I SA/Wa 2407/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dorota Apostolidis Sędziowie: sędzia WSA Dariusz Pirogowicz (spr.) sędzia WSA Joanna Skiba Protokolant starszy referent Tomasz Noske po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi M. P. w przedmiocie wymierzenia Prezydentowi W. grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lutego 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 348/12 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 300 (trzysta) złotych, płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 2. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżącej M. P. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. M. P. skargą z 23 sierpnia 2013 r. (data nadania) wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Prezydentowi W. w związku z niewykonaniem przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lutego 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 348/12. Wyrokiem tym Sąd zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku skarżącej z 10 czerwca 2011 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] oznaczonej hip. "[...], dz. [...] - w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Akta te wraz z odpisem prawomocnego wyroku doręczone zostały organowi 29 kwietnia 2013 r. Wobec braku podejmowania rozstrzygnięcia w sprawie, pismem z 5 lipca 2013 r. pełnomocnik strony wezwał Prezydenta W. do wykonania powyższego wyroku. Wezwanie to okazało się bezskuteczne, czego konsekwencją było wniesienie przez stronę wskazanej na wstępie skargi. W jej uzasadnieniu podniesiono, że termin oznaczony wyrokiem już upłynął, a wezwanie do jego wykonania okazało się bezskuteczne. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie. Wskazała także na poinformowanie pełnomocnika strony pismem z 26 września 2013 r. o czynnościach podjętych w sprawie przez organ oraz przewidywanym terminie zakończenia postępowania (pisma tego brak w aktach sprawy). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga jest uzasadniona, co skutkować musi wymierzeniem Prezydentowi W., określonej w sentencji grzywny. Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.". Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Grzywnę, o której mowa w tym przepisie, stosownie do § 6 art. 154 p.p.s.a., wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, na podstawie odrębnych przepisów. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14 lutego 2013 r. sygn. akt I SAB/Wa 348/12 zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] oznaczonej hipotecznie jako "[...]", dz. [...]- w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Bezsporne jest, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do organu w dniu 29 kwietnia 2013 r., a tym samym termin zakończenia postępowania wyznaczony ww. wyrokiem upłynął 30 czerwca 2013 r. (29 czerwca 2013 r. był dniem ustawowo wolnym od pracy – niedziela). Niekwestionowaną okolicznością jest również to, że do dnia wydania niniejszego orzeczenia, mimo uprzedniego wezwania organu przez pełnomocnika skarżącej do wykonania tego wyroku, Prezydent W. nie rozstrzygnął sprawy objętej ww. wnioskiem skarżącej z 10 czerwca 2011 r. Skoro zatem Prezydent W. w terminie wyznaczonym wyrokiem Sądu z dnia 14 lutego 2013 r. sprawy nie załatwił - a wyrok ten zobowiązywał organ nie tylko do jej rozstrzygnięcia, ale także do dokonania tego w określonym w nim terminie - to wniosek o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny jest niewątpliwie w pełni uzasadniony. Zważyć bowiem należy, że niewykonywanie wyroków sądów - niezależnie od tego czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych - w demokratycznym państwie prawnym nie może być tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja wszak prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania. Przypomnieć jednocześnie należy Prezydentowi W., w kontekście jego argumentacji przywołanej w odpowiedzi na skargę, że ustalony wyrokiem Sądu termin załatwienia sprawy nie podlega przedłużeniu na zasadach określonych w art. 36 § 2 k.p.a. Tym samym wyznaczenie przez organ w oparciu tę regulację kolejnego terminu załatwienia sprawy (a tak sytuacja, wg wyjaśnień organu, miała mieć miejsce w niniejszej sprawie) nie uwalnia go od zarzutu niewykonywania wyroku. W realiach niniejszej sprawy skład orzekający ocenił, iż wystarczająco represyjną jak też dyscyplinującą funkcję spełni grzywna w wysokości [...] złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. i jest adekwatna z punktu widzenia skali przekroczenia terminu załatwienia sprawy w dacie wnoszenia skargi i dacie orzekania. W dacie wnoszenie skargi termin ten przekroczony został o dwa miesiące, a aktualnie zwłoka wynosi sześć miesięcy. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.