I SA/Wa 2685/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Maciejuk Sędziowie: Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz Sędzia WSA Tomasz Szmydt (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lutego 2015 r. sprawy ze skargi T. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. oddala skargę; 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M. S., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym: tytułem opłaty kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych oraz tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych. T. G. wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [..] z dnia [...] lipca 2014r., Nr [...] stwierdzające na zasadzie art.134 k.p.a.. uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym. Wnioskiem z dnia 14 lutego 2013 r. T. G. zwróciła się o przyznanie pomocy na zakup środków higieny osobistej i czystości. Decyzją Prezydenta W., Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. odmówiono T.G. przyznania tej formy pomocy. Decyzję organ wysłał listem poleconym na adres podany we wniosku (dowód: potwierdzona za zgodność z oryginałem kopia wniosku w aktach sprawy). Jak wynika z akt sprawy, list nadano 23 kwietnia 2013 r. W dniu 26 kwietnia 2013r. awizowano po raz pierwszy przesyłkę; zawiadomienie włożono do skrzynki. Następnie przesyłkę awizowano powtórnie (datownik jest mało czytelny, prawdopodobnie 6 maja 2013r.). W dniu 11 maja 2013r. przesyłkę jako niepodjętą w terminie zwrócono do nadawcy. W dniu 28 kwietnia 2014 r. T. G. złożyła odwołanie od ww. decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że merytoryczne rozstrzygnięcie odwołania przez organ II instancji musi być poprzedzone badaniem formalnym złożonego środka zaskarżenia. Organ odwoławczy ma obowiązek zbadać swoją właściwość do rozpatrzenia odwołania, dopuszczalność złożenia tego środka zaskarżenia, zachowanie przez skarżącego terminu do jego wniesienia, a następnie ustalić, czy środek zaskarżenia złożony został przez osobę, która jest stroną postępowania. Organ uznał, że w sprawie niniejszej odwołanie T. G. złożone zostało z uchybieniem terminu. Zgodnie z art. 129§ 2 k.p.a. Odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Pouczenie tej treści znalazło się w skarżonej decyzji. Doręczenie przedmiotowej decyzji nastąpiło w trybie tzw. doręczenia zastępczego, w trybie art. 44 k.p.a. Kolegium stwierdziło, że poczta wypełniła prawidłowo wszystkie czynności wskazane w art.44 § 1, § 2 i § 3 k.p.a. Przesyłka była awizowana dwukrotnie, przesyłka pozostawała w Urzędzie Pocztowym od dnia 26 kwietnia do 11 maja 2013r., list został zwrócony do nadawcy po upływie nawet piętnastu dni od dnia pierwszego awizowania przesyłki. Organ podkreślił, że jakkolwiek powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki pozostawione zostało o jeden dzień wcześniej, to wobec tego, że od daty pierwszego awiza do dnia zwrotu do nadawcy upłynęło pełne 14 dni, to bez znaczenia jest fakt, że drugie awizowanie zostało dokonane przedwcześnie (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 lutego 2012 r. I OSK 1944/11 LEX nr 1120637). Kolegium podkreślało, że adres, na który wysłano decyzję, był taki sam jak podany przez T. G. we wniosku. Skoro zatem odwołanie T. G. od decyzji Prezydenta [...] z [...] kwietnia 2013 r. o odmowie przyznania specjalnego zasiłku celowego na zakup środków higieny osobistej i czystości złożone zostało z uchybieniem terminu do jego wniesienia (po upływie prawie roku od daty doręczenia), skutkuje to pozostawieniem tego odwołania bez rozpoznania zgodnie z treścią art. 134 k.p.a. Natomiast w przypadku wniesienia odwołania po 14-dniowym terminie organ odwoławczy obowiązany jest w formie postanowienia orzec na podstawie art. 134 k.p.a. o uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia. Uchybienie terminu powoduje bezskuteczność odwołania, gdyż decyzja organu I instancji stała się już ostateczna i nie może toczyć się postępowanie odwoławcze. Następstwem tego jest pozostawienie odwołania bez jego merytorycznego rozpatrzenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [..] postanowieniem z dnia [...] lipca 2014r., Nr [...] stwierdziło na zasadzie art.134 k.p.a.. uchybienie terminu do wniesienia odwołania. T. G. wniosła na powyższe postanowienie skargę do tutejszego sądu zarzucając organom świadomą złą wolę i działanie wbrew prawu i zasadom współżycia społecznego wskazując, m.in. że skarży "bezczelność składu orzekającego". W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] podtrzymało swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia i wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Skarga jako całkowicie bezzasadna podlegała oddaleniu. Organ prawidłowo uznał, że w sprawie niniejszej odwołanie T. G. złożone zostało z uchybieniem terminu. Zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a., odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Pouczenie tej treści znalazło się w skarżonej decyzji. Doręczenie przedmiotowej decyzji nastąpiło w trybie tzw. doręczenia zastępczego, na podstawie art. 44 k.p.a. Przepis art. 44 § 4 k.p.a. zawiera domniemanie daty doręczenia pisma. Zgodnie z postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 kwietnia 2012 r., II OSK 695/12 LEX nr 1145634, "aby uznać doręczenie zastępcze za dokonane prawidłowo, muszą łącznie zostać spełnione przesłanki określone w art. 44 k.p.a. W przeciwnym razie brak jest podstaw do przyjęcia domniemania doręczenia i łączenia z wadliwym doręczeniem skutków prawnych, jakie można wywodzić jedynie ze skutecznego doręczenia decyzji stronie. Przyjęcie fikcji doręczenia pisma może mieć doniosłe skutki dla strony postępowania administracyjnego i dlatego doręczyciel dochował wymogów z art. 44 k.p.a., w tym wymogu dotyczącego sposobu zawiadomienia adresata o złożeniu przesyłki na określony czas w placówce pocztowej. Uchybienie któremukolwiek z elementów procedury doręczenia zastępczego powoduje, iż strona zeń korzystająca nie będzie mogła skutecznie powołać się na domniemanie doręczenia". W przedmiotowej sprawie, Poczta wypełniła prawidłowo wszystkie czynności wskazane w art.44 § 1, § 2 i § 3 k.p.a. Przesyłka była awizowana dwukrotnie, przesyłka pozostawała w Urzędzie Pocztowym od dnia 26 kwietnia do 11 maja 2013r., list został zwrócony do nadawcy po upływie nawet piętnastu dni od dnia pierwszego awizowania przesyłki. Prawidłowo przy tym organ przyjął, że jakkolwiek powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki pozostawione zostało o jeden dzień wcześniej, to wobec tego, że od daty pierwszego awiza do dnia zwrotu do nadawcy upłynęło pełne 14 dni, to bez znaczenia jest fakt, że drugie awizowanie zostało dokonane przedwcześnie (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 lutego 2012 r. I OSK 1944/11 LEX nr 1120637). Należy przy tym wskazać, że adres, na który wysłano decyzję, był to adres podany przez T. G.. Organ prawidłowo zatem przyjął, że odwołanie T. G. od decyzji Prezydenta [...] z [..] kwietnia 2013r. o odmowie przyznania specjalnego zasiłku celowego na zakup środków higieny osobistej i czystości złożone zostało z uchybieniem terminu do jego wniesienia (po upływie prawie roku od daty doręczenia zastępczego). Natomiast w przypadku wniesienia odwołania po terminie organ odwoławczy obowiązany był w formie postanowienia orzec na podstawie art. 134 k.p.a. o uchybieniu tego terminu. Uchybienie terminu powoduje bezskuteczność odwołania, gdyż decyzja organu I instancji stała się już ostateczna i nie może toczyć się postępowanie odwoławcze. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu Sąd orzekł na podstawie art. 250 wyżej powołanej ustawy.