I SA/Wa 2384/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Szmydt (spr.) po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. L. o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w sprawie ze skargi D. L. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] września 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...]. Decyzją z dnia [...] września 2012 r., nr [...] Minister Pracy i Polityki Społecznej utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w sprawie wymierzenia kary pieniężnej w wysokości [...] zł za prowadzenie bez wymaganego prawem zezwolenia w ramach działalności gospodarczej placówki zapewniającej całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku w Domu "[...]" w J., [...]. Pismem z dnia 29 października 2012 r. D. L. wniosła, za pośrednictwem organu, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej, zawierając w niej wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [...] orzekającej o wymierzeniu kary, z uwagi na jej krzywdzący charakter. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Podkreślenia wymaga okoliczność, że przedmiotowy wniosek skarżącej nie dotyczy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] września 2012 r., lecz decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2011 r., której stwierdzenia nieważności odmówił Minister zaskarżonym w niniejszym postępowaniu sądowym rozstrzygnięciem. Zatem stwierdzić należy, że wniosek skarżącej dotyczy postanowienia wydanego w innym, zwykłym postępowaniu. Wstrzymanie wykonania aktów wydanych w innym postępowaniu prowadzonym w granicach tej samej sprawy, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. może nastąpić, wyłącznie wówczas jeżeli skarżący złoży wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu do sądu i są podstawy do wstrzymania jego wykonania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2005 r. sygn. akt II OZ 1227/05). Jednocześnie podnieść należy, że nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Zatem wstrzymanie wykonania dotyczy tylko takich sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Skutków takich ponad wszelką wątpliwość nie wywołuje decyzja odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji. W zaskarżonym orzeczeniu stwierdza się, iż kontrolowana w trybie nadzorczym decyzja nie jest dotknięta żadną z wad określonych w art. 156 § 1 k.p.a., w związku z czym nie wywołuje ono żadnych skutków. Nie może być, zatem mowy o wykonalności tego rozstrzygnięcia, a w konsekwencji o jego wstrzymaniu w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. Na marginesie zauważyć należy, że w skardze, w której zawarty został powyższy wniosek, strona skarżąca nie uzasadniła na czym polega niebezpieczeństwo wyrządzenia jej szkody, bądź powstania trudnych do odwrócenia skutków przez wykonanie zaskarżonej decyzji. Nie można bowiem przyjąć, że w sytuacji, gdy skarżąca nie wykazuje we wniosku ani na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ani tych przesłanek w ogóle nie uzasadnia, to obowiązkiem sądu jest poszukiwanie tych okoliczności (por. post. NSA z 6.02.2009 r., sygn. akt II FZ 39/09). Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.