I SA/Wa 26/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba Sędziowie: WSA Iwona Kosińska WSA Iwona Maciejuk (spr.) Protokolant specjalista Joanna Pleszczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 marca 2015 r. sprawy ze skargi K. O., W. O., Z. O., H. O., S. S. i A. K. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 maja 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 664/13 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 400 (czterysta) złotych; 2. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżących K. O., W. O., Z. O., H. O., S. S. i A. K. solidarnie kwotę 542 (pięćset czterdzieści dwa) złote tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. K. O., W. O., Z. O., H. O., S. S. i A. K., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na niewykonanie przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 maja 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 664/13. Wskazanym wyrokiem Sąd w punkcie 1 zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z dnia 21 października 1997 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], oznaczonej hip. "[...]" w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem; w punkcie 2 stwierdził, że bezczynność Prezydenta W. w prowadzeniu postępowania miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W punkcie 3 Sąd zasądził koszty postępowania sądowego na rzecz skarżących. W uzasadnieniu skargi z dnia 4 grudnia 2014 r. strona zaznaczyła, że do dnia wniesienia skargi Prezydent W. nie tylko nie wydał decyzji w sprawie, ale również nie odniósł się do wezwania z dnia 21 listopada 2014 r. w przedmiocie wykonania wyroku Sądu z dnia 21 maja 2014 r. W związku z powyższym skarżący wnieśli o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny z tytułu niewykonania wyroku z dnia 21 maja 2014 r., zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych oraz rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym. Odpowiadając na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie wyjaśniając, że pismem z dnia 7 stycznia 2015 r. pełnomocnik stron został poinformowany o przyczynach niedotrzymania terminu zakreślonego wyrokiem Sądu oraz o nowym terminie zakończenia postępowania do dnia 30 kwietnia 2015 r. W zakresie wniosku skarżących dotyczącego trybu rozpoznania skargi Prezydent W. zażądał przeprowadzenia rozprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - powoływana dalej jako "p.p.s.a.", w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 21 maja 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 664/13 zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z dnia 21 października 1997 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], oznaczonej hip. "[...]" w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Bezsporne jest, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do Urzędu Miasta W. w dniu 5 września 2014 r. Wyrok winien być wykonany do dnia 5 listopada 2014 r. Tymczasem organ, mimo wezwania do wykonania prawomocnego wyroku, wyroku tego we wskazanym wyżej terminie nie wykonał. Prezydent W. nie rozpoznał wniosku z dnia 21 października 1997 r. o odszkodowanie za nieruchomość przy ul. [...]. Z tego względu Sąd uznał skargę na niewykonanie wyroku za zasadną i wymierzył Prezydentowi W. grzywnę. Stosownie do art. 154 § 6 p.p.s.a. grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W ocenie Sądu, w sprawie niniejszej, wystarczająco represyjną, jak też dyscyplinującą funkcję spełni grzywna w wysokości 400 złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Wymierzając organowi grzywnę w wyżej wskazanej wysokości Sąd wziął pod uwagę czas, jaki upłynął od dnia, w którym organ powinien wykonać wyrok poprzez rozstrzygnięcie sprawy z wniosku o odszkodowanie. Okoliczność powołana przez organ w postaci dużej liczby spraw z zakresu odszkodowań, o czym Prezydent W. zawiadomił stronę w piśmie z dnia 7 stycznia 2015 r., mimo że nie stanowi usprawiedliwienia dla niewykonania wyroku Sądu, to nie uzasadnia jednocześnie wymierzenia organowi grzywny w wyższej wysokości. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 154 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 wyroku. O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł w pkt 2 wyroku, na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.