa lub właściwych jednostek samorządu terytorialnego za odszkodowaniem. Nabycie własności nieruchomości z mocy prawa na podstawie ww. art. 73 ust. 1 nastąpiło zatem, jeżeli w dniu 31 grudnia 1998 r., spełnione zostały łącznie następujące przesłanki: nieruchomość nie była własnością Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego, nieruchomość była zajęta pod drogę publiczną, nieruchomość pozostawała we władaniu Skarbu Państwa, bądź jednostek samorządu terytorialnego. Organ ustalił, że w dniu [...] grudnia 1998 r. przedmiotowa nieruchomość nie stanowiła własności, ani Skarbu Państwa, ani jednostki samorządu terytorialnego. Z akt sprawy wynika, iż w dniu [...] grudnia 1998 r. właścicielami nieruchomości oznaczonej jako działka numer [...] (wydzielonej z działki nr [...] ) była W. M. w [...] częściach oraz Miasto [...] w [...] częściach. Umową sprzedaży z dnia [...] stycznia 2002 r., Rep. [...] , W. M. sprzedała cały swój udział dotyczący przedmiotowej nieruchomości, a jego właścicielami zostali K. R. , M. R. , H. P. oraz E. P. . Na mocy umowy darowizny z dnia [...] kwietnia 2014 r., Rep. [...] , M. R. i K. R. darowali swój udział J. R.. W. M. zmarła w dniu [...] stycznia 2004 r. Jednakże w związku z tym, że zbyła za życia przysługujące jej prawo własności na rzecz innych osób nie może być ono przedmiotem dziedziczenia (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 września 2017 r., sygn.. akt I SA/Wa 931/17, publ. CBOSA). Tym samym, w realiach niniejszej sprawy, nie ma konieczności ustalania następców prawnych po W. M. . Aktualnie współwłaścicielami nieruchomości jest H. P. i E. P. ([...] części), J. R. ([...] części) oraz Miasto [...] ([...] części). W dniu [...] grudnia 1998 r. przedmiotowa nieruchomość była zajęta pod drogę publiczną, co ustalono na podstawie: uchwały nr [...] Wojewódzkiej Rady Narodowej w [...] z dnia [...] marca 1987 r. w sprawie zaliczenia dróg do kategorii dróg gminnych oraz lokalnych miejskich (Dz. Urz. Województwa K. z 1987 r., nr 6, poz. 112), na mocy której, ul. [...] w [...] została zaliczona do kategorii dróg gminnych, uchwały nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] marca 1991 r. w sprawie zmiany nazw ulic, placów i osiedli, ul. [...] nadano nazwę ul. [...] ; na podstawie art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, ww. ul. [...] w [...] stała się drogą gminną, mapy z projektem podziału nieruchomości, włączonej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu [...] lipca 2006 r. pod numerem [...] wraz z wykazem zmian danych ewidencyjnych , pisma E. P. , H. P, i J. R. z dnia [...] czerwca 2018 r., w którym strony zgodnie oświadczyły, iż ich zdaniem przesłanki art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r., w tym przesłanka zajętości pod drogę publiczną, zostały spełnione. W dniu [...] grudnia 1998 r. przedmiotowa nieruchomość pozostawała we władaniu publicznym, o czym świadczą: oświadczenia Dyrektora Miejskiego Zarządu Ulic i Mostów w [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r., z dnia [...] października 2010 r. oraz z dnia [...] kwietnia 2016 r., z których wynika, iż według stanu na dzień [...] grudnia 1998 r. działka nr [...] była zabudowana jezdnią o nawierzchni asfaltowej, chodnikiem o nawierzchni z kostki prefabrykowanej i utwardzonym poboczem. Ponadto Miejski Zarząd Ulic i Mostów wykonywał prace związane z naprawą nawierzchni jezdni, chodnika i regulacją krawężników, metryka ul. [...] , sporządzona w dniu [...] lipca 1976 r., z której wynika, iż ulica posiadała przewody wodno - kanalizacyjne, telekomunikacyjne, słupy oświetleniowe, energetyczne, telefoniczne oraz studzienki ściekowe. Ulica na dzień [...] lipca 1976 r. posiadała nawierzchnię betonową i asfaltobetonową, chodniki z płyt betonowych, pasy zieleni w jezdni oraz w pasie chodnikowym. Ponadto, na dzień [...] sierpnia 1996 r. na ulicy znajdowało się [...] znaków drogowych, wykaz dróg publicznych, na których Miasto [...] przed dniem [...] grudnia 1998 r. utrzymywało w czystości kanalizację deszczową, wykaz dróg publicznych, na których Miasto [...] przed dniem [...] grudnia 1998 r. utrzymywało oświetlenie uliczne. Minister wskazał, że zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r., poz. 506), również w wersji obowiązującej w dniu [...] grudnia 1998 r., zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty w zakresie gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego, a także wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i utylizacji unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną (a od [...] stycznia 1999 r. również w gaz), należy do zadań własnych gminy. Oznacza to, że wykonując te zadania jednostka samorządu terytorialnego musiała wykonywać co najmniej władztwo faktyczne nad przedmiotową nieruchomością. Wszelkie czynności związane z naprawą, konserwacją czy modernizacją posadowionej w pasie ul. [...] sieci i urządzeń elektrycznych musiały być zlecane przez Gminę lub z nią konsultowane. Z powyższego wynika, że czynności zarządcze w stosunku do ulicy wykonywane były przez podmiot publicznoprawny zarówno przed dniem [...] grudnia 1998 r. jak i po tej dacie. Organ odwoławczy podkreślił, iż decyzja wydawana na gruncie art. 73 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną posiada charakter deklaratoryjny. Oznacza to, że stanowi ona wiążące potwierdzenie dokonanych ex lege zmian w sytuacji prawnej konkretnego podmiotu, co wywołuje skutki ex tunc, czyli od chwili, gdy określony stan prawny zaistniał. Decyzja tego rodzaju nie tworzy nowego stanu prawnego, potwierdza jedynie stan prawny istniejący w dniu [...] grudnia 1998 r. i jego skutki w dniu [...] stycznia 1999 r. Reasumując, Minister uznał, że przesłanki określone w ww. art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. zostały spełnione. Skargę na decyzję Ministra Inwestycji i Rozwoju do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli: J. R. oraz E. P. i H. P. zarzucając jej: I. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływa na wynik sprawy a to: - art. 77 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie jaki obszar zajmowała i jaki faktyczny przebieg miała ulica [...] [...](poprzednio [...] ) w [...] w dniu [...].12.1998 r., - art. 80 k.p.a. poprzez dokonanie dowolnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego i pominięcie przez organ istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy dowodów a w szczególności pisma Dyrektora Miejskiego Zarządu Ulic i Mostów z dnia [...].11.2002 r. potwierdzającego fakt, iż działka nr. [...] w całości stanowi pas drogowy drogi publicznej ul. [...] , II. naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy a w szczególności art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13.10.1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, poprzez stwierdzenie nabycia przedmiotowej nieruchomości faktycznie według stanu na dzień [...].06.2006 r. kiedy to działkę nr [...] z inicjatywy Gminy [...] , bez zgody współwłaścicieli, podzielono na dwie działki o numerach [...] i [...] ograniczając zainteresowanie Gminy jedynie do działki nr [...] , III naruszenie interesu prawnego skarżących przez zamknięcie im drogi do uzyskania odszkodowania w trybie art. 73 ust. 1 w/w ustawy, za pozostawioną im działkę nr [...] o powierzchni [...] m2, wydzieloną w roku 2006, całkowicie nie przydatną do wykorzystania indywidualnego, gdyż nadal pozostaje ona w pasie drogowym jako chodnik i pas zieleni. W oparciu o tak sformułowane zarzuty skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że sąd w zakresie dokonywanej kontroli bada czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi ani powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Rozpoznając sprawę niniejszą w ramach powyższych kryteriów Sąd uznał skargę za niezasadną. Zgodnie z treścią art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz.U. nr 133, poz. 872 ze zm.) nieruchomości pozostające w dniu 31 grudnia 1998 r. we władaniu Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego, nie stanowiące ich własności, a zajęte pod drogi publiczne, z dniem 1 stycznia 1999 r. stają się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa lub właściwych jednostek samorządu terytorialnego za odszkodowaniem. Jak słusznie zauważył organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, powołany przepis określa przesłanki, od spełnienia których uzależnione jest nabycie przez Skarb Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego z mocy prawa z dniem [...] stycznia 1999 r. prawa własności gruntów. Przesłanki te to - zajęcie nieruchomości pod drogę publiczną, władanie nią w dniu [...] grudnia 1998 r. przez Skarb Państwa lub właściwą jednostkę samorządu terytorialnego oraz nieprzysługiwanie Skarbowi Państwa lub jednostce samorządu terytorialnego prawa własności do nieruchomości. Podkreślić należy, że przesłanki określone w art. 73 ust. 1 ustawy muszą być spełnione łącznie, a niespełnienie chociażby jednej z nich wyklucza możliwość nabycia przez Skarb Państwa lub właściwą jednostkę samorządu terytorialnego z dniem [...] stycznia 1999 r. prawa własności nieruchomości, na podstawie tego przepisu. Powołana ustawa z dnia 13 października 1998 r. nie zawiera definicji drogi publicznej. W związku z tym należy w tym względzie odnieść się do ustawy z 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (w brzmieniu obowiązującym w 1998 r.). W rozumieniu art. 1 tej ustawy za drogę publiczną może być uważana droga spełniająca dwa wymienione w tym przepisie warunki. Po pierwsze, musi to być droga zaliczona na podstawie ustawy o drogach publicznych do jednej z kategorii dróg. Po drugie zaś, z drogi tej może korzystać każdy zgodnie z jej przeznaczeniem, z ograniczeniami i wyjątkami określonymi w ustawie lub innych przepisach szczególnych. Przepis art. 2 ust. 1 tej ustawy dzieli zaś drogi publiczne na drogi krajowe, wojewódzkie, gminne i lokalne miejskie oraz zakładowe. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że zawarte w art. 73 ust. 1 ustawy sformułowanie - nieruchomości zajęte pod drogi publiczne - oznacza nieruchomości, na których urządzono drogę, którą następnie zaliczono do odpowiedniej kategorii dróg publicznych, przy czym fakt ten musiał mieć miejsce przed [...] stycznia 1999 r. Zauważyć przy tym trzeba, że droga to nie tylko jezdnia, ale tzw. pas drogowy czyli wszystko to, co znajduje się w jej liniach rozgraniczających, a więc także chodnik, ścieżka rowerowa, pobocze, zatoki, rowy przeznaczone do powszechnego korzystania. Definicję pasa drogowego zawiera art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o drogach publicznych określając go jako urządzenie techniczne, stanowiące zorganizowaną całość funkcjonalną podporządkowaną utrzymaniu i eksploatacji ciągów ruchu pojazdów i pieszych, co słusznie podniósł organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Zdaniem Sądu organ administracji publicznej rozpoznający niniejszą sprawę prawidłowo uznał, że w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 73 ust. 1 ustawy umożliwiające wydanie decyzji stwierdzającej nabycie z mocy prawa z dniem [...] stycznia 1999 r. przez Gminę Miasto [...] udziału wynoszącego [...] części we współwłasności nieruchomości zajętej pod drogę gminną, oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...] ha. Zaznaczyć należy, że ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego wynika, iż współwłaścicielami działki nr [...], z której powstała działka nr [...] w dniu [...] grudnia 1998 r. była osoba fizyczna – W. M. w [...] częściach oraz Miasto [...] w [...] częściach. Umową sprzedaży z dnia [...] stycznia 2002 r., Rep. [...] , W. M. sprzedała cały swój udział dotyczący przedmiotowej nieruchomości, a jego właścicielami zostali K. R. , M. R. , H. P. oraz E. P. . Na mocy umowy darowizny z dnia [...] kwietnia 2014 r., Rep. [...] , M. R. i K. R. darowali swój udział J. R.. W. M. zmarła w dniu [...] stycznia 2004 r. Okoliczność powyższa nie jest przez strony postępowania w żaden sposób kwestionowana. Oczywiste zatem jest, że przedmiotowa działka w udziale [...] w dniu [...] grudnia 1998 r. nie była własnością Skarbu Państwa ani jednostki samorządu terytorialnego. Analiza akt sprawy wskazuje jednocześnie, że objęta zaskarżoną decyzją działka w dniu [...] grudnia 1998 r. pozostawała we władaniu publicznoprawnym i wchodziła w skład drogi gminnej. Zaliczenie ww. drogi to kategorii drogi gminnej wynika z uchwały Wojewódzkiej Rady Narodowej w [...] z dnia [...] marca 1987r. nr [...] w sprawie zaliczenia dróg do kategorii dróg gminnych oraz lokalnych miejskich. Na podstawie art. 103 ust. 2 ustawy droga ta zachowała status drogi gminnej. Podkreślić trzeba, że wbrew twierdzeniom skarżących, ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że działka nr [...] w dniu [...] grudnia 1998 r. wchodziła w skład ww. drogi gminnej w granicach wskazanych na mapie z projektem podziału działki nr [...]. Świadczą o tym znajdujące się w aktach sprawy takie dokumenty jak mapa z projektem podziału nieruchomości przyjęta do Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego pod numerem [...] w dniu [...] lipca 2006r. sporządzona przez geodetę uprawnionego, która odzwierciedla przebieg przedmiotowej drogi na dzień [...] grudnia 1998r. Zdaniem Sądu istotne jest, że sporządzone przez uprawnionego geodetę dokumenty mają charakter dokumentów urzędowych, określonych w art. 76 k.p.a., stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone i brak jest podstaw do ich kwestionowania. Wzruszenie mocy dowodowej takich dokumentów jest możliwe wyłącznie poprzez przeprowadzenie przeciwdowodu. W niniejszej sprawie skarżący nie przedstawili żadnych dokumentów, które skutecznie podważyłyby treść ww. dokumentów kartograficznych sporządzonych przez uprawnionego geodetę i wskazywałyby na inny stan faktyczny na dzień [...] grudnia 1998 r. Twierdzenia skarżących, że działka nr [...] w dniu [...] grudnia 1998 r. powinna mieć większy zasięg są więc gołosłowne, nie poparte żadnymi dowodami. Prawidłowych ustaleń organów w tej kwestii nie może zmienić treść pisma Dyrektora Miejskiego Zarządu Ulic i Mostów z dnia [...] listopada 2002 r. powoływanego w skardze. Jest to dowód odosobniony w świetle całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego. W aktach sprawy znajdują się bowiem również oświadczenia Dyrektora Miejskiego Zarządu Ulic i Mostów w [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r., z dnia [...] października 2010 r. oraz z dnia [...] kwietnia 2016 r., z których wynika, iż według stanu na dzień [...] grudnia 1998 r. działka nr [...] była zabudowana jezdnią o nawierzchni asfaltowej, chodnikiem o nawierzchni z kostki prefabrykowanej i utwardzonym poboczem. Ponadto Miejski Zarząd Ulic i Mostów wykonywał prace związane z naprawą nawierzchni jezdni, chodnika i regulacją krawężników. Powyższe oświadczenia stanową dowód w sprawie, którego oceny dokonał organ w ramach swobodnej oceny dowodów, zważywszy na okoliczność, że jest on zgodny z pozostałymi dowodami zgromadzonymi w aktach sprawy. Wskazać należy, że zgodnie z art. 75 § 1 k.p.a. jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania prawdziwości treści zawartych w powyższych oświadczeniach. W aktach sprawy znajduje się również metryka ul. [...] , sporządzona w dniu [...] lipca 1976 r., z której wynika, iż ulica posiadała przewody wodno - kanalizacyjne, telekomunikacyjne, słupy oświetleniowe, energetyczne, telefoniczne oraz studzienki ściekowe. Ulica na dzień [...] lipca 1976 r. posiadała nawierzchnię betonową i asfaltobetonową, chodniki z płyt betonowych, pasy zieleni w jezdni oraz w pasie chodnikowym. Ponadto, na dzień [...] sierpnia 1996 r. na ulicy znajdowało się [...] znaków drogowych, wykaz dróg publicznych, na których Miasto [...] przed dniem [...] grudnia 1998 r. utrzymywało w czystości kanalizację deszczową, wykaz dróg publicznych, na których Miasto [...] przed dniem [...] grudnia 1998 r. utrzymywało oświetlenie uliczne. Zdaniem Sądu nie ulega zatem wątpliwości, że działka nr [...] w dniu [...] grudnia 1998 r. pozostawała we władaniu publicznoprawnym. Powyższe dokumenty i oświadczenia potwierdzają, że nad objętą zaskarżoną decyzją działką nr [...] w dniu [...] grudnia 1998 r. sprawowane było władztwo publicznoprawne. Zaznaczyć trzeba, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, iż skoro ustawa z dnia 13 października 1998 r. nie zawiera normatywnie zdefiniowanego pojęcia "władania nieruchomością", to podstawowe znaczenie w świetle powołanego przepisu ma to, czy działające poprzez swoje jednostki organizacyjne Skarb Państwa lub gmina wykonywały faktyczne czynności w odniesieniu do nieruchomości zajętej pod drogę publiczną, wykazując przy tym i dokumentując wykonywanie prac związanych m.in. z utrzymaniem drogi, jej konserwacją, modernizacją, odśnieżaniem. W świetle powyższego stwierdzić trzeba, że Minister Inwestycji i Rozwoju dokonał prawidłowej oceny przesłanek wynikających z art. 73 ust. 1 ustawy w odniesieniu do wskazanej wyżej działki nr [...] . Wydana decyzja jest więc zgodna z prawem. Rozpoznając przedmiotową sprawę Sąd nie dopatrzył się również naruszenia powołanych w skardze przepisów k.p.a., co uzasadniałoby ewentualne uchylenie wydanego rozstrzygnięcia. Wbrew twierdzeniom skarżących postępowanie przeprowadzone zostało zgodnie z zasadami określonymi w kodeksie postępowania administracyjnego. Organ prawidłowo ustalił strony postępowania, w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy wymagany dla rozstrzygnięcia sprawy oraz w należyty sposób uzasadnił zajęte stanowisko. Brak odniesienia się przez organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do pisma z [...] listopada 2002 r. nie stanowi na tyle istotnego uchybienia, które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Odnosząc się zaś do podnoszonych zarzutów związanych z naruszeniem uprawnienia do odszkodowania za wywłaszczenie nieruchomości wskazać należy, że wykraczają one poza przedmiot niniejszej sprawy i nie mogły być przedmiotem oceny organów administracji ani Sądu rozpoznającego sprawę. W rozpoznawanej sprawie Sąd kontrolował wyłącznie prawidłowość stanowiska organów co do zaistnienia przesłanek wskazanych w art. 73 ust. 1 ustawy. W świetle powyższego stwierdzić należy, że wniesiona skarga jest bezzasadna i brak jest podstaw do jej uwzględnienia. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.