I SA/Wa 2615/21

WyrokWSA w Warszawie2022-02-23

Skład orzekający: Monika Sawa, Iwona Kosińska, Anna Fyda-Kawula

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Prezydent miasta pozostający w bezczynności w wykonaniu wyroku zobowiązującego go do rozpatrzenia wniosku o odszkodowanie, mimo wcześniejszego wezwania do wykonania wyroku i wymierzenia grzywny, podlega kolejnemu wymierzeniu grzywny, stwierdzeniu rażącego naruszenia prawa oraz przyznaniu sumy pieniężnej na rzecz skarżących?
Ratio decidendi
W przypadku niewykonania przez organ wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność, po uprzednim pisemnym wezwaniu do wykonania, sąd administracyjny jest uprawniony do wymierzenia organowi grzywny, stwierdzenia rażącego naruszenia prawa oraz przyznania skarżącym sumy pieniężnej. Długotrwała bezczynność organu, nawet w sytuacji gdy akta sprawy znajdują się w posiadaniu innych organów, może być uznana za rażące naruszenie prawa, uzasadniające zastosowanie sankcji.
Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na niewykonanie przez Prezydenta miasta wyroku WSA z 2017 r., który zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku o odszkodowanie w określonym terminie. Pomimo upływu terminu, wezwania do wykonania wyroku i wcześniejszego wymierzenia grzywny, organ nadal pozostawał w bezczynności. Prezydent argumentował trudnościami w ustaleniu lokalizacji gruntu i brakiem akt sprawy, które znajdowały się w posiadaniu innych organów i sądów. Skarżący domagali się wymierzenia grzywny, przyznania sumy pieniężnej oraz zwrotu kosztów postępowania.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył Prezydentowi grzywnę w wysokości 1000 zł, stwierdził, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, przyznał skarżącym sumę pieniężną w kwocie po 1500 zł oraz zasądził koszty postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Monika Sawa (spr.), Sędziowie: sędzia WSA Iwona Kosińska, asesor WSA Anna Fyda-Kawula, po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Z. B. i B. B. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2017 r. sygn. akt I SAB/Wa 156/17 1. wymierza Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 1000 (jeden tysiąc) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. przyznaje od Prezydenta [...] na rzecz skarżących Z. B. i B. B. sumę pieniężną w kwocie po 1500 (jeden tysiąc pięćset) złotych; 4. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz skarżących Z. B. i B. B. solidarnie kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Z. B. i B. B. (dalej jako "skarżący") wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta [...] (dalej jako "Prezydent") pkt 1 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 11 kwietnia 2017 r. sygn. akt I SAB/Wa 156/17, mocą którego Sąd uwzględnił ich skargę na bezczynność Prezydenta i zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku z [...] maja 2015 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], ozn. hip. [...], w zakresie dotyczącym części gruntu o pow. [...]m2, w terminie trzech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. W uzasadnieniu skargi wskazali, że mimo upływu terminu do wydania decyzji, skierowanego do organu wezwania do wykonania wyroku i wymierzenia już raz organowi grzywny w związku z niewykonaniem tego wyroku, organ nadal pozostaje w bezczynności. Wobec powyższego wniesiono o wymierzenie organowi grzywny; przyznanie od organu na rzecz skarżących sumy pieniężnej w wysokości po 2250 zł, określonej w art. 154 § 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (wówczas Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych oraz rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. W uzasadnieniu wniosku o zasądzenie sumy pieniężnej skarżący wskazali, że przyznana suma będzie stanowić dla nich swego rodzaju zadośćuczynienie za zaniechania organu w toku prowadzonego postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i zauważył, że orzeczeniem administracyjnym z [...] września 1959 r. Prezydium Krajowej Rady Narodowej odmówiło dawnym właścicielom przyznania prawa użytkowania wieczystego do części gruntu o pow. [...]m2 nieruchomości przy ul. [...]. W związku z tym, że do dnia dzisiejszego nie został rozpatrzony wniosek byłych właścicieli o przyznanie prawa własności czasowej do pozostałej części ww. gruntu, Prezydent postanowieniem z [...] października 2015 r. zawiesił postępowanie w sprawie ustalenia odszkodowania do czasu rozpatrzenia wniosku o ustanowienie własności czasowej. Wojewoda [...] postanowieniem z [...] kwietnia 2016 r. uchylił powyższe postanowienie w części dotyczącej części nieruchomości o pow. [...]m2, objętej orzeczeniem administracyjnym z [...] września 1959 r. i w tym zakresie umorzył postępowanie pierwszej instancji. W konsekwencji Prezydent prowadził postępowanie o ustalenie odszkodowania za grunt o pow. [...]m2, jednak nie jest możliwe podjęcie dalszych czynności, gdyż lokalizacja tego gruntu nie jest ustalona. Orzeczenie administracyjne z [...] września 1959 r. zawierało bowiem jedynie informację, że teren ten jest przeznaczony pod budynek przemysłowy, która nie daje możliwości geodezyjnego wykreślenia przedmiotowego gruntu. Z uwagi na fakt, że nie było w tej sytuacji możliwości dalszego prowadzenia postępowania, Prezydent postanowieniem z [...] kwietnia 2018 r. ponownie zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie ustalenia odszkodowania do czasu rozpatrzenia wniosku o przyznanie prawa własności czasowej do pozostałej części gruntu. Postanowienie to zostało jednak uchylone postanowieniem Wojewody [...] z [...] października 2020 r. Do dnia przekazania skargi do Sądu, akta administracyjne nie zostały zwrócone do Urzędu [...]. Realizując jednak wytyczne zawarte w ww. postanowieniu Wojewody [...], Prezydent podjął czynności mające na celu zlecenie opracowania geodezyjnego dotyczącego sporządzenia mapy sytuacyjnej z określeniem powierzchni, rozliczeniem w działkach ewidencyjnych ze wskazaniem ich stanu prawnego oraz wkreśleniu i rozliczeniu nieruchomości lub jej części objętych orzeczeniem administracyjnym z [...] września 1959 r. Termin realizacji zlecenia określono na [...] listopada 2021 r. Organ zwrócił jednocześnie uwagę, że z uwagi na wnoszone skargi i zażalenia, akta sprawy są w posiadaniu innych organów lub sądów, co znacząco utrudnia prowadzenie postępowania i w konsekwencji rozpoznanie sprawy. I tak, akta sprawy z poprzednią skargą na niewykonanie wyroku przekazano do Sądu w dniu 20 kwietnia 2018 r., zaś zwrócono je do organu w dniu 16 września 2020 r. Z kolei w dniu 22 września 2020 r. przekazano je już Wojewodzie [...] w celu rozpoznania zażalenia od postanowienia z [...] kwietnia 2018 r. zawieszającego postępowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329), powoływanej dalej jako "p.p.s.a." w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z powołanego art. 154 § 1 p.p.s.a. wynikają zatem dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę na podstawie art. 149 p.p.s.a. i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie obie ww. przesłanki zostały spełnione. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika bowiem, że wyrokiem z 11 kwietnia 2017 r. sygn. akt I SAB/Wa 156/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w pkt 1 uwzględnił skargę na bezczynność Prezydenta i zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku o przyznanie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość w zakresie dotyczącym części gruntu o pow. [...]m2, w terminie trzech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy (niewykonania pkt 1 tego wyroku dotyczy skarga wniesiona w niniejszej sprawie). Zaznaczyć przy tym należy, że kwestię terminu załatwienia sprawy po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu reguluje art. 286 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi. Jak wynika z analizy akt sprawy, odpis prawomocnego wyroku z 11 kwietnia 2017 r. wraz z uzasadnieniem oraz akta administracyjne doręczone zostały Prezydentowi w dniu 26 lipca 2017 r. (data prezentaty organu). Termin załatwienia sprawy wyznaczony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie upłynął zatem w dniu 26 października 2017 r. Tymczasem do dnia rozpoznania przez Sąd niniejszej skargi w przedmiocie wymierzenia Prezydentowi grzywny, tj. do 23 lutego 2022 r., organ nie załatwił przedmiotowej sprawy zgodnie z powołanym wyrokiem. Z analizy akt administracyjnych wynika ponadto, że w sprawie spełniony został również drugi warunek dopuszczalności skargi, określony w powołanym art. 154 § 1 p.p.s.a., dotyczący uprzedniego pisemnego wezwania organu do wykonania wyroku sądu. W aktach sprawy znajduje się bowiem pismo skarżących z [...] września 2021 r., którym wezwali Prezydenta do wykonania wyroku z 11 kwietnia 2017 r. sygn. akt I SAB/Wa 156/17. Nie ulega więc wątpliwości, że w sprawie spełnione zostały przesłanki uzasadniające zastosowanie art. 154 § 1 p.p.s.a. i wymierzenie Prezydentowi grzywny. Stosownie natomiast do treści art. 154 § 6 p.p.s.a., grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W okolicznościach niniejszej sprawy, tj. biorąc pod uwagę długość przekroczenia terminu załatwienia sprawy wyznaczonego wyrokiem z 11 kwietnia 2017 r., okoliczność, że jest to już druga skarga na niewykonanie ww. wyroku (wyrokiem z 15 listopada 2018 r. sygn. akt I SA/Wa 809/18 wymierzono organowi grzywnę w wysokości 500 zł, zaś wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 stycznia 2018 r. sygn. akt I OSK 1142/19, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej od ww. wyroku, dodatkowo przyznano skarżącym sumę pieniężną w wysokości po 1000 zł) oraz fakt, że organ do dnia wyrokowania nie rozpoznał wniosku o ustalenie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość w zakresie dotyczącym części gruntu o pow. [...]m2, Sąd uznał, że grzywna w wysokości 1000 zł jest adekwatną sankcją dla Prezydenta za niewykonanie ww. wyroku. Ustalając wysokość grzywny Sąd miał na względzie, że od [...] kwietnia 2018 r. do [...] października 2020 r. (kiedy to Wojewoda [...] uchylił postanowienie Prezydenta z [...] kwietnia 2018 r.) niniejsze postępowanie było zawieszone, a zatem bieg terminów załatwienia sprawy był wstrzymany. Dodatkowo organ od 20 kwietnia 2018 r. (kiedy to przekazał akta sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z pierwszą skargą dotyczącą niewykonania ww. wyroku) do 15 grudnia 2021 r. (kiedy to akta te zwrócone zostały do organu przez Wojewodę [...] (po rozpoznaniu zażalenia na postanowienie z [...] kwietnia 2018 r.), nie był w posiadaniu akt administracyjnych sprawy (lub posiadał je przez kilka dni). Akta te ponadto zostały już w dniu 17 grudnia 2021 r. przekazane tut. Sądowi w celu rozpoznania niniejszej skargi na niewykonanie wyroku. W konsekwencji akta sprawy od niemal czterech lat są w posiadaniu innych organów administracji publicznej i sądów administracyjnych. Rozpoznając sprawę, Sąd stwierdza jednocześnie, stosownie do treści art. 154 § 2 zd. 2 p.p.s.a., czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. O rażącym naruszeniu prawa można mówić, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem działań (zaniechań) organów, które można zinterpretować jako unikanie podejmowania rozstrzygnięcia, bądź lekceważenie praw stron domagających się czynności organu, które to czynności organ prowadzi w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu, bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 października 2013 r. sygn. akt I OSK 1181/13; http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie bezczynność miała charakter rażącego naruszenia prawa, bowiem organ, od otrzymania w dniu 26 lipca 2017 r. odpisu prawomocnego wyroku z 11 kwietnia 2017 r. sygn. akt I SAB/Wa 156/17 podjął zaledwie dwie czynności zmierzające do zgromadzenia materiału dowodowego, tj. w dniu [...] kwietnia 2018 r. wystąpił do Biura Organizacji Urzędu Wydziału Archiwum o nadesłanie akt własnościowych przedmiotowej nieruchomości (akta te nadesłano w dniu [...] maja 2018 r.), zaś w dniu [...] lipca 2021 r. zlecił wykonanie opracowania geodezyjnego dotyczącego sporządzenia mapy sytuacyjnej z określeniem powierzchni, rozliczeniem w działkach ewidencyjnych ze wskazaniem ich stanu prawnego oraz wkreśleniu i rozliczeniu nieruchomości lub jej części objętych orzeczeniem administracyjnym z [...] września 1959 r., w celu określenia, którą część nieruchomości obejmuje to orzeczenie. W tej sytuacji, nawet mając na uwadze, że przedmiotowe postępowanie było zawieszone postanowieniem z [...] kwietnia 2018 r., to po uchyleniu tego postanowienia w dniu [...] października 2020 r. rozpoczęły bieg terminy załatwienia sprawy. Pierwsze natomiast czynności podjęto dopiero w dniu 29 lipca 2021 r. Zdaniem Sądu, nie można tak długiej bezczynności usprawiedliwiać okolicznością, że akta sprawy znajdowały się w posiadaniu innych organów, czy sądów. Organ mógł bowiem wypożyczyć akta sprawy lub wystąpić o wgląd do nich, w celu niezwłocznego podjęcia czynności w sprawie, tym bardziej, że wniosek wszczynający postępowanie nosi datę [...] maja 2015 r. W konsekwencji nie sposób przyjąć, że organ działał w niniejszej sprawie wnikliwie i szybko, czy też bez zbędnej zwłoki. Nie budzi zatem wątpliwości Sądu, że bezczynność organu po wydaniu ww. wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Mając powyższe na uwadze za zasadne uznać należało również przyznanie skarżącym od organu sumy pieniężnej w wysokości po 1500 zł. W ocenie Sądu, przyznanie tej kwoty uzasadniać mogą jedynie szczególne okoliczności sprawy, tj. wyjątkowo rażący charakter zwłoki w rozpoznaniu sprawy, jak też obawa, że bez przyznania tych kwot wyrok Sądu nadal nie zostanie wykonany. Kwota ta stanowi również swego rodzaju zadośćuczynienie za zaniechania organu w toku prowadzonego postępowania. Taka sytuacja wystąpiła właśnie w niniejszej sprawie, w której organ, mimo zobowiązania go przez Sąd do wydania decyzji i wymierzenia już raz grzywny w związku z niewykonaniem tego wyroku, nadal nie zakończył postępowania zainicjowanego wnioskiem z [...] maja 2015 r., a przede wszystkim nie czynił niemal żadnych działań w sprawie, zmierzających do jak najszybszego jej zakończenia. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 154 § 1, § 2, § 6 i § 7 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1, 2 i 3 sentencji. W przedmiocie kosztów postępowania (pkt 4 wyroku) orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2018 r. poz. 265). Na powyższe koszty składają się wynagrodzenie pełnomocnika skarżących w kwocie 480 zł oraz wpis sądowy od wniesionej skargi w wysokości 200 zł. Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 p.p.s.a., który to przepis dopuszcza stosowanie ww. trybu, gdy strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Taka zaś sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło