I SA/Wa 299/09

PostanowienieWSA w Warszawie2009-03-25

Skład orzekający: Iwona Kosińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego nieuwzględniające zażalenia na bezczynność organu pierwszej instancji jest dopuszczalna?
Ratio decidendi
Skarga na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które orzekło o nieuwzględnieniu zażalenia strony na bezczynność organu pierwszej instancji, jest niedopuszczalna. Strona, wnosząc zażalenie na bezczynność, wyczerpała tryb instancyjny, a postanowienie kolegium jest niezaskarżalne. Stronie przysługuje jedynie skarga na bezczynność organu.
Stan faktyczny
A. Z. złożyła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] listopada 2007 r., które nieuwzględniło jej zażalenie na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w O. w sprawie przyznania zasiłku rodzinnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał skargę za niedopuszczalną.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Kosińska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] listopada 2007 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 10 grudnia 2007 r. A. Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] listopada 2007 r., nr [...] nieuwzględniające jej skargi na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w O. w przedmiocie niezałatwienia wniosku o przyznanie zasiłku rodzinnego oraz dodatków do tego zasiłku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. po rozpatrzeniu skargi (zażalenia – zgodnie z art. 37 § 1 kpa) A. Z. na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w O. orzekło o nieuwzględnieniu skargi. Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 kwietnia 2001 r., sygn. akt IV SA 1866/00 jeżeli "brak jest szczególnych unormowań kodeksu postępowania administracyjnego o możliwości zaskarżenia (...) postanowienia, stronie (...) nie przysługuje prawo podważenia tego stanowiska (postanowienia) w trybie procesowym (...). Jest to zrozumiałe, zważywszy, że niezależnie od pozytywnego lub negatywnego stanowiska organu wyższego stopnia, strona może wnieść skargę na bezczynność organu, gdyż spełniła warunek formalny określony w art. 37 § 1 kpa (...)." Pogląd ten znalazł również potwierdzenie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 maja 2001 r. sygn. akt IV SA 572/99 oraz w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2009 r., sygn. akt I OSK 1488/08. Skarżąca A. Z. poprzez złożenie zażalenia na bezczynność organu wyczerpała tryb instancyjny. Postanowienie z dnia [...] listopada 2007 r. jest niezaskarżalne, a stronie skarżącej, zgodnie z powyższymi orzeczeniami NSA, przysługuje tylko skarga na bezczynność organu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że skarga jest niedopuszczalna i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło