I SA/Wa 2367/12

Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi D.P., H.N., i S.S. w przedmiocie wymierzenia grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 maja 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 175/12 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości [...] złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 2. zasądza od Prezydenta W na rzecz skarżących D.P., H.N., i S.S. solidarnie kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. D.P., H.N., i S.S., reprezentowani przez r.pr. E.S., skargą z dnia 22 października 2012 r. wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Prezydentowi W. w związku z niewykonaniem przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 maja 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 175/12. Wyrokiem tym Sąd zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z dnia [...] stycznia 1990 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], ozn. hip. "[...]", dz. nr [...], w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżących wskazał, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu z dnia 25 maja 2012 r. zostały zwrócone organowi w dniu 25 lipca 2012 r., a zatem był on zobowiązany do wykonania wyroku do dnia 25 września 2012 r., czego nie uczynił. Jedyną czynnością organu w zakreślonym terminie był zwrot skarżącym zasądzonych w przedmiotowym wyroku kosztów postępowania, zatem zaniechał on wykonania pkt 1 orzeczenia sądowego poprzez rozpoznanie wniosku o przyznanie odszkodowania. Jednocześnie podniósł, że pismem z dnia 2 października 2012 r. skarżący bezskutecznie wezwali Prezydenta W. do załatwienia sprawy oraz wniósł o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie wskazując, że w toku postępowania wykonano szereg działań zmierzających do wydania decyzji administracyjnej, m.in. zlecono biegłemu wykonanie operatu szacunkowego określającego wartość nieruchomości. Poinformowany o wniosku pełnomocnika skarżących dotyczącym trybu rozpoznania skargi, Prezydent nie wniósł w tym przedmiocie sprzeciwu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga jest uzasadniona, co skutkować musi wymierzeniem Prezydentowi W. grzywny. Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na zasadzie art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej: "p.p.s.a.", zgodnie z którym Sąd rozpoznaje sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym jeżeli jedna ze stron złoży taki wniosek, a pozostałe strony nie wniosą sprzeciwu w terminie 14 dni. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 25 maja 2012 r. sygn. akt I SAB/Wa 175/12 zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z dnia [...] stycznia 1990 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość w. położoną przy ul. [...] dz. nr [...] hip. [...]. Bezsporne jest, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do organu w dniu 25 lipca 2012 r. Niekwestionowaną okolicznością jest również to, że do dnia wniesienia skargi z dnia 22 października 2012 r., mimo uprzedniego wezwania organu przez pełnomocnika skarżących do wykonania prawomocnego wyroku, Prezydent W. nie rozstrzygnął sprawy objętej wnioskiem z dnia [...] stycznia 1990 r. Skoro zaś Prezydent W. w terminie wyznaczonym wyrokiem Sądu z dnia 25 maja 2012 r., sprawy nie załatwił. A wyrok ten wszak zobowiązywał organ nie tylko do rozstrzygnięcia sprawy, ale i do dokonania tego w określonym w nim terminie. To w tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny, jest niewątpliwie uzasadniony. Zważyć bowiem należy, że niewykonywanie wyroków sądów - niezależnie od tego czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych - w demokratycznym państwie prawnym nie może być tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja wszak prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania. Wymierzenie grzywny na podstawie przepisu art. 154 § 1 p.p.s.a. ma za zadanie nie tylko skłonienie organu do wywiązania się z nałożonego na niego w prawomocnym wyroku obowiązku, ale zawiera też element represyjny stanowiący w istocie karę za ignorowanie przez zobowiązane organy orzeczeń sądowych (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 stycznia 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 1672/07 Lex nr 459927). W realiach niniejszej sprawy Sąd ocenił, iż wystarczająco represyjną funkcję spełni grzywna w wysokości [...] złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. i jest adekwatna z punktu widzenia wielkości przekroczenia terminu załatwienia sprawy wyznaczonego przez Sąd. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 w zw. z art. 154 § 6 i art. 119 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. W przedmiocie kosztów sądowych orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.