I SA/Wa 2862/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz (spr.) Sędziowie: WSA Bożena Marciniak WSA Małgorzata Boniecka - Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. S. o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 grudnia 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 2862/14, w sprawie ze skargi P. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji w sprawie przyznania specjalnego zasiłku celowego postanawia: odmówić wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 grudnia 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 2862/14. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 8 grudnia 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 2862/14, oddalił skargę P. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...], w przedmiocie zmiany decyzji w sprawie przyznania specjalnego zasiłku celowego. Pismem z dnia [...] lutego 2016 r., P. S. wystąpił o wykładnię powyższego wyroku. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że wydany wyrok jest w jego ocenie niezrozumiały i napisanym zbyt prawniczym językiem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 158 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.), Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Konieczność dokonania wykładni konkretnego rozstrzygnięcia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, a więc taki, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Wykładnia orzeczenia powinna więc zmierzać do usunięcia wątpliwości dotyczących treści rozstrzygnięcia, ale także skutków, jakie orzeczenie to ma wywołać. Wykładnia orzeczenia nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia. Wniosek o wykładnię orzeczenia nie może zmierzać również do wyjaśnienia zawartych w jego uzasadnieniu wyrażeń prawnych i znaczenia słów ani do polemiki ze stanowiskiem Sądu orzekającego w sprawie (postanowienie NSA z dnia 30 stycznia 2015, sygn. akt I OZ 66/15, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy że analiza uzasadnienia wyroku objętego wnioskiem wywiedzionym w oparciu o art. 158 P.p.s.a. wskazuje, że stanowisko składu orzekającego w niniejszej sprawie było jednoznacznie wyrażone. Użyty zaś w uzasadnieniu wyroku język nie budzi żadnych wątpliwości interpretacyjnych. Ponadto podkreślić należy, że strona wnioskująca o wykładnię orzeczenia ma obowiązek wskazania, które konkretne elementy sentencji wyroku lub jego uzasadnienia są dla strony niezrozumiałe bądź nasuwają określone wątpliwości i dlaczego. Skarżący tego nie uczynił. Dlatego też zdaniem Sądu ogólnikowa treść wniosku skarżącego o wykładnię wyroku, stanowi w istocie wyraz niezadowolenia strony z treści rozstrzygnięcia, z którym się nie zgadza. Tymczasem to nie wykładnia wyroku, ale skarga kasacyjna jest środkiem prawem przewidzianym do kwestionowania orzeczeń sądu pierwszej instancji. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 158 P.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.