I SA/Wa 2405/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska po rozpoznaniu w dniu 28 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.S., M.M., J.R., M.M., M.K., K.P., J.K., W.K., J.T., S.M., L.M., E.K., M.M., G.R., Z.M., B.T., B.K., A.R., W.R., M.R., S.G., R.S., J.R., D.L., A.N., E.K., A.K., E.K., K.C., B.C., W.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego postanawia: odrzucić skargę: M.M., J.R., M.M., M.K., K.P., J.K., W.K., J.T., L.M., E.K., M.K., G.R., Z.M., B.T., B.K., A.R., W.R., M.R., S.G., R.S., D.L., A.N., E.K., A.K., E.K., K.C., B.C, Pismem z dnia 15 listopada 2010 r. S.S. wniósł osobiście w imieniu własnym oraz w imieniu M.M., J.R., D.E., M.M., M.K., H.P., K.P., A.K., J.K., W.K., J.T., S.M., B.M., L.M., E.K., M.K., G.R., Z.M., W.Z., B.T., B.K., A.R., W.R., M.R., B.R., S.G., R.S., J.R., D.L., A.N., E.K., A.K., E.K., K.C., B.C., G.K., M.W., W.B. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] ustanawiającą prawo użytkowania wieczystego do gruntu zabudowanego położonego przy ul. [...], o pow. [...] m2 oznaczonej dawniej jako hip. nr [...] na rzecz Z.T., S.A., M.B. i E.W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze z zm.; powoływanej dalej jako "p.p.s.a." ), uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Przy czym przez interes prawny należy rozumieć taką sytuację, w której stan ten wpływa na uprawnienia lub obowiązki określonego podmiotu prawa, wynikające z norm prawa materialnego. Interes prawny dotyczy szeroko rozumianej sytuacji prawnej podmiotu prawa, wyznaczonej normami prawnymi różnego rodzaju, z których wynikają jego uprawnienia, obowiązki, korzyści czy wolności prawnie chronione (por. wyroki NSA: z dnia 17 lipca 2003 r. sygn. akt II SA 1165/02 i z dnia 18 września 2003 r., sygn akt II SA 2637/02). Należy podkreślić, że interes prawny jest zarazem kategorią ściśle związaną z przedmiotem postępowania, ze względu na fakt, że dotyczy sfery normatywnej, mającej swoje źródło w przepisach regulujących sposób załatwienia sprawy. Można ująć go też, jako potrzebę ochrony sfery prawnej obywatela wyznaczającą zakres jego działań lub subiektywnie odczuwaną potrzebę utrzymania istniejącego, lub spowodowania takiego stanu rzeczy, jaki dany podmiot uważa za korzystny, przy czym korzyść ta musi mieć swoje źródło w prawie (zob. J. Klimkowicz, Interwencja uboczna w według k.p.c., Warszawa 1972, s. 50). W przedmiotowej sprawie zarówno organ drugiej instancji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], jak i Prezydent [...] będący organem pierwszej instancji, rozpoznając niniejszą sprawę, nie uznały M.M., J.R., M.M., M.K., K.P., J.K., W.K., J.T., L.M., E.K., M.K., G.R., Z.M., B.T., B.K., A.R., W.R., M.R., S.G., R.S., D.L., A.N., E.K., A.K., E.K., K.C., B.C., za strony postępowania i w związku z tym decyzje wydane w sprawie nie zostały im doręczone. Stwierdzić zatem należy, że wyżej wymienieni nie byli stroną postępowania administracyjnego, wobec tego skarga wniesiona została przez podmioty nie mające przymiotu strony i nie posiadające legitymacji do jej wniesienia, co czyni ich skargę niedopuszczalną i obliguje Sąd do jej odrzucenia. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.