I SA/Wa 300/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: , Przewodniczący sędzia WSA Monika Sawa, sędzia WSA Bożena Marciniak, asesor WSA Anna Fyda-Kawula (spr.), po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz E. O. kwotę 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze (SKO) w [...] zaskarżoną decyzją z [...] grudnia 2020 r. nr [...] po ponownym rozpatrzeniu sprawy w wyniku odwołania E. O. (dalej: Skarżąca) na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 17 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm., zwanej dalej: k.p.a.) utrzymało w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym. Decyzją z [...] czerwca 2019 r. nr [...] Wojewoda [...] na podstawie art. 104 k.p.a., art. 1, art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1 lit. j, art. 11 ust. 3 lit. a, art. 67 i art. 68 ust. 1 lit. a, ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz.Urz.UE.L.2004.166.1, zwanego dalej: rozporządzeniem nr 883/2004), art. 60 ust. 1 – 3 i art. 90 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września 2009 r. dotyczącego wykonywania rozporządzenia nr 883/2004, art. 4 ust. 2, art. 5, art. 11, art. 13, art. 16, art. 20 ust. 1, art. 25, art. 27 ust. 3, art. 28 i art. 48 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 2134 ze zm.) po rozpatrzeniu wniosku Skarżącej z [...] lipca 2016 r. o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego w okresie, w którym mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego: - w pkt I przyznał Skarżącej na dziecko D. O. prawo do dodatku dyferencyjnego w postaci świadczenia wychowawczego: w kwocie [...] zł miesięcznie w okresie: wrzesień 2016 r., listopad 2016 r., kwiecień 2017 r., czerwiec 2017 r. i wrzesień 2017 r. oraz w kwocie [...] zł miesięcznie w lutym 2017 r.; - w pkt II przyznał Skarżącej na dziecko S. O. prawo do dodatku dyferencyjnego w postaci świadczenia wychowawczego: w kwocie [...] zł miesięcznie w okresie: wrzesień 2016 r., listopad 2016 r., kwiecień 2017 r., czerwiec 2017 r. i wrzesień 2017 r., w kwocie [...] zł miesięcznie w okresie: lipiec 2016 r., sierpień 2016 r., październik 2016 r., grudzień 2016 r., styczeń 2017 r., marzec 2017 r., maj 2017 r., lipiec 2017 r. i sierpień 2017 r. oraz w kwocie [...] zł w lutym 2017 r. - w pkt III odmówił Skarżącej prawa do dodatku dyferencyjnego w postaci świadczenia wychowawczego na dziecko D. O. w okresie: lipiec 2016 r., sierpień 2016 r., październik 2016 r., grudzień 2016 r., styczeń 2017 r., marzec 2017 r., maj 2017 r., lipiec 2017 r. i sierpień 2017 r. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda [...] stwierdził, że ze względu na pracę A. O. w [...] mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego w okresie od 1 lipca 2016 r. Z decyzji instytucji [...] wynika, że świadczenia były wypłacane w wysokości [...] tygodniowo na D. O. i [...] na S. O. Kurs wymiany przyjęto na dzień 1 marca 2016 r. w wysokości [...] zł. Ponieważ kwota wypłaconych świadczeń [...] jest niższa niż 500 zł miesięcznie, obliczono za każdy miesiąc różnicę i tak ustalono wysokość dodatku dyferencyjnego. W miesiącach wskazanych w pkt III decyzji odmówił Skarżącej prawa do dodatku dyferencyjnego w postaci świadczenia wychowawczego na dziecko D. O., z uwagi na to, że kwota przyznanych [...] świadczeń rodzinnych jest wyższa, niż wysokość świadczeń, o które Skarżąca wnioskowała w Polsce w tym okresie. W odwołaniu Skarżąca zaskarżyła powyższą decyzję w pkt I i III i podniosła, że nieprawidłowo ustalono, że najstarszym dzieckiem jest D. O., a kolejne dzieci to M. O. i S. O., podczas gdy najstarszym dzieckiem jest M. O., a kolejne dzieci to S. O. i D. O. Wniosła o przyznanie dodatku dyferencyjnego w takiej samej wysokości na D. O. i S. O. Zaskarżoną decyzją z [...] grudnia 2020 r. SKO w [...] po ponownym rozpatrzeniu sprawy w wyniku odwołania Skarżącej utrzymało w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] czerwca 2019 r. W uzasadnieniu organ odwoławczy powołał treść art. 68 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 883/2004 oraz art. 1 ust. 3 i art. 2 pkt 15 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci i stwierdził, że uprawnienia do świadczeń rodzinnych z tytułu innych kolidujących ustawodawstw są zawieszane do kwoty przewidzianej przez pierwsze ustawodawstwo i w odpowiednim przypadku, określany jest dodatek dyferencyjny dla sumy, która przekracza tę kwotę (art. 68 ust. 2 rozporządzenia nr 883/2004). Skarżącej przysługuje więc prawo do przyznania dodatku dyferencyjnego w postaci świadczenia wychowawczego. Podnoszone przez Skarżącą argumenty o nieprawidłowości ustalenia kolejności urodzeń dzieci nie mają znaczenia w tej sprawie, ponieważ niezależnie od tego, o które dziecko chodzi, zawsze będzie dziecko pierwsze, drugie i trzecie. Wskazał też, że organ I instancji oparł się na informacji przekazanej z instytucji [...]. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca wniosła o uchylenie wydanych w sprawie decyzji w zaskarżonym w odwołaniu zakresie, zasądzenie kosztów postępowania i rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: I. przepisów postępowania w postaci art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a., poprzez: a) wadliwe ustalenie stanu faktycznego i bezpodstawne uznanie, że w Państwie Członkowskim będącym krajem pierwszeństwa, świadczenia rodzinne (Child Benefit - świadczenia wychowawcze) przyznawane są w ten sposób, że: i. najstarsze dziecko to D. O. -[...]tygodniowo; ii. kolejne dzieci to M. O. i S. O. - po [...] tygodniowo; b) pominięcie, że według pisma z [...] listopada 2015 r. instytucji kraju pierwszeństwa, wypłacającej świadczenia - wydanego na wniosek rodzica A. O. złożony kilka tygodni po urodzeniu - kolejność dzieci i wysokość przyznawanych świadczeń jest następująca: i. najstarsze dziecko to M. O. - przyznane jest [...] tygodniowo; ii. kolejne dzieci to D.O. i S. O.- przyznane jest po [...] tygodniowo; c) odstąpienie od zwrócenia się do instytucji wypłacającej świadczenia wychowawcze w kraju pierwszeństwa o podanie informacji w zakresie tego, jaka jest rzeczywista kolejność dzieci, a na które wypłacane jest świadczenie wychowawcze Child Benefit na rzecz uprawnionych, a w szczególności które dziecko jest dzieckiem najstarszym z perspektywy prawa [...] i przyznanych świadczeń, a także jakie świadczenia są wypłacane z tytułu poszczególnych dzieci, co zasadne było tym bardziej, skoro w odwołaniu podniesiono umotywowane wątpliwości w tym zakresie oraz przedłożono też stosowne dowody; d) pominięcie, że pismo z [...] grudnia 2015 r. instytucji kraju pierwszeństwa - na podstawie której organ ustalił wadliwie okoliczności, o jakich mowa w pkt I lit. a – zostało wystosowane do Skarżącej: i. na podstawie wniosku ustnego modyfikującego wniosek papierowy, ale wyłącznie w przedmiocie zmiany adresata, tj. rodzica, na którego mają być wypłacane świadczenia wychowawcze; ii. zawiera de facto omyłkę pisarską w zakresie prezentacji kolejności dzieci, na które przyznane zostało i wypłacane jest świadczenie, bowiem w świetle okoliczności, o jakiej mowa w pkt I lit. e, najstarszym dzieckiem był i jest M. O. i to dla niego zostało przyznane świadczenie w wysokości [...] tygodniowo; e) pominięcie, że fizycznie kolejność pod względem wieku i chwili urodzenia dzieci trojaczków jest następująca: M. O., S. O. i D. O., o czym świadczą załączone do akt administracyjnych akty urodzenia zawierające informację w postaci godziny urodzenia; II. przepisów postępowania w postaci art. 6 k.p.a. - w świetle zarzutu opisanego w punkcie I - w zw. z art. 32 Konstytucji RP i wynikającej z niej zasady równości wobec prawa, jak i mając na uwadze cele świadczenia wychowawczego określone w art. 4 ust. 1 ustawy, poprzez: a) bezzasadne różnicowanie statusów dzieci M. O. i D. O. z tej tylko przyczyny, że potraktowanie dziecka M. O. jako dziecko pierwsze z jednoczesnym pominięciem tego, że także to dziecko jest traktowane przez instytucje [...] jako dziecko pierwsze otrzymujące wyższe świadczenie w [...]- przez organ I orzekający w sprawie - prowadzi do przyznania mniejszego świadczenia dyferencyjnego; b) pominięcie, że ze względów systemowych oraz prakseologicznych nie może być tak, że to samo dziecko w innym postępowaniu przed innym Państwem Członkowskim raz jest dzieckiem pierwszym, a raz jest dzieckiem kolejnym; III. przepisu postępowania w postaci art. 79a k.p.a. poprzez pominięcie, że w postępowaniu wszczętym na żądanie strony, informując o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, organ administracji publicznej jest obowiązany do wskazania przesłanek zależnych od strony, które nie zostały na dzień wysłania informacji spełnione lub wykazane, co może skutkować wydaniem decyzji niezgodnej z żądaniem strony, a co za tym idzie poprzez niewskazanie przez organ, jakie przesłanki nie zostały według niego udowodnione, a co spowodowałoby ewentualne przedłożenie przez wnioskodawczynię dodatkowych dowodów, w tym zwrócenie się we własnym zakresie (czego organ nie zrobił) do instytucji [...] wypłacającej świadczenie o skorygowanie pisma z [...] grudnia 2015 r., zwłaszcza w kontekście pisma z [...] listopada 2015 r. IV. przepisów prawa materialnego, to jest art. 2 pkt 14 w zw. z art. 5 ust. 1 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci w zw. z art. 68 ust. 2 w świetle art. 3 ust. 1 lit. j rozporządzenia nr 883/2004 poprzez: a) przyznanie dodatku dyferencyjnego na D. O. w zaniżonej wysokości zakładającej to, że na to dziecko jako pierwsze w [...] świadczenie tygodniowe wynosiło [...], podczas gdy na to dziecko Skarżąca otrzymywała świadczenie tygodniowe w wysokości [...], zaś z tytułu posiadania dziecka M. O. Skarżąca otrzymywała świadczenie w wysokości [...]; b) pominięcie, że dodatek dyferencyjny na D. O. powinien być przyznany de facto w wysokości tożsamej z tą, jaka wynosiła dla S. O.; c) pominięcie, że pierwszym dzieckiem był M. O. zarówno w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy, tego jak instytucja [...] ustaliła i przyznała świadczenia, jak też biorąc pod uwagę biologiczny wiek dzieci; V. przepisów postępowania w postaci art. 138 § 1 w zw. z art. 15 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak rozpoznania odwołania, odniesienia się do wyrażonych argumentów, a co za tym idzie rozpoznania przedmiotowej sprawy na nowo przez organ wyższego stopnia, a jak nakazuje kodeks, a o czym świadczy niezrozumiałe uzasadnienie decyzji, które do argumentacji Skarżącej odnosi się jednym zdaniem, a mianowicie: "Podnoszone przez stronę argumenty o nieprawidłowości kolejności urodzeń dzieci nie mają znaczenia w niniejszej sprawie ponieważ, niezależnie od tego o które dziecko chodzi, zawsze będzie dziecko pierwsze, drugie i trzecie", którego ani Skarżąca, ani jej pełnomocnik nie rozumieją, a które ponadto nie licuje z poziomem, jakiego oczekiwać można byłoby od SKO w [...] (organu wyższego stopnia). W uzasadnieniu skargi Skarżąca przedstawiła argumentację na poparcie podniesionych zarzutów. W odpowiedzi na skargę SKO w [...] wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji rozstrzygając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (...). Kontrolując wydane w sprawie decyzje Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja winna zostać uchylona z następujących przyczyn. W pierwszej kolejności należy podkreślić, że zgodnie z treścią art. 7 k.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Z zasady tej wynika, że organ prowadzący postępowanie ma obowiązek zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego (art. 77 § 1 k.p.a.), aby ustalić stan faktyczny sprawy zgodny z rzeczywistością. W szczególności jest obowiązany dokonać wszechstronnej oceny okoliczności konkretnego przypadku na podstawie analizy całego materiału dowodowego (art. 80 k.p.a.), a stanowisko wyrażone w decyzji uzasadnić w sposób określony w art. 107 § 3 k.p.a., wyjaśniając stronom zasadność przesłanek, którymi kierował się przy załatwieniu sprawy (art. 11 k.p.a.). Prawidłowo poczynione ustalenia faktyczne i prawne winny więc znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji, które powinno zawierać argumentację wyjaśniającą przekonująco przesłanki podjętego rozstrzygnięcia. Przestrzeganie przez organ w prowadzonym postępowaniu zasad ogólnych oraz szczegółowych regulacji k.p.a. co do postępowania wyjaśniającego i dowodowego ma fundamentalne znaczenie dla oceny prawidłowości tego postępowania oraz poczynionych w nim ustaleń faktycznych. W rozpoznawanej sprawie jest to szczególnie istotne, gdy się weźmie pod uwagę, że konieczne do ustalenia w sprawie fakty nie zostały prawidłowo ustalone przez organy, co wobec skali deficytu uzasadnienia zaskarżonej decyzji w tym zakresie, będącego również zarzutem skargi, nakazuje uznać poczynione w sprawie ustalenia faktyczne za dowolne. Za dowolne należy wszak traktować ustalenia faktyczne znajdujące wprawdzie potwierdzenie w materiale dowodowym, ale niekompletnym, czy nie w pełni rozpatrzonym, gdyż zarzut dowolności wykluczają dopiero ustalenia dokonane w całokształcie materiału dowodowego (art. 80 k.p.a.), zgromadzonego i zbadanego w sposób wyczerpujący (art. 77 § 1 k.p.a.), a więc przy podjęciu wszystkich kroków niezbędnych dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego (art. 7 k.p.a.), jako warunku niezbędnego wydania decyzji o przekonującej treści (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 listopada 1994 r., sygn. akt III ARN 55/94). Analiza zebranego w tej sprawie materiału dowodowego wskazuje, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem powołanych przepisów. Materialnoprawną podstawą zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września 2009 r. dotyczącego wykonywania rozporządzenia nr 883/2004 oraz ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda [...] stwierdził, że ze względu na pracę ojca dzieci A. O. w [...] mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego w okresie od 1 lipca 2016 r., a z decyzji instytucji [...] wynika, że świadczenia były wypłacane w wysokości [...] tygodniowo na D. O. i [...] na S. O. Kurs wymiany przyjęto na dzień 1 marca 2016 r. w wysokości [...] zł. Ponieważ kwota wypłaconych świadczeń [...] jest niższa niż 500 zł miesięcznie, obliczono za każdy miesiąc różnicę i tak ustalono wysokość dodatku dyferencyjnego. Z kolei w miesiącach wskazanych w pkt III decyzji organ odmówił Skarżącej prawa do dodatku dyferencyjnego w postaci świadczenia wychowawczego na dziecko D. O., z uwagi na to, że kwota przyznanych [...] świadczeń rodzinnych jest wyższa, niż wysokość świadczeń, o które Skarżąca wnioskowała w Polsce w tym okresie. W wyniku odwołania Skarżącej, która zaskarżyła tę decyzję w pkt I i III i zarzuciła nieprawidłowe ustalenie, że jej najstarszym dzieckiem jest D. O. (podczas gdy jest nim M. O.), zaskarżoną decyzją z [...] grudnia 2020 r. SKO w [...] utrzymało w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] czerwca 2019 r. W uzasadnieniu organ odwoławczy poza powołaniem treści art. 68 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 883/2004 oraz art. 1 ust. 3 i art. 2 pkt 15 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci stwierdził jedynie, że Skarżącej przysługuje prawo do przyznania dodatku dyferencyjnego w postaci świadczenia wychowawczego, a podnoszone przez nią argumenty o nieprawidłowości ustalenia kolejności urodzeń dzieci nie mają znaczenia w tej sprawie, ponieważ "niezależnie od tego, o które dziecko chodzi, zawsze będzie dziecko pierwsze, drugie i trzecie". Wskazał też, że organ I instancji oparł się na informacji przekazanej z instytucji [...]. W ocenie Sądu, w kontekście powołanych na wstępie zasad prowadzenia postępowania, w tym gromadzenia i oceny materiału dowodowego, przekonywania oraz obowiązków organu związanych z wymogiem prawidłowego uzasadnienia podjętego w sprawie rozstrzygnięcia nie zasługuje na akceptację przywołane stanowisko organu odwoławczego sprowadzające się do arbitralnego stwierdzenia dotyczącego braku znaczenia kolejności urodzenia dzieci Skarżącej. Organ nie podał również na jakiej treści informacji przekazanej z instytucji [...] oparł się podejmując zaskarżoną decyzję. Jak podkreśla Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (odwołując się do swojego wcześniejszego orzecznictwa) świadczenia rodzinne ze swej natury nie mogą być uważane za należne danej osobie w oderwaniu od jej sytuacji rodzinnej (por. wyrok TSUE z 2 kwietnia 2020 r. wydany w sprawie C-802/18). Również w orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że celem przepisów unijnych, w tym rozporządzenia nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego oraz rozporządzenia nr 987/2009 dotyczącego wykonywania rozporządzenia nr 883/2004, jest rozwiązanie występujących przypadków kolizji norm i wyeliminowanie kumulacji świadczeń, a nie pozbawienie strony uprawnień do przysługujących jej świadczeń (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 18 stycznia 2018 r., sygn. akt I OSK 541/16 i z dnia 29 maja 2020 r., sygn. akt I OSK 1481/19). Istotą dodatku dyferencyjnego jest natomiast wyrównanie różnicy między świadczeniem przewidzianym w konkurencyjnym ustawodawstwie, a świadczeniem jakie przysługuje w tym samym czasie danej osobie w kraju, w którym zamieszkują jej dzieci. Ustalanie i wypłata dodatku dyferencyjnego ma wyłącznie na celu unikniecie sytuacji pogorszenia pod względem poziomu zabezpieczenia społecznego sytuacji członków rodziny przemieszczjącego się wewnątrz wspólnoty pracownika (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 listopada 2021 r., sygn. akt I SA/Wa 1242/21). W ocenie Sądu, powołane powyżej cele wynikające z przepisów unijnych winny uwzględnić organy rozstrzygające tę sprawę w zakresie ustalenia przysługującego Skarżącej świadczenia w prawidłowej wysokości. Tymczasem znaczenie okoliczności kolejności urodzenia dzieci Skarżącej, tak silnie eksponowane przez nią w toku postępowania, nie zostało ustalone i w konsekwencji prawidłowo ocenione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Szczególnie istotne jest pominięcie przez organ treści pisma z [...] listopada 2015 r. instytucji [...], wypłacającej świadczenia (Child Benefit), z którego jak Skarżąca podnosi i podnosiła już w odwołaniu od decyzji organu I instancji, wynika prawidłowa kolejność urodzenia dzieci i wysokość przyznawanych im świadczeń (na najstarsze dziecko – M. O. przyznane jest [...] tygodniowo, a na kolejne dzieci – D. O. i S. O. przyznane jest po [...] tygodniowo), w przeciwieństwie do kolejności wynikającej z pisma z [...] grudnia 2015 r. W aktach sprawy nie ma przy tym tłumaczenia tych dokumentów, co również jest istotnym mankamentem zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Powyższe uzasadnia ocenę, że przyjęte przez organy założenie, w oparciu o które wyliczono wysokość dodatku dyferencyjnego ma charakter arbitralny. Nie można bowiem wykluczyć, że prawidłowo przeprowadzone postępowanie wyjaśniające doprowadzi organ odwoławczy do odmiennej konkluzji niż zaprezentowana w zaskarżonej decyzji. Brak wyjaśnienia opisanej i podniesionej w odwołaniu okoliczności uzasadnia zaś ocenę, że zaskarżona decyzja została wydana z istotnym naruszeniem przepisów procedury administracyjnej w stopniu, który miał wpływ na wynik sprawy. Wszak decyzje ustalające wysokość dodatku dyferencyjnego są decyzjami związanymi, tj. uwarunkowanymi wystąpieniem określonych prawem okoliczności, których zaistnienie musi być ustalone w sprawie w sposób jednoznaczny. Rozstrzygając ponownie w tej sprawie organ odwoławczy w ramach uzupełniającego postępowania dowodowego (art. 136 k.p.a.) zleci zatem tłumaczenie znajdujących się w aktach sprawy dokumentów: w szczególności pisma z [...] listopada 2015 r. oraz pisma z [...] grudnia 2015 r., a następnie dokona prawidłowego ustalenia i oceny dotyczącej kolejności urodzenia dzieci Skarżącej oraz wysokości przyznanych im świadczeń w kraju pierwszeństwa, które są kluczowe dla ustalenia przysługującego Skarżącej dodatku dyferencyjnego w prawidłowej wysokości. Ze wskazanych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. orzekł w pkt 1 sentencji wyroku. O zwrocie kosztów postępowania obejmujących wynagrodzenie radcy prawnego w kwocie 480 zł orzeczono w pkt 2 wyroku na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 265). Rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym nastąpiło na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 2095).