I SA/Wa 2770/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz Sędzia WSA Anna Wesołowska Protokolant starszy referent Tomasz Noske po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi J. H., E. G. i W. G. w przedmiocie wymierzenia Prezydentowi W. grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 września 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 196/13 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 1.000 (jeden tysiąc) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 2. stwierdza, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżących J. H., E. G. i W. G. solidarnie kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. J. H., E. G. i W. G., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na niewykonanie przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 września 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 196/13. Wskazanym wyrokiem Sąd w punkcie 1 zobowiązał Prezydenta W. do wydania orzeczenia w przedmiocie wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy Al. [...], ozn. jako hip. [...] w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem; w punkcie 2 stwierdził, że bezczynność Prezydenta W. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżących zaznaczył, że do dnia wniesienia skargi, mimo upływu terminu wyznaczonego przez Sąd do rozstrzygnięcia sprawy oraz wezwania organu do wykonania wyroku (pismo z dnia 22 lipca 2014 r.), Prezydent W. nie rozpoznał przedmiotowego wniosku o odszkodowanie. Od trzech lat organ informuje skarżących o konieczności sporządzenia operatu szacunkowego, który do chwili wniesienia skargi nie został wykonany. Odpowiadając na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, że pełnomocnik stron pismem z dnia 9 lipca 2014 r. został poinformowany o nowym terminie zakończenia postępowania. Organ zaznaczył, że do wydania decyzji konieczne jest jeszcze wykonanie przez rzeczoznawcę majątkowego operatu szacunkowego gruntu. Na rozprawie pełnomocnik Prezydenta W. oświadczył, że przedmiotowa sprawa nie została skierowana do biegłego w celu sporządzenia operatu oraz że według jego wiedzy w styczniu 2015 r. zostanie zlecone wykonanie operatu szacunkowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest uzasadniona, co skutkować musi wymierzeniem Prezydentowi W. grzywny. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - powoływana dalej jako "p.p.s.a.", w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 10 września 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 196/13 zobowiązał Prezydenta W. do wydania orzeczenia w przedmiocie wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy Al. [...], ozn. jako hip. [...] w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Bezsporne jest, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do Urzędu Miasta W. w dniu 7 listopada 2013 r. Niekwestionowaną okolicznością jest również to, że do dnia wniesienia skargi z dnia 11 sierpnia 2014 r., mimo uprzedniego wezwania organu do wykonania prawomocnego wyroku (pismo z dnia 22 lipca 2014 r.), Prezydent W. nie wykonał nałożonego wyrokiem Sądu zobowiązania do zakończenia postępowania. W tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny jest niewątpliwie uzasadniony. Zważyć bowiem należy, że niewykonywanie wyroków sądów w demokratycznym państwie prawnym nie może być tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja wszak prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania. Stosownie do art. 154 § 6 p.p.s.a. grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W realiach niniejszej sprawy Sąd ocenił, iż wystarczająco represyjną, jak też dyscyplinującą funkcję spełni grzywna w wysokości 1000 złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Wymierzając organowi grzywnę w wyżej wskazanej wysokości Sąd wziął pod uwagę czas, jaki upłynął od dnia, w którym decyzja powinna zostać wydana oraz fakt, że organ po wyroku Sądu z dnia 10 września 2013 r. do dnia wniesienia skargi nie podjął w sprawie żadnej czynności zmierzającej do zakończenia postępowania. Jedynie pismem z dnia 9 lipca 2014 r. Prezydent W. poinformował pełnomocnika stron o przyczynie niezakończenia postępowania w terminie wyznaczonym przez Sąd oraz przewidywanej dacie wydania decyzji. Wymierzając grzywnę w w/w wysokości Sąd uwzględnił także fakt (która to okoliczność wynika z pisma organu z dnia 9 lipca 2014 r. oraz z odpowiedzi organu na skargę), że w niniejszej sprawie, do wydania decyzji merytorycznej, koniecznym jest sporządzenie operatu szacunkowego określającego wartość spornej nieruchomości. W realiach przedmiotowej sprawy, uwzględniając treść art. 154 § 2 in fine p.p.s.a., Sąd stwierdził jednocześnie, że bezczynność Prezydenta W. w wykonaniu wyroku z dnia 10 września 2013 r. miała charakter rażącego naruszenia prawa. Jakkolwiek faktem jest, że niezbędnym jest jeszcze wykonanie przez rzeczoznawcę majątkowego operatu szacunkowego, jednak informacja taka została przekazana stronom postępowania już przy piśmie organu z dnia 1 czerwca 2012 r. Przez okres 2,5 roku, mimo złożonej skargi na bezczynność skutkującej zobowiązaniem organu do wydania orzeczenia, w sprawie nie tylko nie sporządzono operatu szacunkowego, ale organ nawet nie zlecił jeszcze rzeczoznawcy majątkowemu jego wykonania. Takiego sposobu prowadzenia postępowania na gruncie prawa nie można usprawiedliwić. Sąd stwierdził, że zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem zaniechań organu, które można zinterpretować jako celowe unikanie podejmowania rozstrzygnięcia. Powyższe lekceważy prawa stron domagających się czynności organu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 154 § 1 i 2 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O zwrocie kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.