I SA/Wa 2740/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anita Wielopolska-Fonfara Sędziowie: WSA Piotr Przybysz (spr.) WSA Elżbieta Sobielarska Protokolant starszy referent Agnieszka Bieńkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 listopada 2014 r. sprawy ze skargi J. C. i G. C. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 grudnia 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 387/13 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. 3. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżących J. C. i G. C. solidarnie kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I SA/Wa 2740/14 UZASADNIENIE Skarżący J. C. oraz G. C.i, reprezentowani przez r.pr. I. P., skargą z dnia 8 lipca 2014 r. wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny przewidzianej art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), w związku z niewykonaniem przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 grudnia 2013 r. I SAB/Wa 387/13. Wyrokiem tym Sąd, w następstwie rozpoznania skargi Skarżących, zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku o przyznaniu odszkodowania za nieruchomość przy al. [...] – w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Akta te wraz z odpisem prawomocnego wyroku doręczone zostały organowi w dniu 10 marca 2014 r. Skarżący pismem z dnia 10 kwietnia 2014 r. (do organu wpłynęło 16 kwietnia 2014 r.) wezwali Prezydenta W. do wykonania powyższego wyroku. Wezwanie to okazało się bezskuteczne. . Skarżący w dniu 8 lipca 2014 r. wnieśli wskazaną na wstępie skargę, żądając wymierzenia organowi grzywny. Prezydent W. pismem z dnia 22 sierpnia 2014 r. przekazując skargę wyjaśnił, że pełnomocnik skarżących został poinformowany o konieczności zabezpieczenia środków pieniężnych na wypłatę odszkodowania. Ponadto poinformowano pełnomocnika o przewidywanym terminie zakończenia sprawy do dnia 30 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona, co skutkować musi wymierzeniem Prezydentowi W. określonej w sentencji grzywny. Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Grzywnę, o której mowa w tym przepisie, stosownie do art. 154 § 6 p.p.s.a., wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, na podstawie odrębnych przepisów. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 6 grudnia 2013 r. I SAB/Wa 387/13 zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku skarżących o przyznaniu odszkodowania za nieruchomość przy [...] - w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do organu w dniu 10 marca 2014 r., a tym samym termin zakończenia postępowania wyznaczony ww. wyrokiem upłynął 10 maja 2014 r. Niekwestionowaną okolicznością jest również to, że do dnia wydania niniejszego orzeczenia, mimo uprzedniego wezwania organu przez Skarżących do wykonania tego wyroku, Prezydent W. nie rozstrzygnął sprawy objętej ww. wnioskiem. Skoro zatem Prezydent W. w terminie wyznaczonym wyrokiem Sądu z dnia 6 grudnia 2013 r. sprawy nie załatwił - a wyrok ten zobowiązywał go nie tylko do jej rozstrzygnięcia, ale także do dokonania tego w określonym terminie - to wniosek o wymierzenie mu grzywny jest niewątpliwie w pełni uzasadniony. Zważyć bowiem należy, że niewykonywanie wyroków sądów - niezależnie od tego, czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych - w demokratycznym państwie prawnym nie może być tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja wszak prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania. Należy również podkreślić, że organ nie może tłumaczyć swojej bezczynności trudnościami wynikającymi z dużej liczby spraw pozostających do rozpoznania, brakiem etatów czy też środków pieniężnych (wyrok WSA w Warszawie z 15 stycznia 2013 r., I SAB/Wa 451/12, CBOISA). W realiach niniejszej Sąd ocenił, iż wystarczająco represyjną, jak też dyscyplinującą funkcję spełni grzywna w wysokości 500 złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. i jest adekwatna z punktu widzenia wielkości przekroczenia terminu załatwienia sprawy wyznaczonego wyrokiem. W chwili rozpatrzenia skargi zwłoka ta wynosi pięć miesięcy. Relatywnie krótka zwłoka w rozpatrzeniu sprawy, jak również wyznaczenie przez sam organ daty 30 listopada 2014 r. jako terminu rozpatrzenia sprawy, przemawiają za uznaniem, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.