I SA/Wa 2395/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 4 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi P. W. na niewykonanie przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 sierpnia 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 304/13 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości [...] ([...]) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku, 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta W. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, 3. zasądza od Prezydenta W. na rzecz P. W. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. P. W., reprezentowany przez adw. J. S. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na niewykonanie przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 sierpnia 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 304/13. Wskazanym wyrokiem Sąd w punkcie 1 zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z dnia [...] grudnia 2011 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy dawnej ul. [...] i [...] (obecnie przy ul. [...]), ozn. jako "[...] hip. [...]" Zd. [...], dz. nr [...] w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem; w punkcie 2 stwierdził, że bezczynność Prezydenta W. w prowadzeniu postępowania miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącego zaznaczył, że do dnia wniesienia skargi Prezydent W. nie rozpoznał przedmiotowego wniosku o odszkodowanie. Pismem z dnia [...] stycznia 2014 r. strona wezwała Prezydenta W. do wykonania prawomocnego wyroku Sądu z dnia 20 sierpnia 2013 r. Wezwanie zostało ponowione pismem z dnia [...] maja 2014 r. Odpowiadając na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, że pełnomocnik strony pismem z dnia [...] lipca 2014 r. został poinformowany o przyczynach niedotrzymania terminu wyznaczonego przez Sąd oraz o nowym terminie zakończenia postępowania. W zakresie wniosku skarżącego dotyczącego trybu rozpoznania skargi Prezydent W. nie zażądał przeprowadzenia rozprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona, co skutkować musi wymierzeniem Prezydentowi W. grzywny. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - powoływana dalej jako "p.p.s.a.", w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 sierpnia 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 304/13 zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z dnia [...] grudnia 2011 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy dawnej ul. [...] i [...] (obecnie przy ul. [...]) ozn. jako "[...] hip. [...]", Zd. [...], dz. nr [...] w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Bezsporne jest, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do Urzędu Miasta W. w dniu [...] listopada 2013 r. Niekwestionowaną okolicznością jest również to, że do dnia wniesienia skargi z dnia [...] maja 2014 r., mimo uprzedniego wezwania organu do wykonania prawomocnego wyroku, Prezydent W. nie wykonał nałożonego wyrokiem Sądu zobowiązania do zakończenia postępowania. W tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny jest niewątpliwie uzasadniony. Zważyć bowiem należy, że niewykonywanie wyroków sądów - niezależnie od tego czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych - w demokratycznym państwie prawnym nie może być tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja wszak prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania. Stosownie do art. 154 § 6 p.p.s.a. grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W realiach niniejszej sprawy Sąd ocenił, iż wystarczająco represyjną, jak też dyscyplinującą funkcję spełni grzywna w wysokości [...] złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Wymierzając organowi grzywnę w wyżej wskazanej wysokości Sąd wziął pod uwagę czas, jaki upłynął od dnia, w którym decyzja powinna zostać wydana oraz fakt, że organ po wyroku Sądu z dnia 20 sierpnia 2013 r. nie podjął w sprawie żadnej czynności zmierzającej do wydania decyzji. Dopiero też po wniesieniu skargi na niewykonanie wyroku pismem z dnia [...] lipca 2014 r. (którego to dokumentu nie ma w przesłanych aktach administracyjnych sprawy; na jego wydanie powołuje się organ w odpowiedzi na skargę), Prezydent poinformował pełnomocnika strony o przyczynie niezakończenia postępowania w terminie wyznaczonym przez Sąd oraz przewidywanej dacie wydania decyzji. Wymierzając grzywnę w w/w wysokości Sąd uwzględnił również, że ani z akt sprawy, ani z wyjaśnień organu nie wynika, jakie zaistniały w niniejszej sprawie okoliczności, które uniemożliwiały Prezydentowi W. załatwienie sprawy zgodnie z terminami przewidzianymi w przepisach prawa i orzeczeniu Sądu z dnia 20 sierpnia 2013 r. W tej sytuacji Sąd, biorąc pod uwagę treść art. 154 § 2 in fine p.p.s.a. stwierdził, że prowadzenie przez Prezydenta W. postępowania po wydaniu wyroku z dnia 20 sierpnia 2013 r. miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 154 § 1 i 2 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. oraz art. 119 pkt 2 i art. 120 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono w pkt 3 sentencji na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.