I SA/Wa 284/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz Sędziowie: Sędzia WSA Tomasz Szmydt (spr.) Sędzia WSA Przemysław Żmich Protokolant referent stażysta Beata Lewandowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi M. J., B. J., A. W., M. C., Z. C., M. J. i I. J. na niewykonanie przez Prezydenta miasta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 maja 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 646/13 1. wymierza Prezydentowi miasta W. grzywnę w wysokości 1000 (tysiąc) złotych; 2. zasądza od Prezydenta miasta W. na rzecz skarżących M. J., B. J., A. W., M. C., Z. C., M. J. i I. J. solidarnie kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. M. J., B. J., A. W., M. C., Z. C., M. J., I. J. wnieśli skargę na Prezydenta [...] w przedmiocie niewykonania przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 maja 2014r. sygn. akt I SAB/Wa 646/13. Prezydent [...] po rozpatrzeniu częściowo wniosku z dnia [...] października 1948 r. złożonego przez H. J. oraz H. J. o przyznanie za czynszem symbolicznym prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...], położonej przy [...] ([...]) hip. [...] - R decyzją z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] odmówił M. J., B. J., A. W., M. C., Z. C., M. J. i I. J. przyznania prawa użytkowania wieczystego do przedmiotowego gruntu, stanowiącego obecnie część działek ewidencyjnych nr: [...],[...],[...],[...] i [...]. Wnioskiem z dnia [...] stycznia 2012 r. M. J., B. J., A. W., U. J., M. C., Z. C. wystąpili o przyznanie odszkodowania na podstawie art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami za część gruntu nieruchomości położonej w Warszawie przy [...] i ul. [...], oznaczonej nr hip. [...] "[...]", dotyczącej sprzedanych lokali wskazanych we wniosku. Natomiast odnośnie pozostałej części tego gruntu przyznanie wnioskodawcom odszkodowania po uprzednim rozstrzygnięciu o braku możliwości zwrotu tej nieruchomości. Pismem z dnia [...] lutego 2012 r. strony postępowania wystąpiły do Prezydenta [...] z zażaleniem na bezczynność organu administracji w rozpoznaniu ww. wniosku. Następie pismem z dnia 22 stycznia 2013 r. wystąpiły ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Sąd ten postanowieniem z dnia 15 maja 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 73/13 umorzył postępowanie sądowe, z uwagi na cofnięcie skargi. Po czym akta administracyjne sprawy, wraz z prawomocnym orzeczeniem, zostały zwrócone Prezydentowi [...] w dniu [...] lipca 2013 r. Organ prowadzący postępowanie zwrócił się pismami z dnia [...] lutego 2013 r. do innej jednostki organizacyjnej urzędu oraz do Archiwum Państwowego [...]o przesłanie dokumentów: m.in. zabudowy i rozbiórki budynków na przedmiotowej nieruchomości, lokalizacji i budowy ulicy [...] oraz budowy po 1945 r., budynków o wskazanych adresach. Ponadto zwrócił się do [...] o przesłanie zbiorów dotyczących poszerzenia po 1945 r. lokalizacji: budowy ulicy [...] W dniu 28 marca 2013 r. do akt sprawy [...] przedłożył kopię dokumentacji archiwalnej dla wskazanej uprzednio ulicy na wysokości przedmiotowej nieruchomości, zaś w pismem z dnia [...] maja 2013 r., Archiwum Państwowe [...] przesłało dokumenty, które uznało za pomocne w sprawie. Następnie pismem z dnia [...] lipca 2013 r. strony postępowania wezwały Prezydenta [...] do załatwienia sprawy w terminie określonym przepisami prawa. W złożonej skardze skarżący wnieśli o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym i wskazali, że bezczynność organu jest nieuzasadniona. Odpowiadając na skargę, Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie i wskazał, że pełnomocnik stron został poinformowany o wyznaczeniu dodatkowego terminu zakończenia postępowania do dnia [...] grudnia 2013 r. Zarządzeniem z dnia [...] kwietnia 2014 r. Sąd wezwał skarżących do sprecyzowania skargi odnośnie jej zakresu. W odpowiedzi na powyższe wystąpienie skarżący wskazali, że zaskarżyli zarówno nierozpoznanie części wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego do przedmiotowej nieruchomości dekretowej, obejmującego działki nr [...] i nr [...], jak również części wniosku o ustalenie odszkodowania za całą przedmiotową nieruchomość. Wskazali, że w żadnym z powyższych zakresów sprawa nie została rozpoznana do dnia dzisiejszego. Skarżący wnieśli o ukaranie organu grzywną oraz stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Zarządzeniem z dnia [...] maja 2014 r. Sąd wyłączył z niniejszej sprawy skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku w zakresie ustanowienia prawa użytkowania wieczystego do działek oznaczonych obecnie nr ewid, [...]i [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 22 maja 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 646/13, w pkt 1) zobowiązał Prezydenta [...] do wydania orzeczenia w przedmiocie wniosku z dnia [...] stycznia 2012r. dotyczącego odszkodowania za nieruchomość położoną w W. w [...], róg [...], ozn. dawnym nr hip. nr [...]" – w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku warz z aktami sprawy; w pkt 2) stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, w pkt 3) oddalił skargę w zakresie ukarania Prezydenta [...] grzywną. Akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do organu w dniu 1 sierpnia 2014 r. Pismem z dnia [...] października 2014r. skarżący reprezentowani przez pełnomocnika adwokata, złożyli do organu "Wezwanie do zwrotu kosztów oraz do zaprzestania naruszeń prawa w zakresie terminów do załatwiania spraw". Do organu w dniu [...] lutego 2015r. wpłynęła skarga M. J., B. J., A. W., M. C., Z. C., M.J., I.J. wnieśli skargę w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 maja 2014r. sygn. akt I SAB/Wa 646/13. W toku dalszego postępowania wnioskodawcy zostali przez organ poinformowani, że z uwagi na skomplikowany charakter sprawy i analizę zgromadzonej dokumentacji, nie było możliwe rozpatrzenie wniosku o odszkodowanie. Organ wyznaczył dodatkowy termin zakończenia postępowania do dnia 30 czerwca 2015r. W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga jest uzasadniona. Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej jako: "Ppsa"). Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Zgodnie natomiast z art. 154 § 6 Ppsa grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 22 maja 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 646/13, w pkt 1) zobowiązał Prezydenta [...] do wydania orzeczenia w przedmiocie wniosku z dnia [...] stycznia 2012r. dotyczącego odszkodowania za nieruchomość położoną w W. w [...], róg [...], ozn. dawnym nr hip. nr [...]" – w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku warz z aktami sprawy; w pkt 2) stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, w pkt 3) oddalił skargę w zakresie ukarania Prezydenta [...] grzywną. Bezsporne jest, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do organu w dniu 1 sierpnia 2014 r., a zatem termin załatwienia sprawy przez Prezydenta upłynął. Skoro, Prezydent [...] w terminie wyznaczonym wyrokiem Sądu, nie załatwił sprawy, to wniosek o wymierzenie grzywny jest uzasadniony. W realiach niniejszej sprawy Sąd uznał, iż funkcję represyjno-dyscyplinującą spełni grzywna w wysokości 1000,00 złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 Ppsa i jest adekwatna z punktu widzenia wielkości przekroczenia terminu załatwienia sprawy wyznaczonego przez Sąd. Mając powyższe na uwadze Sąd, na mocy art. 154 § 1 w zw. z art. 154 § 6 Ppsa orzekł, jak sentencji wyroku. O zwrocie kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 Ppsa.