I SA/Wa 277/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Pirogowicz, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska, sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.), Protokolant specjalista Monika Bodzan, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 maja 2022 r. sprawy ze skargi L. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia wsparcia w postaci usług opiekuńczych oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Siedlcach, po rozpoznaniu odwołania L. N., decyzją z 9 grudnia 2021 r. nr SKO.4000-1821/2021 utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta Sulejówka z 22 października 2021 r. nr PS.5122.395.35/2021 o odmowie udzielenia L. N. wsparcia w formie usług opiekuńczych w postaci higienistki bądź pielęgniarki w celu obcięcia paznokci. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie sprawy. 8 września 2021 r. L. N. zwrócił się do MOPS w Sulejówku z prośbą o wskazanie do kogo ma się zwrócić, aby uzyskać pomoc odpłatną polegającą na obcięciu paznokci u stóp. Z protokołu z rozmowy telefonicznej z 15 września 2021 r. wynika, że pracownik socjalny udał się do L. N. i poinformował wnioskodawcę, że MOPS nie ma osoby, która świadczyłaby takie usługi i przekazał L. N. listę salonów kosmetycznych w Sulejówku do których można zadzwonić i umówić się na wizytę. Przekazano również materiały dotyczące możliwości skorzystania z teleopieki. Wnioskiem z 17 września 2021 r. L. N. wniósł o przyznanie usług opiekuńczych raz w miesiącu w postaci higienistki bądź pielęgniarki w celu obcięcia paznokci. Podniósł, że trudno mu sobie wyobrazić, aby w obecnym stanie zdrowia i wieku miałby się udać do publicznego zakładu zdjąć buty i skarpety i po zabiegu prosić kosmetyczkę o pomoc w ubraniu. 6 października 2021 r. organ I instancji przeprowadził aktualizację wywiadu środowiskowego w wyniku której ustalono, że L. N., lat 79, prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Mieszka sam w jednorodzinnym budynku którego jest właścicielem. Wnioskodawca leczy się na cukrzycę typu 2, depresję. Przeszedł zawał, operację złośliwego raka, chemioterapię, ma ograniczoną ruchliwość barku. Nie posiada orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. Utrzymuje się z emerytury, którą pobiera w kwocie 3644,06 zł. Posiada znaczną ilość oszczędności, jest w posiadaniu dwóch aut z 2004 i 2006 r. L. N. nie może, według oświadczenia, liczyć na pomoc syna, z którym nie utrzymuje kontaktów. W złożonym oświadczeniu wnioskodawca wskazał, że wyraża zgodę na osobę niewykwalifikowaną, która byłaby w stanie pomagać w higienie stóp. Koszty będzie pokrywał sam. Najchętniej widziałby do pomocy emerytkę. Z protokołu z przeprowadzonej rozmowy telefonicznej 18 października 2021 r. wynika, że osoba o imieniu Zenobia zrezygnowała z chęci pomocy L. N. i w tej sytuacji Ośrodek nie posiada innej osoby, która taką pomoc chciałaby świadczyć. Poinformowano stronę, że ośrodek będzie poszukiwał osoby chętnej do podjęcia takiej pracy, ale nie będzie to osoba z odpowiednimi kwalifikacjami jakich oczekuje wnioskodawca. Burmistrz Miasta Sulejówka decyzją z 22 października 2021 r. odmówił L. N. wsparcia w formie usług opiekuńczych w postaci higienistki bądź pielęgniarki w celu obcięcia paznokci. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że 6 października 2021 r. został przeprowadzony wywiad środowiskowy podczas którego ustalono, że L. N. oczekuje wykwalifikowanej pomocy higienistki bądź pielęgniarki w celu obcięcia paznokci. W związku z oświadczeniem L. N., że jest w stanie ponosić koszty usług, przedstawiono wykaz ofert komercyjnych realizujących usługi higieniczne w postaci obcięcia paznokci. Wnioskodawca nie chciał skorzystać z zaproponowanej pomocy. Z odmową spotkała się również propozycja pracownika socjalnego dotycząca realizacji usługi przez osobę niewykwalifikowaną. Dalej organ I instancji przytoczył treść art. 2 ust 1 ustawy o pomocy społecznej. Końcowo wskazano, że sytuacja bytowa L. N. jest stabilna. Posiada osoby zobowiązane do alimentacji oraz własne zasoby finansowe. Od powyższej decyzji L. N. wniósł odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Siedlcach. Odwołujący powołał się na treść art. 17 ust 1 ustawy o pomocy społecznej. Wskazał, że kwalifikuje się z uwagi na stan zdrowia do umieszczenia w dps jak i pomocy higienicznej. Wskazał, że decyzja wydana została na podstawie braku wyobraźni oraz wrażliwości czym jest starość, a przywołane przez organ I instancji w treści uzasadnienia okoliczności dotyczące stabilnej sytuacji, osób zobowiązanych do alimentacji i własnych zasobów w przedmiotowej sprawie są okolicznościami bez sensu i świadczą, że MOPS nie rozumie istoty sprawy. Odwołujący podniósł, że MOPS ma obsesje na temat sprzedaży przez niego mieszkania i własną koncepcję na wydanie tych pieniędzy. Dalej podkreślił, że dom wymaga remontu od fundamentów pod dach i sugestie aby, sam sobie organizował opiekę jest nie do przyjęcia. L. N. zauważył, że nie występuje o darmowe usługi, tylko chce je pokrywać zgodnie z prawem i odmowa pomocy higienicznej osobie, która kwalifikuje się do takiej pomocy jest przestępstwem. Odwołujący zaznaczył, że nie odmówił realizacji usług przez osobę niewykwalifikowaną, ale mając problemy jest do takiej pomocy psychicznie przymuszony. Dalej wskazał, że jeżeli chodzi o adresy kosmetyczek to spotkał się z żartami i odmową, gdyż takie usługi dla mężczyzny nie mieszczą się w miejscowej normie i kulturze. Końcowo L. N. wskazał, że gdyby MOPS wystąpił w roli "pośrednika", to zapewne znalazłaby się kosmetyczka, która chętnie za odpłatnością do jego domu by przychodziła. L. N. zaznaczył, że MOPS w Sulejówku musiałby rozumieć jego problemy i miał chęć udzielić mu autentycznej pomocy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Siedlcach decyzją z 9 grudnia 2021 r. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta Sulejówka z 22 października 2021 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że pomoc społeczna wspiera osoby i rodziny w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i umożliwia im życie w warunkach odpowiadających godności człowieka. Świadczenie z pomocy społecznej powinno być udzielone w przypadku, gdy osoba wykorzysta własne zasoby, możliwości i uprawnienia do przezwyciężenia trudnej sytuacji życiowej. Natomiast potrzeby osób i rodzin korzystających z pomocy powinny zostać uwzględnione, jeżeli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej. Kolegium zauważyło, że przepisy ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2021 r. poz. 2268) – dalej zwanej "ups" określają rodzaje świadczeń z pomocy społecznej oraz zasady i tryb ich udzielania (art. 1 pkt 2 ups). Z akt sprawy wynika, że L. N. zwrócił się do MOPS w Sulejówku z prośbą o przyznanie usług opiekuńczych w formie higienistki bądź pielęgniarki w celu obcięcia paznokci. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika bezsprzecznie, że posiadany przez odwołującego dochód i własne zasoby znacznie przekraczają ustalone przez ustawodawcę kryterium dochodowe. Odwołujący zadeklarował ponoszenie kosztów tej usługi. Z wywiadu środowiskowego przeprowadzonego przez pracownika socjalnego 6 października 2021 r. wynika, że L. N. jest osobą samotnie gospodarującą, ale nie jest osobą samotną w rozumieniu art. 6 pkt 9 ups. Według tego przepisu osoba samotna, to osoba samotnie gospodarująca, niepozostająca w związku małżeńskim i nieposiadająca wstępnych ani zstępnych. Odwołujący nie jest samotny, ponieważ posiada syna, na którym zgodnie z Kodeksem rodzinnym i opiekuńczym ciąży obowiązek alimentacyjny wobec ojca. Kolegium zauważyło, że pomoc społeczna zgodnie z art. 2 ust. 1 i art. 3 ust. 4 ups ma na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężenie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości. Jednocześnie potrzeby osób i rodzin korzystających z pomocy powinny zostać uwzględnione, jeżeli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej. Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Sulejówku zobowiązany jest, stosownie do art. 50 ust. 1 ups oraz uchwały Rady Miasta Sulejówek z dnia 29 kwietnia 2004 r. zapewnić pomoc w usługach opiekuńczych w pierwszej kolejności osobom samotnym, które z powodu wieku, choroby lub innych przyczyn wymagają pomocy innych osób, a są jej pozbawione. Zgodnie z art. 50 ust. 1 ups osobie samotnej, która z powodu wieku, choroby lub innych przyczyn wymaga pomocy innych osób, a jest jej pozbawiona, przysługuje pomoc w formie usług opiekuńczych lub specjalistycznych usług opiekuńczych. W każdym innym przypadku taka pomoc jest uznaniowa i może być przyznana w zależności od możliwości zabezpieczenia usług MOPS. Kolegium zauważyło, że przyznanie wnioskowanej pomocy w formie usług opiekuńczych higienistki lub pielęgniarki w celu obcięcia paznokci nie było - w ocenie organu – możliwie, z uwagi na brak takich osób zatrudnionych w ww. Ośrodku. Osoba, która początkowo zadeklarowała się do wykonywania tej czynności, zrezygnowała (notatka z 18 października 2021 r.). Organ I instancji przekazał L. N. listę salonów kosmetycznych znajdujących na trenie miasta Sulejówek wraz z numerami telefonów. Zaznaczono, że nie można było przyznać pomocy w usługach opiekuńczych, które zapewniłyby realizację zgłoszonych przez odwołującego potrzeb. Kolegium podkreśliło, że przyznając usługi opiekuńcze osobie starszej ośrodek pomocy społecznej powinien ustalić indywidualny zakres usług ze wskazaniem konkretnych czynności biorąc pod uwagę, w szczególności konieczność zaspokojenia niezbędnych potrzeb oraz inne uzasadnione potrzeby osoby starszej, odpowiadające celom i mieszczące się w możliwościach pomocy społecznej. Zapewnienie standardu pakietu usług oraz pracy socjalnej osobom starszym jest istotne nie tylko z punktu widzenia interesu indywidualnego osoby z nich korzystającej, ale również z perspektywy całej społeczności i społeczeństwa. Istotne jest określenie standardu usług oraz pracy socjalnej dla osób w podeszłym wieku, który będzie gwarantował obowiązkowe działania w stosunku do nich (standard obowiązkowy). Z uwagi na to, że Ośrodek nie jest w stanie zabezpieczyć osoby, która podjęłaby się wykonywania obcinania paznokci u stóp, przekazano L. N. numery telefonów do zakładów kosmetycznych z których mógłby skorzystać. Kolegium podało, że jest w stanie zrozumieć zawartą w treści odwołania prośbę L. N. dotyczącą wystąpienia pracownika MOPS w Sulejówku jako "pośrednika" pomiędzy nim, a kosmetyczką, która odpłatnie przychodziłaby do jego domu jako w pełni uzasadnioną prośbę. Końcowo Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Siedlcach podkreśliło, że uznanie administracyjne, pozwala organowi administracji na wybór rozstrzygnięcia, które uważa za najbardziej właściwe. W ocenie Kolegium zaskarżona decyzja zawiera niezbędne dane, które pozwalają, na ocenę, że organ administracji publicznej, działając w granicach uznania administracyjnego, czyli w granicach pozwalających dokonać mu wyboru, co do rozstrzygnięcia, wyboru tego nie dokonał w sposób dowolny. Od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 9 grudnia 2021 r. L. N. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący zarzucił organom obu instancji łamanie podstawowych zasad kpa, pomijanie niektórych faktów, świadome i celowe, stronnicze, nieobiektywne dokonywanie interpretacji przepisów ups, co doprowadziło do odmowy przyznania skarżącemu wnioskowanej pomocy, narażając stronę na niebezpieczne przy cukrzycy operacje wrastających paznokci u stóp. Wobec powyższego L. N. wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji i udzielenie skarżącemu wnioskowanej pomocy. W uzasadnieniu wskazał, że od wielu lat zmaga się z kilkoma schorzeniami , w tym chorobą nowotworową, cukrzycą, chorobą wieńcową, (zawał serca), częściową utratą wzroku (degeneracja plamki żółtej w jednym oku), artropatią barku, utratą zdolności manualnych (szczególnie pisania), depresją, a ostatnio z neuropatią cukrzycową i chorobą neurodegeneracyjną. Skarżący podał, że 4 sierpnia 2021 r. zwrócił się do MOPS o pomoc higienistki bądź pielęgniarki. Mimo, że zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 11 ups opieka higieniczna należy do obowiązków Ośrodka odmówiono tej opieki powołując się na uznaniowość decyzji i znaczne zasoby majątkowe strony. Jednak organy swobodnie manipulują warunkami wymaganymi do udzielenia pomocy wskazując, że wnioskodawca nie ma orzeczenia ustalającego stopień niepełnosprawności, pomijając to, że – zgodnie z ups – podeszły wiek, choroby somatyczne przewlekłe dają uprawnienia do tego typu świadczenia. SKO w decyzji blednie informuje, że wnioskodawca powołuje się na art. 17 ust. 1 ups podczas, gdy strona powołuje się na art. 17 ust. 1 pkt 11 ups, który mówi o obowiązkach miast do zorganizowania tego rodzaju opieki. Z kolei MOPS manipuluje faktami twierdząc, że wniosek o opiekę wpłynął 1 października 2021 r. podczas, gdy L. N. 4 sierpnia 2021 r. ustnie prosił o pomoc, co wynika z jego pisma z 6 września 2021 r. Skarżący podał, że 9 listopada 2021 r. musiał poddać się operacji wrastającego paznokcia. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Siedlcach wniosło o jej oddalenie i jednocześnie podtrzymało stanowisko prezentowane dotychczas w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest nieuzasadniona. Trafnie wskazał L. N., że zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 11 ups do zadań własnych gminy o charakterze obowiązkowym należy organizowanie i świadczenie m.in. usług opiekuńczych w miejscu zamieszkania. Wedle zaś art. 50 ust. 1-3 ups osobie samotnej, która z powodu wieku, choroby lub innych przyczyn wymaga pomocy innych osób, a jest jej pozbawiona, przysługuje pomoc w formie usług opiekuńczych lub specjalistycznych usług opiekuńczych. Usługi opiekuńcze lub specjalistyczne usługi opiekuńcze mogą być przyznane również osobie, która wymaga pomocy innych osób, a rodzina, a także wspólnie niezamieszkujący małżonek, wstępni, zstępni nie mogą takiej pomocy zapewnić. Usługi opiekuńcze obejmują m.in. opiekę higieniczną, czy zaleconą przez lekarza pielęgnację. Rację ma Kolegium, że L. N. nie jest osobą samotną w rozumieniu art. 6 pkt 9 ups, tj. osobą samotnie gospodarującą, niepozostającą w związku małżeńskim i nieposiadającą wstępnych ani zstępnych, skoro w gronie jego krewnych znajduje się niezamieszkujący ze skarżącym syn. Zatem nie miał do skarżącego zastosowania art. 50 ust. 1 ups przewidujący obligatoryjną pomoc w postaci usług opiekuńczych. Zgodnie natomiast z art. 50 ust. 2 ups usługi opiekuńcze (np. w zakresie opieki higienicznej) mogą być przyznane osobie, która wymaga pomocy innych osób, a rodzina, a także wspólnie niezamieszkujący małżonek, wstępni, zstępni nie mogą takiej pomocy zapewnić. Rację ma SKO w Siedlcach, że w przypadku skarżącego ten przepis znajdował zastosowanie, skoro L. N. jest osobą samotnie gospodarującą, ale nie osobą samotną. Zgodzić należało się także z organem odwoławczym, że decyzja wydawana na podstawie art. 50 ust. 2 ups podejmowana jest w granicach tzw. uznania administracyjnego. Organ orzekając w ramach uznania administracyjnego działa w granicach pewnego luzu decyzyjnego orzekając swobodnie, ale nie dowolnie. W sprawie załatwianej poprzez wydanie tego rodzaju decyzji administracyjnej rola sądu administracyjnego ogranicza się do zbadania, czy organ wydający decyzję w oparciu o określony stan prawny orzekając tak, a nie inaczej, działał w granicach uznania administracyjnego, czy granice tego uznania przekroczył. Oceniając z tej perspektywy zaskarżoną decyzję Sąd doszedł do przekonania, że nie narusza ona prawa i została podjęta w granicach uznania administracyjnego. Zdaniem Sądu argumenty, które legły u podstaw wydania decyzji odmownej, są racjonalne, przekonywujące i mają oparcie w przepisach prawa i w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Po pierwsze – L. N. posiada znaczne zasoby finansowe – oszczędności w kwocie 370.000 zł i comiesięczną emeryturę w wysokości 3644,06 zł netto (oświadczenia majątkowe z 6 października 2021 r.). Wobec tego ma własne zasoby, aby opłacić prywatne usługi z zakresu opieki higienicznej, bez potrzeby angażowania opieki społecznej, która ma charakter jedynie subsydiarny i uzupełniający względem własnych zasobów i możliwości osoby fizycznej (art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 4 i art. 12 ups). Co istotne organ pomocy społecznej udzielił wsparcia skarżącemu udając się do niego i przekazując listę salonów w Sulejówku świadczących m.in. usługi kosmetyczne (protokół z rozmowy telefonicznej z 15 września 2021 r.). Po drugie – L. N. ma syna na którym ciąży obowiązek alimentacyjny, który zależy m.in. od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego do alimentów (art. 128 w zw. z art. 135 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego). Obiektywnie rzecz biorąc syn może zatem zapewnić ojcu opiekę higieniczną. To zaś, że skarżący nie utrzymuje z synem kontaktów ma charakter subiektywny. Organ pomocy społecznej nie może odpowiadać za to w jakich relacjach osobistych pozostają względem siebie uprawniony i zobowiązany do alimentacji. Obowiązek alimentacyjny ma charakter prawny, a nie faktyczny. Po trzecie – jak wynika z akt sprawy organ pomocy społecznej w dacie wydania decyzji nie dysponował osobą, która mogłaby, w sposób bezpieczny dla skarżącego, wykonać usługę higieniczną w zakresie obcięcia paznokci u stóp (kwestionariusz rodzinnego wywiadu środowiskowego, protokół z rozmowy telefonicznej z 15 września 2021 r. i z 18 października 2021 r.). Wobec tego potrzeba wnioskodawcy nie mogła być uwzględniona, ponieważ nie mieściła się w możliwościach pomocy społecznej (art. 3 ust. 4 ups). Sąd zwraca uwagę, że regulowana ustawowo działalność pomocy społecznej została oparta na zasadzie pomocniczości. Zgodnie bowiem z art. 2 ust. 1 ups pomoc społeczna jest instytucją polityki społecznej państwa, mającą na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości. Wedle art. 3 ust. 1, 2 i 4 ups. Pomoc społeczna wspiera osoby i rodziny w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb. Potrzeby osób i rodzin korzystających z pomocy powinny zostać uwzględnione, jeżeli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej. Z powyższych ogólnych zasad udzielania świadczeń z pomocy społecznej wynika, że pomoc społeczna ma charakter subsydiarny i uzupełniający względem własnych możliwości danej osoby. Pomoc społeczna jedynie wspiera osoby lub rodziny w przezwyciężeniu swej trudnej sytuacji życiowej. Akceptowalna społecznie jest zatem pomoc świadczona wówczas, gdy dana osoba nie jest w stanie sama sobie poradzić z trudną sytuacją osobistą, przy wykorzystaniu własnych uprawnień (np. poprzez uzyskanie środków utrzymania w trybie realizacji roszczeń alimentacyjnych) bądź własnych zasobów (np. wykorzystanie znacznych środków finansowych, zbycie rzeczy o znacznej wartości majątkowej). Pierwszoplanowe znaczenie mają zatem własne możliwości danej osoby. Powszechną dezaprobatę budzi w społeczeństwie finansowanie ze środków publicznych, na które składają się obywatele, tej kategorii osób, które obiektywnie rzecz biorąc mogą poprzez własne uprawnienia, zasoby i możliwości przezwyciężyć trudną sytuację osobistą w jakiej się znalazły. Takie stanowisko potwierdza treść art. 12 ups. Z przepisu tego wynika, że organ pomocy społecznej może odmówić przyznania świadczenia z pomocy społecznej także wówczas, gdy pracownik socjalny stwierdzi istnienie dysproporcji między udokumentowaną wysokością dochodu, a sytuacją majątkową osoby wskazującą, że osoba ta jest w stanie przezwyciężyć trudną sytuację życiową, wykorzystując własne zasoby majątkowe, w szczególności w przypadku posiadania znacznych zasobów finansowych, wartościowych przedmiotów majątkowych lub nieruchomości. W ocenie Sądu materiał dowodowy zawarty w administracyjnych aktach sprawy nie budzi wątpliwości i w pełni uzasadniał wydanie rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało motywy jakie legły u podstaw wydanego rozstrzygnięcia i zasadnie odmówiło skarżącemu wnioskowanych usług opiekuńczych. Wbrew temu co twierdzi skarżący skonkretyzowany, co do zakresu i rodzaju żądania, wniosek o przyznanie usług z zakresu opieki higienicznej został zawarty dopiero w piśmie z 17 września 2021 r. (wpływ do organu: 1 października 2021 r.), na co zasadnie zwrócił uwagę organ pomocy społecznej. Z pisma L. N. z 6 września 2021 r. odwołującego się do daty 4 sierpnia 2021 r. wynika natomiast, że skarżący jedynie rozpytywał pracowników MOPS gdzie może skorzystać z odpłatnych usług z zakresu opieki higienicznej lub pielęgniarskiej. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.) w zw. z art. 15 zzs4 ust. 2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobiegniem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2021 r. poz. 2095 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.