I SA/Wa 2577/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Aneta Żak po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T. K., A. K., J. A. o wymierzenie grzywny Prezydentowi [...] w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 listopada 2013 r., sygn.akt I SAB/Wa 278/13 postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 listopada 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 278/13, ustalonego na podstawie § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221 poz. 2193) w kwocie 200 zł, skarżący A.K. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że łączny dochód jego dwuosobowego gospodarstwa domowego wynosi [...] zł, zaś składają się na niego renta skarżącego w wysokości [...] zł, emerytura żony ([...] zł) oraz przyznany jej dodatek pielęgnacyjny ([...] zł). Skarżący mieszka w domu o pow. [...] m2, stanowiącym własność żony, nie posiada oszczędności ani innego, oprócz dwóch samochodów osobowych ([...], szacunkowa wartość – [...] zł, [...], wartość – [...] zł) majątku. Wnioskodawca oświadczył, że do jego stałych wydatków należą wydatki na leki ([...] zł miesięcznie) oraz opłaty (światło, gaz, wodę – [...] zł miesięcznie). Mając powyższe na uwadze należało zważyć, co następuje: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270., dalej: p.p.s.a.), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Uzależnienie możliwości przyznania prawa pomocy od wykazania przez osobę wnioskującą o przyznanie takiej pomocy, że poniesienie kosztów tego postępowania wiązać się będzie z uszczerbkiem w utrzymaniu koniecznym wnioskodawcy sprawia, że do uwzględnienia wniosku może dojść jedynie w tych przypadkach, w których zostanie przez wnioskodawcę dowiedzione, że dysponuje on wyłącznie środkami na zabezpieczenie podstawowych potrzeb życiowych, a zdobycie dodatkowych środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest obiektywnie niemożliwe. Z oświadczeń złożonych w rozpoznawanym wniosku wynika, że wnioskodawca nie może być uznany za osobę, która ze względu na swój stan majątkowy nie jest zdolna do poniesienia we własnym zakresie kosztów sądowych w postępowaniu zainicjowanym skargą na niewykonanie wyroku. W niniejszej sprawie ciężar ekonomiczny kosztów sądowych ogranicza się do kosztu wpisu od skargi w wysokości 200 zł. Obowiązek poniesienia innych opłat sądowych, których wysokość każdorazowo nie przekroczy kwoty 100 zł (opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia pobiera się w kwocie 100 zł, wpis stały od skargi kasacyjnej w rozpoznawanej sprawie wyniesie 100 zł) rozłożony zaś będzie w czasie. W odniesieniu zaś do deklarowanych przez stronę dochodów i ponoszonych wydatków skarżący podał, że z pozyskiwanych środków w wysokości [...] zł miesięcznie na stałe wydatki przeznacza kwotę [...] zł. Skarżący nie wskazał, że ponosi inne, stałe wydatki związane z zaspokojeniem podstawowych potrzeb życiowych. Za tego rodzaju wydatki nie można uznać kosztów eksploatacji posiadanych przez stronę dwóch samochodów osobowych, w sytuacji, gdy skarżący nie wykazał, że posiadanie przez niego dodatkowego samochodu jest ze względu na jakieś szczególne okoliczności, niezbędne i służy właśnie zaspokojeniu podstawowych potrzeb życiowych. W tych okolicznościach, nawet mając na względzie, że do wskazanych przez stronę wydatków doliczyć należy niewymienione przez skarżącego i nieokreślone kwotowo wydatki na zakup żywności, ubrań, środków czystości czy nabycie podstawowych sług należało stwierdzić, że okoliczności ujawnione w rozpoznawanym wniosku nie pozwalają stwierdzić, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych we własnym zakresie. Skarżący wraz z żoną posiadają stałe źródła dochodu, nie ponoszą wydatków na utrzymanie, które mogły zostać uznane za ponadstandardowe, a jednocześnie za niezbędne, posiadają zaś majątek ruchomy w postaci dwóch samochodów osobowych generujących koszty, które znajdują pokrycie w uzyskiwanych dochodach. Mając zatem na uwadze ciężar finansowy związany z poniesieniem kosztów sądowych w rozpoznawanej sprawie, na obecnym jej etapie ograniczający się do kwoty [...] zł tytułem wpisu od skargi, należało uznać, że źródło środków na poniesienie tych wydatków mogą stanowić środki pozyskane przez skarżącego dzięki oszczędnościom we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania rodziny. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się bowiem, że strona powinna partycypować w kosztach postępowania, jeżeli ma jakiekolwiek środki majątkowe, nawet gdyby miało to nastąpić z uszczerbkiem utrzymania koniecznego dla niej i jej rodziny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 listopada 2014 r., sygn.. akt II OZ 1192/14). Nie wyłączając konieczności posiadania przez skarżącego dwóch samochodów osobowych należy wskazać, że nawet okresowa rezygnacja z eksploatacji jednego z nich mogłaby przyczynić się do zgromadzenia oszczędności, które mogły zostać następnie wykorzystane w celu poniesienia kosztów postępowania. Mając powyższe na uwadze, uznając, że fundusze pozyskiwane do budżetu domowego wnioskodawcy stanowić mogą nie tylko realne źródło pokrycia wydatków ponoszonych w celu zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych jego dwuosobowej rodziny, ale również kosztów opłat sądowych w postępowaniu wszczętym wniesioną skargą, referendarz sądowy odstąpił od wezwania wnioskodawcy do przedstawienia, w trybie art. 255 p.p.s.a., wyciągu (wyciągów) z rachunku (rachunków) bankowych skarżącego oraz osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym, deklaracji podatkowych, a także innych materiałów źródłowych, które w sposób najpełniejszy zobrazowałyby rzeczywistą sytuację finansową skarżącego. Z powołanych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.