I SA/Wa 2353/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj po rozpoznaniu 4 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. C. na czynność Burmistrza Miasta i Gminy [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia postanawia odrzucić skargę Pismem z 22 sierpnia 2022 r. T. C. (dalej jako skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na działalność Burmistrza Miasta i Gminy [...] (dalej jako organ). Skarżący podniósł następujące zarzuty: 1. odmowa dostarczenia stronie skarżącej decyzji o odmowie przyznania świadczenia z pouczeniem o prawie do wniesienia odwołania; 2. odmowa realizacji świadczeń z pomocy społecznej przyznanych na podstawie decyzji Ośrodka Pomocy Społecznej [...], tj. prawa do pobytu w całodobowym Ośrodku Opiekuńczym w L. oraz usługi w placówkach całodobowej opieki; 3. usunięcie skarżącego z ww. ośrodka bez wskazania podstawy prawnej i bez wręczenia decyzji odmawiającej przyznania świadczenia. Skarżący wniósł o zobowiązanie Burmistrza Miasta i Gminy [...] do wydania decyzji o przyznaniu bądź odmowie przyznania świadczenia w postaci prawa do pobytu w całodobowym ośrodku oraz umożliwienie mu przebywania w ośrodku w L. do czasu wydania w sprawie decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że nie toczyło się przed nim żadne postępowanie w przedmiocie przyznania skarżącemu świadczeń z pomocy społecznej, przez co skarga jest niedopuszczalna i wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Zakres kognicji sądów administracyjnych określony jest w art. 3 § 2, 2a, 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako ppsa). Skarżący wskazał na szereg nieprawidłowych, w jego ocenie, działań i zaniechań Burmistrza Miasta i Gminy [...] w związku z usunięciem skarżącego z Zakładu Opiekuńczo-Leczniczego [...] w L. oraz nieprzyznania mu prawa do pobytu w innym ośrodku. Jak wynika z załączonych przez skarżącego dokumentów, świadczenie w formie tymczasowego schronienia w schronisku dla osób bezdomnych z usługami opiekuńczymi w ww. ośrodku w okresie od 19 sierpnia 2022 r. do 30 września 2022 r. zostało skarżącemu przyznane na podstawie decyzji Prezydenta [...] z 19 sierpnia 2022 r. nr [...], ponadto jak z kolei wynika z odpowiedzi organu, skarżący nigdy nie składał wniosku o przyznanie świadczenia z pomocy społecznej do Burmistrza Miasta i Gminy [...]. Prowadzi to do wniosku, że postępowanie administracyjne związane z pobytem skarżącego we wskazanym ośrodku nie toczy się i nigdy nie toczyło się przed Burmistrzem Miasta i Gminy [...], nie można zatem przyjąć, aby to ten organ był zobowiązany do podejmowania jakichkolwiek czynności w trybie administracyjnym w związku z pobytem skarżącego w tym ośrodku, a zgodnie z art. 3 i 4 ppsa tylko w takim zakresie możliwe jest składanie skarg do sądu administracyjnego. Wbrew stanowisku skarżącego obowiązku takiego dla Burmistrza Miasta i Gminy [...] nie można wyprowadzić z przepisów o charakterze ogólnym, jak art. 7 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U z 2022 poz. 559), gdyż przepis ten zawiera normy o charakterze zadaniowym, a nie kompetencyjnym i sam w sobie nie może być podstawą żadnych działań władczych organu gminy. Obowiązek wydania przez Burmistrza Miasta i Gminy [...] decyzji o przyznaniu skarżącemu świadczenia z pomocy społecznej lub odmowie jego przyznania powstanie zatem dopiero w razie złożenia przez skarżącego wniosku w tym organie i dopiero wówczas będzie podlegał kontroli sądowej. Powyższe okoliczności czynią skargę niedopuszczalną i jako taką podlegającą odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa i dlatego orzeczono jak w postanowieniu.