I SA/Wa 2383/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Chaciński po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. A., M. A., P. A. i M. A. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu wywłaszczonej nieruchomości postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 14 listopada 2011 r. M. A., M. A., P. A. i M. A., działający przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem, wnieśli za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2011 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty L. z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] odmawiającą zwrotu wywłaszczonej nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], stanowiącej uprzednio działkę ewidencyjną nr [...] o pow. [...] m2 z obrębu [...], aktualnie wchodzącej w skład działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...]. Składając skargę pełnomocnik skarżących nie dołączył do niej pełnomocnictw procesowych do reprezentowania M. A., M. A., P. A. i M. A. w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zarządzeniem z dnia 12 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał pełnomocnika skarżących do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania wymienionych skarżących w postępowaniu sądowoadministracyjnym w niniejszej sprawie. Wezwanie powyższe, wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach jego niewykonania, zostało skutecznie doręczone profesjonalnemu pełnomocnikowi w dniu 1 lutego 2012 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności bezskutecznie upłynął w dniu 8 lutego 2012 r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżących przy piśmie z dnia 6 lutego 2012 r. – nadanym w placówce pocztowej w dniu 7 lutego 2012 r. – nadesłał pełnomocnictwa procesowe do reprezentowania M. A. i M. A., zwracając się jednocześnie z prośbą o przedłużenie o czternaście dni terminu do złożenia pełnomocnictwa udzielonego mu przez pozostałych skarżących i informując, że pełnomocnictwa udzielone mu przez skarżących zostały złożone do akt sprawy na etapie postępowania przed Wojewodą [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), strony i ich organy mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Natomiast stosownie do regulacji zawartej w art. 37 § 1 tej ustawy, pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Od obowiązku dołączenia przy pierwszej czynności procesowej – jaką jest w niniejszej sprawie złożenie skargi – do akt sprawy pełnomocnictwa, nie zwalnia fakt złożenia pełnomocnictwa w postępowaniu administracyjnym (por. wyroki NSA: z dnia 20 marca 2001 r., V SA 2663/00, Lex nr 50112 i z dnia 7 lutego 2007 r., I OSK 452/06, Lex nr 348255 oraz postanowienie NSA z dnia 26 maja 2009 r., II FSK 413/09, Lex nr 574218, a ponadto postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego: z dnia 7 stycznia 2010 r., IV SA/Gl 796/09, Lex nr 549489 i z dnia 22 lutego 2010 r., I SA/Ol 52/10, Lex nr 784383). Z powołanych przepisów i ugruntowanej linii orzeczniczej wynika, że pełnomocnik może skutecznie zastępować swego mocodawcę w sprawie sądowoadministracyjnej, jeżeli ten udzielił mu pełnomocnictwa do działania przed sądem administracyjnym i zarazem dokument pełnomocnictwa dołączony został do akt sprawy sądowoadministracyjnej przy podejmowaniu pierwszej czynności procesowej. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżących jedynie częściowo uczynił zadość wezwaniu, składając pełnomocnictwa procesowe do reprezentowania M. A. i M. A., natomiast nie uzupełnił braku formalnego skargi w stosunku do pozostałych skarżących polegającego na złożeniu pełnomocnictw procesowych do reprezentowania P. A. i M. A. w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym, co na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy skutkuje odrzuceniem skargi wniesionej w imieniu P. A i M. A., bowiem jako profesjonalny pełnomocnik – będący adwokatem – ze względu na posiadane kwalifikacje zawodowe i wiedzę prawniczą oraz doświadczenie życiowe, powinien mieć świadomość wagi terminowego dokonywania określonych czynności procesowych i wiedzieć, że siedmiodniowy termin, zakreślony w zarządzeniu Sądu z dnia 12 stycznia 2012 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi, jest terminem ustawowym, który nie może ulec ani skróceniu, ani wydłużeniu, o co wnioskował pełnomocnik w treści pisma z dnia 6 lutego 2012 r., załączając do niego pełnomocnictwa jedynie od M. A. i M. A.. Przechodząc natomiast do skargi M. A. i M. A. należy wskazać, że w myśl art. 53 § 1 i art. 54 § 1 powołanej ustawy, skargę wnosi się do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Tymczasem zaskarżona decyzja została doręczona profesjonalnemu pełnomocnikowi, reprezentującemu w postępowaniu administracyjnym M. A, M. A, P. A. i M. A. w dniu 19 października 2011 r., natomiast skarga została nadana w polskiej placówce pocztowej w dniu 21 listopada 2011 r. Zestawiając datę doręczenia pełnomocnikowi zaskarżonej decyzji z datą wniesienia przez niego skargi, stwierdzić należy, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do Sądu – za pośrednictwem organu – bezskutecznie upłynął w dniu 18 listopada 2011 r. Zatem skarga, nadana w polskiej placówce pocztowej w dniu 21 listopada 2011 r., wniesiona została z przekroczeniem ustawowego terminu, co obliguje Sąd do jej odrzucenia w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy. Stwierdzić należy, że również w stosunku do P. A. i M. A., reprezentowanych w postępowaniu administracyjnym przez profesjonalnego pełnomocnika, termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 18 listopada 2011 r. i także z tej przyczyny ich skarga podlegała odrzuceniu. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.