I SA/Wa 2766/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy wniosku R. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2013 r., nr [...] w przedmiocie rozłożenia należności z funduszu alimentacyjnego na raty postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. R. P. pismem z dnia 8 października 2013 r. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2013 r., nr [...] wydaną w przedmiocie rozłożenia na raty należności z tytułu otrzymanych świadczeń z funduszu alimentacyjnego. W swojej skardze strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że występując z wnioskiem o rozłożenie na raty uprzednio wskazanych należności zadeklarowała spłatę w kwotach po [...] zł miesięcznie - oceniając realnie swoje możliwości finansowe, w taki sposób aby nie generować dalszego zadłużenia i naliczania odsetek. Dodała, że organ przyjął, iż spłata rat w wysokości [...] zł leży w zakresie realnych możliwości skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest zatem wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd, rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania aktu, powinien uwzględniać wszystkie okoliczności, nawet te niepodniesione we wniosku, o ile są możliwe do wyinterpretowania na podstawie akt sprawy. Przesłanki wstrzymania aktu zachodzą wówczas, gdy istnieje ryzyko, że wykonanie aktu w przypadku stwierdzenia w toku sądowej kontroli, iż narusza on obowiązujący stan prawny spowoduje szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego, bądź powrót do stanu poprzedniego będzie wymagał znacznego nakładu sił i środków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 155/05, OwSS 2005/3/72; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, Lex nr 192964). Wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż strona nie wykazała, iż zostały spełnione przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. Zaskarżona decyzja powoduje, co prawda konieczność uiszczenia przez stronę skarżącą znacznej kwoty, jednak skarżący w żaden sposób nie wykazał, że może to spowodować trudne do odwrócenia skutki lub też grozi niebezpieczeństwem wyrządzenia mu znacznej szkody. Taki stan nie wynika także z akt administracyjnych sprawy. We wniosku R. P. wskazał, że opłacenie należnych kwot leży poza jego możliwościami finansowymi, lecz twierdzenia tego nie uzasadnił. Za odmową wstrzymania wykonania aktu przemawia również wysokość dochodu gospodarstwa domowego deklarowana przez skarżącego w kwocie [...] zł netto miesięcznie. Jednocześnie należy mieć na uwadze fakt, że świadczenie pieniężne może zostać w każdym czasie zwrócone i wyegzekwowane - przez co będzie możliwe przywrócenie stanu poprzedniego. W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.