I SA/Wa 2683/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Durzyńska Sędziowie: WSA Małgorzata Boniecka – Płaczkowska (spr.) WSA Jolanta Dargas po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A. T. na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 5 czerwca 2017 r., sygn. akt I SAB/Wa 283/17 1. wymierza Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 4.000 (cztery tysiące) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta [...] w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. przyznaje od Prezydenta [...] na rzecz skarżącej A. T. sumę pieniężną w kwocie 2.000 (dwa tysiące) złotych; 4. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz A. T. kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. [...] pismem z [...] października 2021 r. wniosła skargę na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 5 czerwca 2017., sygn. akt I SAB/Wa 283/17. Wyrokiem tym Sąd zobowiązał Prezydenta do rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], ozn. hip. [...] w terminie trzech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy oraz stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W złożonej skardze skarżąca wniosła o wymierzenie Prezydentowi [...] grzywny oraz o przyznanie na jej rzecz sumy pieniężnej w wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 ppsa w oparciu o komunikat Głównego Urzędu Statystycznego w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w 2020 r. w wysokości 4.512,41 zł, jako aktualną kwotę przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedni, na dzień składania skargi, tj. kwoty 22.562,05 zł. Ponadto wniosła o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi wskazała, że wyrokiem z 5 czerwca 2017 r., sygn. akt I SAB/Wa 283/17 Sąd zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość przy ul. [...], ozn. hip. [...] w terminie trzech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Ze względu na bezczynność organu Sąd, wyrokiem z 17 października 2019 r., sygn. akt I SA/Wa 1734/19 wymierzył Prezydentowi grzywnę w wysokości 2.000 zł oraz stwierdził, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Z uwagi na dalszą bezczynność organu skarżąca, pismem z [...] sierpnia 2021 r., wezwała organ do wykonania wyroku. Skarżąca zaznaczyła, że od daty przekazania akt po wydaniu wyroku, tj. od 20 września 2017 r. upłynęły ponad cztery lata, a decyzja nie została wydana. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że wystąpił do Archiwum Państwowego w [...] o przesłanie dokumentacji dotyczącej realizacji inwestycji na powyższej nieruchomości oraz podjął czynności mające na celu zlecenie uprawnionemu geodecie wykonania opracowania geodezyjnego polegającego na wkreśleniu granic przedmiotowej nieruchomości na zdjęcia lotnicze z lat: 1947,1951,1953,1955 i 1960. Zaznaczył, że dalsze czynności w sprawie zostaną podjęte po otrzymaniu opracowania geodezyjnego oraz odpowiedzi z Archiwum Państwowego w [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Przedmiotowa skarga została wniesiona w trybie art. 154 § 1 ppsa. Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z powołanego przepisu wynikają zatem dwie przesłanki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę (wydanym na podstawie art. 149 ppsa) i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. W rozpoznawanej sprawie obie wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 5 czerwca 2017 r., sygn. akt I SAB/Wa 283/17 zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], ozn. hip. [...], w terminie trzech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Jednocześnie Sąd stwierdził, że bezczynność Prezydenta [...] miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Jak wynika z akt administracyjnych odpis prawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem oraz aktami sprawy został doręczony Prezydentowi 27 września 2017 r. Oznacza to, że termin załatwienia sprawy wyznaczony przez Sąd upłynął 27 grudnia 2017 r. Pomimo upływu zakreślonego przez Sąd terminu, jak również wezwania przez skarżącą organu do wykonania prawomocnego wyroku z 5 czerwca 2017 r. Prezydent [...] do daty orzekania nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie. Z powodu niewykonania wyroku z 5 czerwca 2017 r., tutejszy Sąd wyrokiem z 17 października 2019 r., sygn. akt I SA/Wa 1734/19 wymierzył Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 2.000 zł stwierdzając, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Jednakże Prezydent [...] nadal nie rozpoznał wniosku o odszkodowanie. W sprawie zostały zatem spełnione przesłanki uzasadniające zastosowanie art. 154 § 1 ppsa i wymierzenie organowi grzywny. Stosownie natomiast do art. 154 § 6 ppsa grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Biorąc pod uwagę znaczne przekroczenie wyznaczonego wyrokiem z 5 czerwca 2017 r., sygn. akt I SAB/Wa 283/17 terminu na załatwienie sprawy, a także okoliczność, że skarżąca po raz kolejny występuje z wnioskiem o wymierzenie organowi grzywny Sąd uznał, że grzywna w wysokości 4.000 zł jest adekwatną sankcją za niewykonanie wyroku. Wymierzona kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 ppsa spełniając funkcję represyjno-dyscyplinującą. Jednocześnie Sąd uznał, że bezczynność organu po wyroku z 5 czerwca 2017 r. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sprawa o przyznanie odszkodowania - pomimo wyroku zobowiązującego organ do rozpoznania wniosku oraz wyroku wymierzającego grzywnę - nie została dotychczas załatwiona, a wyznaczony w wyroku z 5 czerwca 2017 r. termin załatwienia sprawy został znacznie przekroczony. Podnoszona w odpowiedzi na skargę konieczność zgromadzenia dokumentacji dotyczącej realizacji inwestycji na nieruchomości oraz zlecenie geodecie wykonania opracowania geodezyjnego nie może usprawiedliwiać niewykonania wyroku przez tak długi okres czasu. Organ powinien w taki sposób zorganizować pracę, aby wnioski były rozpatrywane na bieżąco. Tak długie procedowanie świadczy o lekceważeniu wyroków Sądu i unikaniu podejmowania rozstrzygnięcia w sprawie, bez jakichkolwiek obiektywnie weryfikowalnych przyczyn mogących ten stan rzeczy usprawiedliwiać. Nie sposób bowiem za takowe uznać gromadzenie dokumentacji koniecznej do oceny materialnoprawnych przesłanek uprawniających do odszkodowania w sytuacji, gdy postępowanie administracyjne prowadzone jest od wielu lat. Z powyższych względów Sąd stwierdził, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Mając na uwadze wyżej wskazane okoliczności Sąd uznał za zasadne przyznanie na rzecz skarżącej sumy pieniężnej w kwocie [...] tytułem zadośćuczynienia za zaistniałe opóźnienie w wykonaniu wyroku. W ocenie Sądu przyznanie przedmiotowej kwoty uzasadniają rażący charakter zwłoki w rozpoznaniu sprawy, jak też obawa, że bez jej przyznania wyrok Sądu nadal nie zostanie wykonany. Kwota ta stanowi także swego rodzaju zadośćuczynienie za zaniechania organu w toku prowadzonego postępowania. Przyznana suma pieniężna w powiązaniu z wymierzoną organowi grzywną powinna skłonić organ do zaniechania dalszego naruszania prawa i rozpoznania sprawy. Ze wszystkich powyższych przyczyn Sąd, na podstawie art. 154 § 1 i § 2 zd. 2 w zw. z art. 154 § 6 ppsa orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji wyroku. Na podstawie art. 154 § 7 w zw. z art. 154 § 6 ppsa orzekł jak w pkt 3 sentencji wyroku. W przedmiocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 ppsa (pkt 4 sentencji). Na powyższe koszty składają się wynagrodzenie pełnomocnika skarżącej w kwocie 480 zł oraz wpis sądowy od wniesionej skargi w wysokości 200 zł. Rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym uzasadnione było treścią art. 119 pkt 2 ppsa.