I SA/Wa 2526/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Durzyńska Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj Asesor WSA Dorota Kozub-Marciniak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Skarbu Państwa – Prezydenta Miasta [...] na postanowienie Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy oddala skargę. Skarb Państwa - Prezydent Miasta [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 27 sierpnia 2021 r. nr DO.4.7613.43.2020.RF, którym organ stwierdził niedopuszczalność wniosku [...], złożonego w imieniu Skarbu Państwa – Prezydenta Miasta [...], o ponowne rozpoznanie sprawy rozstrzygniętej decyzją z dnia 7 maja 2021 r. nr DO.4.7613.43.2020.EK. W uzasadnieniu Minister wskazał, że decyzją z dnia 7 maja 2021 r. nr DO.4.7613.43.2020.EK stwierdził wydanie z naruszeniem prawa orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w [...] z dnia 25 listopada 1950 r. nr A.0.1.5/102/50, sprostowanego postanowieniem z dnia 12 listopada 1964 r. nr SW III w 1/102/50 o wywłaszczeniu na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...], o ogólnej pow. 1404 m2, składającej się z parceli nr [...] zapisanej w księdze wieczystej Sądu Powiatowego w [...] wykaz [...], parceli nr [...] zapisanej w księdze wieczystej [...] wykaz [...] i parceli nr [...], zapisanej w księdze wieczystej Sądu Powiatowego w [...] wykaz [...], stanowiącej własność [...] małż. [...], w części dotyczącej obecnych działek ewidencyjnych nr [...], obręb [...], jedn. ewid. [...] (pkt 1 decyzji) oraz stwierdził nieważność ww. orzeczenia z dnia 25 listopada 1950 r. nr A.0.1.5/102/50 w pozostałym zakresie, tj. w części dotyczącej działek ewidencyjnych nr [...], obręb [...], jedn. ewid. [...] (pkt 2 decyzji). Pismem z dnia 17 maja 2021 r. [...] (Naczelnik Wydziału Gospodarki Nieruchomościami i Geodezji Urzędu Miasta Gdyni) złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, wskazując, że działa w imieniu Gminy Miasta [...] oraz w imieniu Prezydenta Miasta [...] wykonującego zadania starosty z zakresu administracji rządowej (a więc jako statio fisci Skarbu Państwa). Pismem z dnia 5 lipca 2021 r. wezwano [...] do nadesłania oryginału lub uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa udzielonego mu przez Prezydenta Miasta [...] – działającego jako organ Gminy oraz jako reprezentanta Skarbu Państwa, upoważniającego do złożenia ww. wniosku w imieniu tych podmiotów – w terminie 7 dni pod rygorem stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. W odpowiedzi na wezwanie, przy piśmie z dnia 8 lipca 2021 r. [...] nadesłał uwierzytelnioną kopię pełnomocnictwa z dnia 1 października 2019 r. udzielonego mu przez Prezydenta Miasta [...] – działającego jako organ Gminy Miasta [...] – umocowującego go do reprezentowania tej gminy m. in. w postępowaniach administracyjnych. Jak podał dalej Minister, do organu nie wpłynęło jednak pełnomocnictwo do działania w imieniu Prezydenta Miasta [...] – działającego jako statio fisci Skarbu Państwa, co oznacza, że [...] nie wykazał umocowania do działania w imieniu Skarbu Państwa – Prezydenta Miasta [...]. Tym samym, wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej decyzją z dnia 7 maja 2021 r., złożony w imieniu Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta [...], jest niedopuszczalny i należało stwierdzić jego niedopuszczalność w oparciu o art. 134 w zw. z art. 127 § 3 K.p.a. Z rozstrzygnięciem tym nie zgodził się Prezydent Miasta [...] i wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżając postanowienie w całości, zarzucił naruszenie: 1. art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2020 r. poz. 1990 ze zm., dalej, jako: ugn) w zw. z art. 92 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. 2020 r. poz. 920 ze zm.) poprzez pominięcie, że prezydent miasta na prawach powiatu z mocy prawa sprawuje funkcję starosty, a w konsekwencji jest również reprezentantem Skarbu Państwa w sprawach gospodarowania nieruchomościami; 2. art. 268a K.p.a. przez wadliwą interpretację treści upoważnienia z dnia 1 października 2019 r., z którego wynika m. in. uprawnienie do podpisywania w imieniu Prezydenta Miasta [...] wszelkich pism w postępowaniu administracyjnych, bez ograniczenia tego zakresu umocowania do spraw dotyczących Gminy Miasta [...]; 3. art. 134 w zw. z art. 127 § 3 K.p.a. przez bezpodstawne stwierdzenie niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, złożonego w imieniu Prezydenta Miasta [...] wykonującego zadania starosty z zakresu administracji rządowej. Mając powyższe na uwadze wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi przedstawiono stosowną argumentację na poparcie stawianych zarzutów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Minister dokonał ponownie analizy zapisów upoważnienia z dnia 1 października 2019 r., udzielonego [...] i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Nie ulega wątpliwości, że zgodnie z art. 11 ust. 1 w związku z art. 4 pkt 9b ugn, Prezydent Miasta [...] jest organem reprezentującym Skarb Państwa w sprawach gospodarowania nieruchomościami. W myśl bowiem art. 11 ust. 1 ugn organem reprezentującym Skarb Państwa w sprawach gospodarowania nieruchomościami jest starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej o ile z przepisów tejże ustawy lub odrębnych ustaw nie wynika co innego, przy czym w świetle art. 4 pkt 9b' tej ustawy, ilekroć w tej ustawie jest mowa o staroście, to należy przez to rozumieć również prezydenta miasta na prawach powiatu. Z kolei art. 268a K.p.a. normuje instytucję tzw. przedstawicielstwa administracyjnego (zob. Przybysz M., Kometarz do Kodeksu postepowania administracyjnego, publ. Lex/2022). Polega ono na możności upoważniania pracowników urzędu przez organ administracji publicznej do załatwiania spraw w imieniu tego organu w ustalonym zakresie. Upoważnieni pracownicy nie zyskują statusu organu administracji, wykonują jedynie kompetencje organu upoważniającego (B. Dolnicki, Monokratyczne organy samorządu terytorialnego, Samorząd Terytorialny 2003, nr 1–2, s. 53). Tak więc ich działania są uznawane za działania tego organu. Osią sporu pozostaje kwestia zakresu upoważnienia z 1 października 2019 r. udzielonego [...] – Naczelnikowi Wydziału Gospodarki Nieruchomościami i Geodezji Urzędu Miasta [...] przez Prezydenta Miasta [...]. Jak wynika z treści upoważnienia z dnia 1 października 2019 r, wydane ono zostało na podstawie art. 39 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 506 ze zm.), art. 268a K.p.a. oraz art. 86 i art. 97 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego i upoważnia "do załatwiania, [...], indywidualnych spraw z zakresu administracji publicznej, w tym do wydawania decyzji administracyjnych, postanowień i zaświadczeń obejmujących zakres działania podległego wydziału, określony w Regulaminie organizacyjnym Urzędu Miasta [...], jak również do podpisywania wszelkich pism w postępowaniu administracyjnym. W ramach udzielonego upoważnienia [...] ma prawo do reprezentowania Gminy Miasta [...] przed sądami powszechnymi, Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, organami administracji publicznej, w tym Samorządowym Kolegium Odwoławczym, organami egzekucyjnymi, osobami prawnymi i fizycznymi, jednostkami nieposiadającymi osobowości prawnej we wszystkich sprawach objętych niniejszym pełnomocnictwem. [...]". Treść upoważnienia z dnia 1 października 2019 r. nie budzi wątpliwości gdyż wyraźnie wskazuje, że zostało udzielone przez Prezydenta Miasta [...] – działającego jako organ Gminy Miasta [...] i umocowuje wskazaną w nim osobę do załatwiania w jego imieniu indywidualnych spraw z zakresu administracji publicznej. Sformułowanie "do podpisywania wszelkich pism w postępowaniu administracyjnym" odnosi się bezsprzecznie do zakresu działania osoby upoważnionej, określonego w początkowej części upoważnienia dotyczącej załatwiania indywidualnych spraw z zakresu administracji publicznej (tzw. imperium). W kontekście zarzutów skargi należy wyraźnie podkreślić, że z samego faktu, że zgodnie z zapisami ustawowymi Prezydent Miasta [...] wykonuje także zadania starosty z zakresu administracji rządowej nie można wywodzić, że przedmiotowe upoważnienie obejmuje także i taki zakres działania Prezydenta. Zakres umocowania dla konkretnej osoby (pracownika) musi bowiem wynikać z konkretnego upoważnienia. W tej sprawie wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej decyzją z dnia 7 maja 2021 r. złożony został także w imieniu Prezydenta Miasta [...] wykonującego zadania starosty z zakresu administracji rządowej (a więc jako statio fisci Skarbu Państwa). Ani Sąd rozpoznający tę sprawę, ani organ nie kwestionują, że Prezydent Miasta [...] jest organem reprezentującym Skarb Państwa w sprawach gospodarowania nieruchomościami zgodnie z przytoczonymi wyżej przepisami prawa. Jednakże jeśli intencją Prezydenta Miasta [...] było upoważnienie [...] – Naczelnika Wydziału Gospodarki Nieruchomościami i Geodezji Urzędu Miasta [...] także do działania w imieniu Prezydenta wykonującego zadania starosty z zakresu administracji rządowej to winien był to wyraźnie wskazać w upoważnieniu. Wbrew twierdzeniom skarżącego organ nie zawęził zakresu upoważnienia z dnia 1 października 2019 r. W ocenie Sądu prawidłowo odczytał treść tego upoważnienia. Skoro zatem w tej sprawie strona nie usunęła – pomimo wezwania – braków formalnych wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, to zasadne było stwierdzenie niedopuszczalności tego wniosku w trybie art. 134 w zw. z art. 127 § 3 K.p.a. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.), orzekł, jak w sentencji. Sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 powołanej ustawy.