I SA/Wa 2594/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska Sędziowie: WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz WSA Iwona Maciejuk (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Aleksandra Borkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2014 r. sprawy ze skargi R. N. i A. W. na niewykonanie przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lutego 2014 r. sygn. akt I SAB/Wa 563/13 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta W. w wykonaniu wyroku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta W. solidarnie na rzecz R. N. i A. W. kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. R. N. i A. W., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na niewykonanie przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lutego 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 563/13. Wskazanym wyrokiem Sąd w punkcie 1 zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z dnia 9 lutego 2011 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy [...], ozn. nr hip. [...] w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem; w punkcie 2 stwierdził, że bezczynność Prezydenta W. w prowadzeniu postępowania nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W uzasadnieniu skargi z dnia 7 lipca 2014 r. R. N. i A. W. zaznaczyli, że do dnia wniesienia skargi Prezydent W. nie wydał decyzji w sprawie. Skarżący pismem z dnia 27 czerwca 2014 r. wezwali Prezydenta W. do wykonania wyroku Sądu z dnia 26 lutego 2014 r. W skardze wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie R.N. i A. W. wnieśli o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny z tytułu niewykonania wyroku z dnia 26 lutego 2014 r. w maksymalnej wysokości oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Odpowiadając na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, że pismem z dnia 12 sierpnia 2014 r. pełnomocnik stron został poinformowany o aktualnym stanie sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest uzasadniona. Z tego względu konieczne stało się wymierzenie Prezydentowi W. grzywny. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - powoływana dalej jako "p.p.s.a.", w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 26 lutego 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 563/13 zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z dnia 9 lutego 2011 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy [...], ozn. nr hip. [...] w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Bezsporne jest, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do Urzędu Miasta W. w dniu 15 maja 2014 r. Wyrok winien być wykonany do dnia 15 lipca 2014 r. Tymczasem, mimo uprzedniego wezwania organu do wykonania prawomocnego wyroku, Prezydent W. nie rozpoznał wniosku z dnia 9 lutego 2011 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość przy [...], do czego był zobowiązany wyrokiem z dnia 26 lutego 2014 r. W tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny uznać należało za uzasadniony. Stosownie do art. 154 § 6 p.p.s.a. grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W realiach niniejszej sprawy Sąd ocenił, iż wystarczająco represyjną, jak też dyscyplinującą funkcję spełni grzywna w wysokości 500 złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Wymierzając organowi grzywnę w wyżej wskazanej wysokości Sąd wziął pod uwagę czas, jaki upłynął od dnia, w którym organ powinien rozstrzygnąć sprawę z wniosku o odszkodowanie. Sąd uwzględnił także fakt (która to okoliczność wynika z pisma organu z dnia 12 sierpnia 2014 r.), że w niniejszej sprawie, dla wydania decyzji, konieczne jest sporządzenie operatu szacunkowego określającego wartość nieruchomości. Ponadto Prezydent W., czyniąc zadość wymogom art. 36 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.), poinformował pełnomocnika stron o przyczynie niezakończenia postępowania w terminie wyznaczonym przez Sąd oraz przewidywanej dacie wydania decyzji. W tym stanie rzeczy, uwzględniając treść art. 154 § 2 in fine p.p.s.a., Sąd stwierdził, że bezczynności Prezydenta W. w wykonaniu wyroku z dnia 26 lutego 2014 r. nie można przypisać charakteru rażącego naruszenia prawa. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 154 § 1 i 2 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono w pkt 3 sentencji, na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.